خپل غوره نذر راوړل
د غلې نذرانه نري اوړه دي له تېلو او لوبان سره؛ یو موټی یې سوځول کېږي او پاتې یې د کاهنانو خوراک دی. خمیره یا شات نه، خو مالګه تل — ستاسو د پلار د تړون مالګه — نو حتیٰ د تر ټولو بېوزله کس ډالۍ هم تړون له ځان سره لري.
2 1”کله چې څوک زمونږ پلار ته د غلې نذر راوړى، نو دا نذر دې د ميده اوړۀ وى. په دې باندې دې تېل واچوى او کُندر پرې کېږدى، 2او د هارون زامنو يعنې اِمامانو ته دې يې راوړى. اِمام دې د دغه ميده اوړو او تېلو نه د ټولو کُندر سره يو مُټ واخلى، او د يادګيرنې حصه دې په قربانګاه باندې وسوزوى، دا د اور په وسيله نذر دے، زمونږ پلار دپاره خوشبوئى ده. a a v2 د يادګيرنې حصه هغه يو مُټ وو چې اِمام به يې په قربانګاه باندې سوزولو، چې زمونږ پلار ته د دې پورته کېدو سره دا د ټول نذر نمائندګى کوله. 3د غلې نذر نه چې څۀ پاتې شى هغه د هارون او د هغۀ د زامنو دے، دا تر ټولو مُقدس دے، زمونږ پلار ته د اور په وسيله له نذرونو نه دے.
4”کله چې تاسو په تنور کښې پاخۀ شوے د غلې نذر راوړئ، نو دا دې د ميده اوړو وى، يا د تېلو سره ګډ شوى بېخميرې ډوډۍ، يا په تېلو موړلى شوى بېخميرې پاپړ. 5کۀ ستاسو نذر په تاوه باندې د غلې نذر وى، نو دا دې د تېلو سره ګډ شوى بېخميرې د ميده اوړو وى. 6دا په ټوټو ماتوئ او تېل پرې واچوئ، دا د غلې نذر دے. 7کۀ ستاسو نذر په کړاهى کښې پاخۀ شوے د غلې نذر وى، نو دا د ميده اوړو او تېلو نه جوړ کړئ. 8د دې نه جوړ شوے د غلې نذر زمونږ پلار ته راوړئ، اِمام ته يې وړاندې کړئ، چې هغه يې قربانګاه ته راوړى. 9اِمام د غلې نذر د يادګيرنې حصه اخلى او په قربانګاه باندې يې سوزوى، دا د اور په وسيله نذر دے، زمونږ پلار دپاره خوشبوئى ده. 10د غلې نذر نه چې څۀ پاتې شى هغه د هارون او د هغۀ د زامنو دے، دا تر ټولو مُقدس دے، زمونږ پلار ته د اور په وسيله له نذرونو نه دے.
11”د غلې هېڅ نذر چې تاسو يې زمونږ پلار ته راوړئ خمير نۀ دې لرى، ځکه چې تاسو ته هېڅ خمير يا شات زمونږ پلار ته د اور په وسيله نذر د سوزولو روا نۀ دى. 12تاسو دا زمونږ پلار ته د اولنۍ ميوې نذر په توګه راوړلے شئ، خو په قربانګاه باندې يې د خوشبوئۍ په توګه مۀ وړاندې کوئ. 13د غلې هر نذر مالګين کوئ. د خپل پلار د لوظ مالګه مۀ پرېږدئ، په خپلو ټولو نذرونو باندې مالګه ورزياته کوئ. b b v13 مالګې خوراک ساتلو او کله هم به نۀ خرابېدو، نو ”د مالګې لوظ“ زمونږ پلار سره د داسې اړيکې نقشه ګانده چې تل پاتې وى او ماتېدلے نۀ شى.
14”کۀ تاسو زمونږ پلار ته د اولنۍ ميوې د غلې نذر راوړئ، نو په اور کښې بريان شوى نوى غلې، چې دانې يې ميده شوى وى، د خپل اولنۍ ميوې نذر په توګه وړاندې کړئ. 15پرې تېل واچوئ او کُندر پرې کېږدئ، دا د غلې نذر دے. 16اِمام د يادګيرنې حصه سوزوى، يعنې د ميده شوى غلې او تېلو يو څۀ، د ټولو کُندر سره، زمونږ پلار ته د اور په وسيله نذر په توګه.“
