Nyaosake Kang Paling Becik
Kurban dhaharan iku glepung alus kalawan lenga lan menyan; sakepel diobong lan turahane dadi pangane para imam. Ora kena nganggo ragi utawa madu, nanging uyah kudu tansah ana — uyahing prajanjian Ramamu — satemah pisungsung kang paling mlarat pisan uga nggawa prajanjian iku.
2 1“Manawa ana wong nyaosake kurban dhaharan marang Rama kita, kurbane kudu arupa glepung alus. Esokana lenga ing ndhuwure, wenehana menyan, 2banjur gawanen marang para putrane Harun, yaiku para imam. Imam mau bakal njupuk saglegem glepung alus lan lengane, dalah sakabehing menyane, nuli ngobong panduman pangeling-eling mau ana ing misbyah—iku kurban geni, ambu arum kang ndadekake renaning penggalihe Rama kita. a a v2 Panduman pangeling-eling iku saglegem kang diobong dening imam ana ing misbyah, minangka gegambaran saka sakabehing kurban nalika munggah marang Rama kita. 3Kurban dhaharan kang turah iku dadi duweke Harun lan para putrane—iku barang kang suci pinunjul, saka kurban-kurban geni kang konjuk marang Rama kita.
4“Manawa kowe nyaosake kurban dhaharan kang dipanggang ing pawon: glepung alus, bisa arupa roti tanpa ragi kang dicampur karo lenga, utawa roti tipis tanpa ragi kang diolesi lenga. 5Manawa kurbanmu iku kurban dhaharan kang dimasak ing wajan, iku kudu arupa glepung alus kang dicampur karo lenga, tanpa ragi. 6Cuwil-cuwilen nganti dadi pecahan, banjur esokana lenga ing ndhuwure; iku kurban dhaharan. 7Manawa kurbanmu iku kurban dhaharan kang dimasak ing kuali, gawenen saka glepung alus lan lenga. 8Kurban dhaharan kang digawe saka bahan-bahan iku mau saosna marang Rama kita; pasrahna marang imam, kang banjur nggawa menyang misbyah. 9Imam mau njupuk panduman pangeling-eling saka kurban dhaharan iku, banjur ngobong ana ing misbyah—iku kurban geni, ambu arum kang ndadekake renaning penggalihe Rama kita. 10Kang turah saka kurban dhaharan iku dadi duweke Harun lan para putrane—iku barang kang suci pinunjul, saka kurban-kurban geni kang konjuk marang Rama kita.
11“Saben kurban dhaharan kang koksaosake marang Rama kita ora kena ngemot ragi, awit kowe ora kena ngobong ragi utawa madu minangka kurban geni konjuk marang Rama kita. 12Kowe kena nyaosake iku marang Rama kita minangka kurban wiwitan, nanging aja kokkurbanake ana ing misbyah minangka ambu arum. 13Saben kurban dhaharan uyahana. Aja nglalekake uyahing prajanjiane Ramamu; wenehana uyah ing sakabehing kurbanmu. b b v13 Uyah njaga panganan supaya awet lan ora tau bosok, mula ‘prajanjian uyah’ iku gegambaran saka sesambungan karo Rama kita kang langgeng lan ora bisa pedhot.
14“Manawa kowe nyaosake kurban dhaharan wiwitan marang Rama kita, saosna gandum anyar kang digarang ing geni, yaiku wiji kang ditutu, minangka kurban wiwitanmu. 15Esokana lenga ing ndhuwure lan tumpangana menyan; iku kurban dhaharan. 16Imam mau ngobong panduman pangeling-eling—yaiku saperangan saka gandum kang ditutu lan lengane—dalah sakabehing menyane, minangka kurban geni konjuk marang Rama kita.”