ليويانو 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹زمونږ پلار موسىٰ ته فرمائيل چې،

²”بنى اِسرائيلو ته ووايه چې کۀ څوک د زمونږ پلار د کوم حُکم په خلاف ناپوهۍ کښې ګناه وکړى، هغه کار چې کول يې نۀ دى پکار، او د هغو نه يو مات کړى، ³کۀ مسح شوے اِمام ګناه وکړى او په خلقو باندې ګناه راولى، نو هغه دې د هغې ګناه دپاره چې کړې يې ده د ګناه د قربانۍ په توګه يو بې‌عيبه غوسکے د زمونږ پلار دربار ته راولى. ^a a v3 د ګناه قربانى د هغه چا ګناه پورته کوله چې ګناه يې کړې وه، او د هغۀ په ځائ به مرګ ته سپارلے شوه. دا عيسىٰ ته اشاره کوله، چې زمونږ ګناه يې يو ځل دپاره د تل دپاره په ځان واخسته. ⁴هغه دې غوسکے د ملاقات خېمې دروازې ته د زمونږ پلار په حضور کښې راولى، او خپل لاس دې د هغۀ په سر کښېږدى، او د زمونږ پلار په حضور کښې دې هغه حلال کړى. ⁵مسح شوے اِمام دې د غوسکى د وينې نه څۀ واخلى او د ملاقات خېمې ته يې دننه راولى. ⁶هغه دې خپله ګوته په وينه کښې ډوبه کړى، او د زمونږ پلار په حضور کښې دې د مقدِس د پردې مخکښې اووۀ ځله وشيندى. ⁷اِمام دې د زمونږ پلار په حضور کښې د خوشبودارې لوبانو د قربان‌ګاه په ښکرو باندې د وينې نه څۀ ولګوى، چې هغه د ملاقات په خېمه کښې ده، او د غوسکى د پاتې ټولې وينې دې د سوزولو د قربانۍ د قربان‌ګاه په بُنياد باندې تويه کړى چې د ملاقات خېمې دروازې ته ده. ⁸هغه دې د ګناه د قربانۍ د غوسکى ټوله وازده ترې وباسى، يعنې هغه وازده چې کولمو باندې پرته ده، او هغه ټوله وازده چې کولمو باندې ده، ⁹دواړه پښتورګى، او هغه وازده چې پر پښتورګو باندې د ملا سره نژدے ده، او د ينې غُوړ ټوټه، هغه دې د پښتورګو سره وباسى، ¹⁰لکه څنګه چې د سلامتۍ د قربانۍ د غوائى نه ايستلے کيږى، او اِمام دې هغه د سوزولو د قربانۍ په قربان‌ګاه باندې وسوزوى. ¹¹خو د غوسکى څرمن، او ټول غوښه، سر، پښې، کولمې او خوشا، ¹²هغه دې د غوسکى ټوله پاتې برخه د خېمه ګاه نه بهر يو پاک ځائ ته يوسى، چرته چې ايرې اچولے شى، او په لرګو د اور باندې دې يې وسوزوى، چرته چې ايرې اچولے شى هم هلته دې وسوزولے شى.

¹³”کۀ د اِسرائيل ټوله جماعت په ناپوهۍ کښې ګناه وکړى، او دا خبره د جماعت د سترګو نه پټه وى، او هغوئ د هغو شيانو نه يو کار وکړى چې زمونږ پلار د نۀ کولو حُکم ورکړے وو، او ګُناهګار شى، ¹⁴نو کله چې هغه ګناه معلومه شى چې هغوئ کړې ده، نو جماعت دې د ګناه د قربانۍ دپاره يو غوسکے وړاندې کړى، او د ملاقات خېمې مخکښې دې يې راولى. ¹⁵د جماعت مشران دې د زمونږ پلار په حضور کښې د غوسکى په سر باندې خپل لاسونه کښېږدى، بيا دې د زمونږ پلار په حضور کښې هغه حلال کړے شى. ¹⁶بيا دې مسح شوے اِمام د غوسکى د وينې نه څۀ د ملاقات خېمې ته دننه راولى. ¹⁷هغه دې خپله ګوته په وينه کښې ډوبه کړى او د زمونږ پلار په حضور کښې دې د پردې مخکښې اووۀ ځله وشيندى. ¹⁸هغه دې د وينې نه څۀ د زمونږ پلار په حضور کښې د ملاقات په خېمه کښې د قربان‌ګاه په ښکرو باندې ولګوى، بيا دې د هغې ټوله پاتې برخه د سوزولو د قربانۍ د قربان‌ګاه په بُنياد باندې تويه کړى، چې د ملاقات خېمې دروازې ته ده. ¹⁹هغه دې د هغې ټوله وازده وباسى او په قربان‌ګاه باندې دې يې وسوزوى. ²⁰هغه دې د دې غوسکى سره هم هغه شان وکړى لکه څنګه چې يې د ګناه د قربانۍ د غوسکى سره کړى وو. په دې ډول به اِمام د هغوئ کفاره ادا کړى، او هغوئ ته به معافى وشى. ²¹هغه دې غوسکے د خېمه ګاه نه بهر يوسى او داسې دې يې وسوزوى لکه څنګه چې يې اول غوسکے سوزولے وو، دا د جماعت د ګناه قربانى ده.

