پلار د خېمې نه خبرې کوى
د پاکۍ او قربانۍ کتاب—څنګه یو ژغورل شوی قوم کولی شي زموږ سپېڅلي پلار ته نږدې ژوند وکړي. د هر حکم لاندې یوه ژمنه روانه ده: زموږ پلار غواړي چې د خپل قوم په عین منځ کې اوسېږي.
1 1زمونږ پلار موسىٰ ته اواز وکړو او د ملاقات د خېمې نه يې هغۀ ته داسې وفرمائيل چې،
2”د اِسرائيل د اولاد سره خبرې وکړه او هغوئ ته ووايه چې، کله چې په تاسو کښې څوک ما ته قربانى راوړى، نو خپله قربانى د څارويو نه د رمې يا د ګلې نه راوړى.
3کۀ د هغۀ قربانى د رمې نه د سوزولو قربانى وى، نو هغه دې بېعيبه نر حيوان راوړى، او د ملاقات د خېمې په دروازه کښې دې يې قربانى کړى، دې دپاره چې زما په حضور کښې قبوله شى. 4هغه دې خپل لاس د سوزولو د قربانۍ په سر باندې کښېږدى، نو هغه به د هغۀ دپاره قبوله شى، چې د هغۀ کفاره وشى. 5هغه دې ځوان غوے زما په حضور کښې حلال کړى، او د هارون زامن چې اِمامان دى هغوئ دې وينه راوړى او د ملاقات د خېمې په دروازه کښې دې هغه وينه د قربانګاه چاپېره وشيندى. 6بيا دې هغه د سوزولو قربانى څرمن ووباسى او په ټوټو ټوټو يې ووهى. 7د هارون زامن چې اِمامان دى هغوئ به په قربانګاه باندې اور بل کړى او په هغې باندې به لرګى برابر کړى. 8د هارون زامن چې اِمامان دى هغوئ دې ټوټې، سر او وازده د هغه لرګيو باندې چې په قربانګاه کښې په اور باندې دى برابر کړى. 9هغه دې د هغۀ کولمې او پښې په اوبو ومينځى، او اِمام دې دا ټول په قربانګاه باندې وسوزوى — دا د سوزولو قربانى ده، د خوراک قربانى ده، چې زما دپاره خوشبوئيه عطر دے. a a v9 د سوزولو قربانى په قربانګاه باندې پوره پوره سوزولې کېده او بشپړه زمونږ پلار ته ورکولې کېده. دا د عيسىٰ نښه ښائى، چې خپل ځان يې زمونږ دپاره پوره پوره د خوشبوئيه قربانۍ په شان وسپارلو (اِفسيان ۵:۲).
10”کۀ د هغۀ د سوزولو قربانى د ګلې نه وى — ګډ يا چېلى — نو هغه دې بېعيبه نر حيوان راوړى. 11هغه دې د قربانګاه په شمالى اړخ کښې زما په حضور کښې هغه حلال کړى، او د هارون زامن چې اِمامان دى هغوئ دې د هغۀ وينه د قربانګاه چاپېره وشيندى. 12هغه دې يې په ټوټو ووهى — سر او وازده — او اِمام دې هغه د لرګيو باندې، په اور باندې، په قربانګاه باندې برابر کړى. 13هغه دې کولمې او پښې په اوبو ومينځى، او اِمام دې دا ټول قربانى کړى، په قربانګاه باندې دې يې وسوزوى — دا د سوزولو قربانى ده، د خوراک قربانى ده، چې زما دپاره خوشبوئيه عطر دے.
14”کۀ د هغۀ ما ته د سوزولو قربانى مرغۀ وى، نو هغه دې قُمرۍ يا د کوترو بچى د خپلې قربانۍ په توګه راوړى. 15اِمام دې هغه قربانګاه ته راوړى، سر دې يې وتاووى، هلته دې يې وسوزوى، او وينه دې يې د قربانګاه د اړخ سره وبهيږى. 16هغه دې د هغۀ خيټه د دننه شته شيانو سره ووباسى او د قربانګاه څنګ ته ختيځ طرف ته، د اېرو په ډېرۍ کښې دې وغورزوى. 17هغه دې يې د وزرو نه څيرى، خو پوره دې يې نۀ بېلوى، او اِمام دې هغه د قربانګاه د لرګيو باندې په اور باندې وسوزوى — دا د سوزولو قربانى ده، د خوراک قربانى ده، چې زما دپاره خوشبوئيه عطر دے.“