ڇپيل
ڪتاب

پنهنجو بهترين آڻڻ

اناج جو نذرانو ٿلهو اٽو آهي جنهن ۾ تيل ۽ لُبان هجي؛ هڪ مُٺ ساڙي وڃي ٿي ۽ باقي ڪاهنن جو کاڌو آهي. خميري يا ماکي نه، پر لوڻ هميشه — تنهنجي پيءُ جي عهد جو لوڻ — ته غريب ترين تحفو به عهد کي پاڻ سان کڻي هلي.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 1–16

باب 2.

”جڏهن ڪو ماڻهو اسان جي پيءُ وٽ اناج جو نذرانو آڻي، تڏهن اهو نذرانو سنھي ميدي جو هجڻ گھرجي. ان تي تيل وجھي، لوبان رکي، ان کي هارون جي پٽن يعني ڪاهنن ڏانهن آڻي. ڪاهن ان مان سنھي ميدي ۽ تيل جي هڪ مُٺ ڀري، سموري لوبان سميت کڻي، يادگيريءَ وارو حصو قربانگاهه تي ساڙيندو؛ اهو باھ وارو نذرانو آهي، اسان جي پيءُ لاءِ خوشبوءِ. a a v2 يادگيريءَ وارو حصو اها مُٺ هئي جيڪا ڪاهن قربانگاهه تي ساڙيندو هو؛ اها سڄي نذراني جي نمائندگي ڪندي اسان جي پيءُ ڏانهن مٿي چڙهندي هئي. اناج جي نذراني جو باقي حصو هارون ۽ سندس پٽن جو آهي؛ اهو اسان جي پيءُ لاءِ باھ وارن نذرانن مان نهايت پاڪ حصو آهي.

”جڏهن تون تنور ۾ پڪل اناج جو نذرانو آڻين، تڏهن اهو سنھي ميدي جو هجي: يا تہ خمير کانسواءِ تيل ۾ ڳوهيل ماني، يا خمير کانسواءِ تيل لڳايل پتليون روٽيون. جيڪڏهن تنهنجو نذرانو توا تي پڪل اناج جو نذرانو هجي، تہ اهو خمير کانسواءِ، تيل ۾ ڳوهيل سنھي ميدي جو هجڻ گھرجي. ان کي ٽڪرا ٽڪرا ڪري ان تي تيل وجھ؛ اهو اناج جو نذرانو آهي. جيڪڏهن تنهنجو نذرانو ڪڙاهيءَ ۾ پڪل اناج هجي، تہ ان کي سنھي ميدي ۽ تيل سان ٺاھ. انهن مان ٺهيل اناج جو نذرانو اسان جي پيءُ وٽ آڻ؛ ڪاهن کي پيش ڪر، جيڪو ان کي قربانگاهه ڏانهن کڻي ايندو. ڪاهن اناج جي نذراني مان يادگيريءَ وارو حصو کڻي قربانگاهه تي ساڙيندو؛ اهو باھ وارو نذرانو آهي، اسان جي پيءُ لاءِ خوشبوءِ. اناج جي نذراني مان جيڪو بچي، سو هارون ۽ سندس پٽن جو آهي؛ اهو اسان جي پيءُ لاءِ باھ وارن نذرانن مان نهايت پاڪ حصو آهي.

”اسان جي پيءُ وٽ آندل ڪنهن بہ اناج جي نذراني ۾ خمير نہ هجي، ڇاڪاڻ تہ اوهان کي اسان جي پيءُ لاءِ ڪو بہ خمير يا ماکي باھ وارو نذرانو ڪري نہ ساڙڻ گھرجي. اوهان انهن کي پهرين ڦلن جي نذراني طور اسان جي پيءُ وٽ آڻي سگھو ٿا، پر انهن کي خوشبوءِ لاءِ قربانگاهه تي نہ چاڙهجو. هر اناج جي نذراني ۾ لوڻ وجھ. تنهنجي پيءُ جي عهد جو لوڻ نہ ڇڏ؛ پنهنجي سڀني نذرانن سان لوڻ پيش ڪر. b b v13 لوڻ کاڌي کي محفوظ رکندو هو ۽ ڪڏهن بہ خراب نہ ٿيندو هو، تنهنڪري ”لوڻ جو عهد“ اسان جي پيءُ سان اهڙي رشتي جي تصوير هو جيڪو قائم رهي ٿو ۽ ٽٽي نٿو سگھي.

”جيڪڏهن تون اسان جي پيءُ وٽ پهرين ڦلن جو اناج وارو نذرانو آڻين، تہ باھ تي ڀُنل نئون اناج، يعني ڪُٽيل داڻا، پنهنجي پهرين ڦلن جي نذراني طور پيش ڪر. ان تي تيل وجھ ۽ لوبان رک؛ اهو اناج جو نذرانو آهي. ڪاهن يادگيريءَ وارو حصو، يعني ڪُٽيل اناج ۽ تيل مان ڪجھ، سموري لوبان سان گڏ، اسان جي پيءُ لاءِ باھ وارو نذرانو ڪري ساڙيندو.“