ମୁଦ୍ରଣରେ ଉପଲବ୍ଧ
ପୁସ୍ତକ

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତମ୍ବୁ ମଧ୍ୟରୁ କଥା କହନ୍ତି

ପବିତ୍ରତା ଓ ବଳିଦାନର ପୁସ୍ତକ—ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ଏକ ଜାତି କିପରି ଆମ ପବିତ୍ର ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ବାସ କରିପାରିବେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ବିଧି ତଳେ ଗୋଟିଏ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପ୍ରବାହିତ: ଆମ ପିତା ତାଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କର ଠିକ୍ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ବାସ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 1।

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋଶାଙ୍କୁ ଡାକି ସମାଗମ ତମ୍ବୁ ମଧ୍ୟରୁ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ,

“ତୁମ୍ଭେ ଇସ୍ରାଏଲ-ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ କୁହ, ଆଉ ସେମାନଙ୍କୁ କୁହ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ଆମ୍ଭ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଉପହାର ଆଣିଲେ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଗୋରୁପଲ କିମ୍ବା ମେଷପଲରୁ ଆପଣାର ପଶୁ-ଉପହାର ଆଣିବ।”

“ଯଦି ତାହାର ଉପହାର ଗୋରୁପଲରୁ ହୋମବଳି ହୁଏ, ତେବେ ସେ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଅଣ୍ଡିରା ପଶୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବ; ଆମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ଗ୍ରାହ୍ୟ ହେବା ନିମନ୍ତେ ସେ ତାହା ସମାଗମ ତମ୍ବୁ ଦ୍ୱାର ନିକଟରେ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବ। ସେ ହୋମବଳିର ମସ୍ତକ ଉପରେ ଆପଣା ହସ୍ତ ରଖିବ, ତହିଁରେ ତାହା ତାହା ପକ୍ଷରେ ଗ୍ରାହ୍ୟ ହୋଇ ତାହା ନିମନ୍ତେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବ। ସେ ଆମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ସେହି ଗୋବତ୍ସକୁ ବଧ କରିବ, ପୁଣି ହାରୋଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯାଜକମାନେ ରକ୍ତ ଆଣି ସମାଗମ ତମ୍ବୁ ଦ୍ୱାର ନିକଟସ୍ଥ ଯଜ୍ଞବେଦି ଚାରିପାଖରେ ଛିଞ୍ଚିବେ। ତାʼପରେ ସେ ହୋମବଳିର ଚର୍ମ କାଢ଼ି ତାହାକୁ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କରି କାଟିବ। ହାରୋଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯାଜକମାନେ ଯଜ୍ଞବେଦି ଉପରେ ଅଗ୍ନି ଦେବେ, ପୁଣି ତହିଁ ଉପରେ କାଠ ସଜାଇ ରଖିବେ। ହାରୋଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯାଜକମାନେ ଯଜ୍ଞବେଦି ଉପରିସ୍ଥ ଅଗ୍ନି ଉପରେ ଥିବା କାଠ ଉପରେ ସେହି ଖଣ୍ଡସବୁ, ମସ୍ତକ ଓ ମେଦ ସଜାଇ ରଖିବେ। ସେ ତାହାର ଅନ୍ତ ଓ ଗୋଡ଼ ଜଳରେ ଧୋଇବ; ପୁଣି ଯାଜକ ତାହା ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞବେଦି ଉପରେ ଦଗ୍ଧ କରିବ—ଏହା ହୋମବଳି, ଅଗ୍ନିକୃତ ଉପହାର, ଆମ୍ଭ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ତୁଷ୍ଟିଜନକ ସୁଗନ୍ଧ ଅଟେ। a a v9 ହୋମବଳି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ଯଜ୍ଞବେଦି ଉପରେ ଦଗ୍ଧ ହେଉଥିଲା, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଅର୍ପିତ ହେଉଥିଲା। ଏହା ଯୀଶୁଙ୍କର ପୂର୍ବସୂଚନା ଦିଏ, ଯେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ସୁଗନ୍ଧମୟ ଉପହାର ରୂପେ ଆପଣାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଉତ୍ସର୍ଗ କଲେ (ଏଫିସୀୟ ୫:୨)।

“ଯଦି ତାହାର ହୋମବଳି ମେଷପଲରୁ—ମେଷ କିମ୍ବା ଛାଗ—ହୁଏ, ତେବେ ସେ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଅଣ୍ଡିରା ପଶୁ ଆଣିବ। ସେ ଆମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ଯଜ୍ଞବେଦିର ଉତ୍ତର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ତାହାକୁ ବଧ କରିବ; ପୁଣି ହାରୋଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯାଜକମାନେ ତାହାର ରକ୍ତ ଯଜ୍ଞବେଦି ଚାରିପାଖରେ ଛିଞ୍ଚିବେ। ସେ ତାହାକୁ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କରି କାଟିବ—ମସ୍ତକ ଓ ମେଦ—ଆଉ ଯାଜକ ସେସବୁ ଯଜ୍ଞବେଦି ଉପରିସ୍ଥ ଅଗ୍ନି ଉପରେ ଥିବା କାଠ ଉପରେ ସଜାଇ ରଖିବ। ସେ ଅନ୍ତ ଓ ଗୋଡ଼ ଜଳରେ ଧୋଇବ; ପୁଣି ଯାଜକ ତାହା ସମସ୍ତ ଉତ୍ସର୍ଗ କରି ଯଜ୍ଞବେଦି ଉପରେ ଦଗ୍ଧ କରିବ—ଏହା ହୋମବଳି, ଅଗ୍ନିକୃତ ଉପହାର, ଆମ୍ଭ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ତୁଷ୍ଟିଜନକ ସୁଗନ୍ଧ ଅଟେ।

“ଯଦି ତାହାର ହୋମବଳି ଆମ୍ଭ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପକ୍ଷୀ ହୁଏ, ତେବେ ସେ ଆପଣା ଉପହାର ନିମନ୍ତେ ଘୁଘୁ କିମ୍ବା କାପୋତ ଛୁଆ ଆଣିବ। ଯାଜକ ତାହାକୁ ଯଜ୍ଞବେଦି ନିକଟକୁ ଆଣି ତାହାର ମସ୍ତକ ମୋଡ଼ି ଛିଣ୍ଡାଇବ, ପୁଣି ସେଠାରେ ଦଗ୍ଧ କରିବ; ଆଉ ତାହାର ରକ୍ତ ଯଜ୍ଞବେଦିର ପାର୍ଶ୍ୱରେ କ୍ଷରିତ ହେବ। ସେ ତାହାର ଗଳଥଳୀ ଓ ତହିଁର ମଳ ବାହାର କରି ଯଜ୍ଞବେଦିର ପୂର୍ବ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଭସ୍ମ ରଖିବା ସ୍ଥାନରେ ପକାଇ ଦେବ। ସେ ତାହାର ପକ୍ଷ ଧରି ତାହାକୁ ଚିରିବ, ମାତ୍ର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ଅଲଗା କରିବ ନାହିଁ; ପୁଣି ଯାଜକ ତାହାକୁ ଯଜ୍ଞବେଦି ଉପରିସ୍ଥ ଅଗ୍ନି ଉପରେ ଥିବା କାଠ ଉପରେ ଦଗ୍ଧ କରିବ—ଏହା ହୋମବଳି, ଅଗ୍ନିକୃତ ଉପହାର, ଆମ୍ଭ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ତୁଷ୍ଟିଜନକ ସୁଗନ୍ଧ ଅଟେ।”