کله چې ګناه څرګنده شى
چوپ پاتې کېدل کله چې د شاهدۍ لپاره وبلل شي، ناپاک شي ته لاس وړل، بې فکره قسم — هر یو اعتراف او نذرانې ته اړتیا لري، داسې اندازه شوې چې بېوزلي هېڅکله د بخښنې مخه ونه نیسي: یو ورای، یا دوه مرغان، یا ساده اوړه. د سپېڅلو شیانو غلا کول یعنې د هغو ارزښت جمع پنځمه برخه بېرته ورکول.
5 1”کۀ څوک د ګواهۍ دپاره په عام اعلان باندې ګناه وکړى، او هغه ګواه وى چې يا يې ليدلى وى يا يې معلوم وى، خو بيا هم چوپ پاتې شى، نو هغه د خپلې ګناه بار پورته کوى.
2”يا کۀ څوک په نۀ پوهېدو کوم ناپاک شى، يا کوم مړ شوے څاروے — ناپاک ځنګلى څاروے، ناپاک مال، يا ناپاک لېونکے ژوے — ته لاس ورکړى، نو هغه ناپاک او ګناهګار شى.
3”يا کۀ هغه د انسان ناپاکۍ — هره هغه ناپاکى چې څوک ناپاکوى — ته په نۀ پوهېدو لاس ورکړى، او بيا پرې خبر شى، نو هغه ګناهګار دے.
4”يا کۀ څوک په بېپروائۍ قسم وخورى چې بد يا ښۀ به کوى — هر هغه څۀ چې خلق پرې په بېپروائۍ قسم خورى — او دا ترې پټ وى، نو کله چې پرې پوهه شى، هغه په دې هر يو کښې ګناهګار دے. 5کله چې څوک په دې هر يو معامله کښې ګناهګار شى، نو هغه ته پکار دى چې د کړې ګناه اِقرار وکړى. 6هغه ته پکار دى چې د کړې ګناه دپاره زمونږ پلار ته د جُرم قربانى راوړى — د رمې نه يوه ښځينه، يو ورے يا يو چېلے — د ګناه د قربانۍ په توګه؛ نو کاهن به د هغۀ د ګناه کفاره وکړى.
7”کۀ هغه د ورى د اخستلو وس ونۀ لرى، نو د خپلې ګناه دپاره دې زمونږ پلار ته دوه کُمترې يا د کوترو دوه بچى راوړى — يو د ګناه د قربانۍ دپاره او بل د سوزولې قربانۍ دپاره. 8هغه دا کاهن ته راوړى، نو کاهن اول د ګناه قربانى وړاندې کوى، او د هغې سر د غاړې نه داسې تاووى چې بېل يې نۀ کړى. 9هغه د ګناه د قربانۍ لږ وينه د قربانګاه په څنګ باندې شيندى؛ پاتې وينه د هغې په بُنيادو کښې څاڅى. دا د ګناه قربانى ده. 10دوېم مرغه هغه د قاعدې مطابق د سوزولې قربانۍ په توګه وړاندې کوى. نو کاهن به د هغۀ د ګناه کفاره وکړى، او هغۀ ته به معافى وشى.
11”خو کۀ هغه د دوو کوترو يا د کوترو د دوو بچو د اخستلو وس هم ونۀ لرى، نو د خپلې ګناه د قربانۍ دپاره دې دوه چارک باريک اوړۀ راوړى — پرې نۀ تېل او نۀ لوبان وى، ځکه چې دا د ګناه قربانى ده. 12هغه ته پکار دى چې دا کاهن ته راوړى، نو کاهن د هغې يوه موټ د يادګار د برخې په توګه اخلى او د قربانګاه په سر د زمونږ پلار د اوربلو قربانيو پاسه يې سوزوى. دا د ګناه قربانى ده. 13نو کاهن به د هغۀ د دې هرې کړې ګناه کفاره وکړى، او هغۀ ته به معافى وشى؛ پاتې برخه د کاهن ده، لکه د اوړو قربانى.“
زمونږ پلار بېوفا بيا راولى
14بيا زمونږ پلار موسىٰ ته وفرمائيل،
15”کۀ څوک بېوفا شى او د زمونږ پلار د کومو پاکو شيانو په خلاف په ناپوهۍ ګناه وکړى، نو هغه ته پکار دى چې د خپل جُرم د قربانۍ دپاره زمونږ پلار ته د رمې نه يو بېعيبه چېلے راوړى، چې د پاک ځائ د معيار مطابق په چاندۍ کښې په وزن قيمتى شوے وى — دا د جُرم قربانى ده. a a v15 د جُرم قربانۍ نۀ يواځې يوه قربانى غوښتله بلکې د کړې غلطۍ د تاوان ادائيګى هم. يسعياه بيا د تکليف مُنونکى بنده په خپله د جُرم قربانى بولى (يسعياه ٥٣:١٠) — عيسىٰ هغه ذات دے چې زمونږ پور هم ادا کوى او د دې دپاره خپل ځان هم ورکوى. 16هغه ته پکار دى چې د کوم پاک شى په خلاف يې چې ګناه کړې وى، تاوان يې ادا کړى، او يوه پنځمه برخه پرې ورزياته کړى، او کاهن ته يې ورکړى. نو کاهن به د جُرم د قربانۍ په چېلى سره د هغۀ کفاره وکړى، او هغۀ ته به معافى وشى.
17”کۀ څوک ګناه وکړى، او هغه کار وکړى چې زمونږ پلار د نۀ کولو حُکم کړے وو، اګر چې په نۀ پوهېدو هم وى، نو هغه ګناهګار دے او د خپلې غلطۍ بار پورته کوى. 18هغه ته پکار دى چې د جُرم د قربانۍ په توګه د رمې نه يو بېعيبه چېلے، د اټکل کړى قيمت مطابق، کاهن ته راوړى؛ نو کاهن به د هغۀ د ناپوهۍ ګناه کفاره وکړى، او هغۀ ته به معافى وشى. 19دا د جُرم قربانى ده؛ هغه يقيناً د زمونږ پلار په وړاندې ګناهګار وو.“