چاپ شوی
کتاب

د سلامتۍ قربانۍ

د سولې نذرانه کېدای شي له غواوو، پسونو یا وزو څخه وي، نر یا ښځه، خو هېڅکله عیبي نه. وازده او پښتورګي د خوراک په توګه سوځول کېږي؛ پاتې یې ویشل کېږي. د هر چا لپاره، په هر ځای کې دوه تلپاتې پولې ټاکل کېږي: هېڅکله وازده مه خورئ، او هېڅکله وینه مه خورئ.

څپرکی 3.

”کۀ د چا قربانى د غوايانو له ګلې نه د سلامتۍ قربانى وى، نر وى کۀ ماده، نو هغه دې زما په مخکښې بې عيبه پېش کړى. a a v1 د سلامتۍ قربانى هغه يوازينۍ قربانى وه چې د خوراک په شان به ونډه کړے شوه — عبادت کوونکے، اِمامان او زمونږ پلار په يوه دسترخوان. په دې کښې د هغۀ سره رفاقت او بشپړتيا منل کېدله. هغه دې خپل لاس د خپلې قربانۍ په سر باندې کښېږدى او د ملاقات د خېمې په دروازه کښې يې حلال کړى، او د هارون زامن چې اِمامان دى وينه د قربان‌ګاه په ګردو اړخونو باندې وشيندى. د سلامتۍ قربانۍ نه دې هغه ماته د اور په وسيله د خوراک قربانى پېش کړى: هغه وازده چې د ننه برخې پټوى او هغه ټوله وازده چې پر هغو ده، دواړه پښتورګى د هغې وازدې سره چې د څنګونو خوا ته پر هغو ده، او د ځيګر اوږده برخه چې هغه يې د پښتورګو سره لرې کوى. د هارون زامن به هغه د قربان‌ګاه په سر، د هغې سوزوونکې قربانۍ پر سر چې د اور پر لرګيو پرته ده، وسوزوى — د خوراک قربانى، ماته يو خوشبويه بوى.

”کۀ د هغۀ د سلامتۍ قربانى ماته د رمې نه وى، نر وى کۀ ماده، نو هغه دې بې عيبه پېش کړى. کۀ هغه د خپلې قربانۍ دپاره ورے راوړى، نو هغه دې زما په مخکښې پېش کړى، هغه دې خپل لاس د خپلې قربانۍ په سر باندې کښېږدى او د ملاقات د خېمې په مخکښې يې حلال کړى؛ د هارون زامن به د هغې وينه د قربان‌ګاه په ګردو اړخونو باندې وشيندى. د سلامتۍ قربانۍ نه دې هغه ماته د اور په وسيله د خوراک قربانى پېش کړى: د هغې وازده، ټوله د وازدې لکۍ چې د ملا د هډوکى سره نژدې پرې کړے شوې، هغه وازده چې د ننه برخې پټوى، او هغه ټوله وازده چې پر هغو ده، دواړه پښتورګى د هغې وازدې سره چې د څنګونو خوا ته ده، او د ځيګر اوږده برخه چې هغه يې د پښتورګو سره لرې کوى. اِمام به هغه د قربان‌ګاه په سر د خوراک په شان وسوزوى، هغه قربانى چې ماته د اور په وسيله کيږى.

”کۀ د هغۀ قربانى چېلے وى، نو هغه دې زما په مخکښې پېش کړى، هغه دې خپل لاس د هغې په سر باندې کښېږدى او د ملاقات د خېمې په مخکښې يې حلال کړى؛ د هارون زامن به د هغې وينه د قربان‌ګاه په ګردو اړخونو باندې وشيندى. د هغې نه دې هغه ماته د اور په وسيله د خوراک قربانى پېش کړى: هغه وازده چې د ننه برخې پټوى او هغه ټوله وازده چې پر هغو ده، دواړه پښتورګى د خپلې وازدې سره چې د څنګونو خوا ته ده، او د ځيګر اوږده برخه چې هغه يې د پښتورګو سره لرې کوى. اِمام به هغه د قربان‌ګاه په سر د خوراک په شان وسوزوى، د اور قربانى، يو خوشبويه بوى. ټوله وازده زما ده.

”دا د ټولو نسلونو دپاره يو ابدى قانون دے، تاسو چرته چې اوسئ: هيڅ وازده او هيڅ وينه هيڅکله مۀ خورئ.“