²²”کله چې کوم مشر ګناه وکړى، چې په ناپوهۍ کښې هغه څۀ وکړى چې زمونږ پلار د نۀ کولو حُکم ورکړے وو، او ګُناهګار شى، ²³نو کۀ هغه د خپلې هغې ګناه نه خبر شى چې کړې يې ده، نو هغه دې د خپلې قربانۍ دپاره يو داسې نر چېلے راولى چې هيڅ عيب پکښې نۀ وى. ²⁴هغه دې خپل لاس د چېلى په سر باندې کښېږدى او هلته دې يې حلال کړى چرته چې د سوزولو قربانى د زمونږ پلار په حضور کښې حلالے کيږى، دا د ګناه قربانى ده. ²⁵اِمام دې د ګناه د قربانۍ د وينې نه څۀ په خپله ګوته واخلى، او د سوزولو د قربانۍ د قربان‌ګاه په ښکرو باندې دې يې ولګوى، بيا دې پاتې برخه د هغې په بُنياد باندې تويه کړى. ²⁶هغه دې د هغې ټوله وازده په قربان‌ګاه باندې وسوزوى، لکه د سلامتۍ د قربانۍ وازده. اِمام به د هغۀ د ګناه کفاره ادا کړى، او هغۀ ته به معافى وشى.

²⁷”کۀ د عام خلقو نه څوک په ناپوهۍ کښې ګناه وکړى، چې د هغو شيانو نه يو کار وکړى چې زمونږ پلار د نۀ کولو حُکم ورکړے وو، او ګُناهګار شى، ²⁸نو کله چې هغه د خپلې ګناه نه خبر شى، نو هغه دې د خپلې هغې ګناه دپاره چې کړې يې ده، د خپلې قربانۍ دپاره يوه داسې ښځه چېلى راولى چې هيڅ عيب پکښې نۀ وى. ²⁹هغه دې خپل لاس د ګناه د قربانۍ په سر باندې کښېږدى او د سوزولو د قربانۍ په ځائ کښې دې يې حلال کړى. ³⁰اِمام دې په خپله ګوته د هغې د وينې نه څۀ د سوزولو د قربانۍ د قربان‌ګاه په ښکرو باندې ولګوى، بيا دې ټوله پاتې برخه د هغې په بُنياد باندې تويه کړى. ³¹هغه دې د هغې ټوله وازده وباسى، لکه څنګه چې د سلامتۍ د قربانۍ نه وازده ايستلے کيږى، او اِمام دې هغه په قربان‌ګاه باندې وسوزوى، چې زمونږ پلار ته د خوشبو دپاره وى، او د هغۀ کفاره دې ادا کړى، او هغۀ ته به معافى وشى.

³²”کۀ هغه د ګناه د قربانۍ دپاره يو ګډ راولى، نو هغه دې يوه داسې ښځه ګډه راولى چې هيڅ عيب پکښې نۀ وى. ³³هغه دې خپل لاس د ګناه د قربانۍ په سر باندې کښېږدى او د ګناه د قربانۍ په توګه دې يې هلته حلال کړى چرته چې د سوزولو قربانى حلالے کيږى. ³⁴اِمام دې په خپله ګوته د ګناه د قربانۍ د وينې نه څۀ واخلى او د هغه قربان‌ګاه په ښکرو باندې دې يې ولګوى چرته چې د سوزولو قربانۍ کيږى، بيا دې ټوله پاتې وينه د قربان‌ګاه په بُنياد باندې تويه کړى. ³⁵هغه دې د هغې ټوله وازده وباسى، لکه څنګه چې د سلامتۍ د قربانۍ نه د ګډ وازده ايستلے کيږى، او اِمام دې هغه په قربان‌ګاه باندې د زمونږ پلار دپاره د اور د قربانيو پر سر وسوزوى. په دې ډول به اِمام د هغۀ د هغې ګناه کفاره ادا کړى چې کړې يې ده، او هغۀ ته به معافى وشى.“