ଯେତେବେଳେ ଦୋଷ ପ୍ରକାଶ ପାଏ

ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେବାକୁ ଡକାଗଲେ ନୀରବ ରହିବା, ଅଶୁଚି ବସ୍ତୁ ଛୁଇଁବା, ଅବିବେଚିତ ଶପଥ — ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାଇଁ ସ୍ୱୀକାର ଓ ନୈବେଦ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ, ଯାହା ଏପରି ମାପରେ ସ୍ଥିର ଯେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ କେବେ କ୍ଷମାରେ ବାଧା ନ ହୁଏ: ମେଷଶାବକ, ବା ଦୁଇଟି ପକ୍ଷୀ, ବା ସାଧାରଣ ମଇଦା। ପବିତ୍ର ବସ୍ତୁ ଅପହରଣ କଲେ ତାହାର ମୂଲ୍ୟ ସହିତ ପଞ୍ଚମାଂଶ ଫେରାଇଦେବାକୁ ହୁଏ।

ଅଧ୍ୟାୟ 5।

“ଯଦି କେହି ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେବା ନିମନ୍ତେ ପ୍ରକାଶ୍ୟ ଆହ୍ଵାନ ଶୁଣି, ଆଉ ଦେଖି କିମ୍ବା ଜାଣି ସାକ୍ଷୀ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ନୀରବ ରହେ, ତେବେ ସେ ଆପଣା ଅପରାଧ ବହନ କରେ।

“ଅବା ଯଦି କେହି ଅଜ୍ଞାତସାରରେ କୌଣସି ଅଶୁଚି ବସ୍ତୁ, ଅର୍ଥାତ୍‌ ଅଶୁଚି ବନ୍ୟ ପଶୁ, ଅଶୁଚି ଗୃହପାଳିତ ପଶୁ କିମ୍ବା ଅଶୁଚି ଉରୋଗାମୀ ଜନ୍ତୁର ଶବ ଛୁଏଁ, ତେବେ ସେ ଅଶୁଚି ଓ ଅପରାଧୀ ହୁଏ।

“ଅବା ଯଦି ସେ ଅଜ୍ଞାତସାରରେ ମନୁଷ୍ୟର ଅଶୌଚ, ଅର୍ଥାତ୍‌ ଯାହା ଦ୍ଵାରା କେହି ଅଶୁଚି ହୁଏ ଏପରି କୌଣସି ଅଶୌଚ ଛୁଏଁ, ଆଉ ପରେ ତାହା ଜାଣେ, ତେବେ ସେ ଅପରାଧୀ ହୁଏ।

“ଅବା ଯଦି କେହି ମନ୍ଦ କି ଉତ୍ତମ କର୍ମ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଅବିବେଚନାରେ ଶପଥ କରେ, ଅର୍ଥାତ୍‌ ଲୋକମାନେ ଅବିବେଚନାରେ ଯେଉଁ କୌଣସି ବିଷୟରେ ଶପଥ କରନ୍ତି, ଆଉ ତାହା ତାʼଠାରୁ ଗୁପ୍ତ ଥାଏ, ତେବେ ଯେତେବେଳେ ସେ ତାହା ବୁଝେ, ସେତେବେଳେ ସେ ଏସମସ୍ତ ବିଷୟର କୌଣସି ବିଷୟରେ ଅପରାଧୀ ହୁଏ। ଯେତେବେଳେ କେହି ଏହିସବୁ ବିଷୟର କୌଣସି ବିଷୟରେ ଅପରାଧୀ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ସେ ଯେଉଁ ପାପ କରିଅଛି, ତାହା ସ୍ଵୀକାର କରିବ। ସେ ଆପଣା କୃତ ପାପ ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଦଣ୍ଡାର୍ଥକ ନୈବେଦ୍ୟ, ଅର୍ଥାତ୍‌ ପଲରୁ ଗୋଟିଏ ମାଈ ପଶୁ, ମେଷବତ୍ସ କିମ୍ବା ଛେଳି ପାପାର୍ଥକ ବଳି ରୂପେ ଆଣିବ; ତହିଁରେ ଯାଜକ ତାହାର ପାପ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବେ।

“ଯଦି ତାହାର ମେଷବତ୍ସ ଆଣିବାର ସାମର୍ଥ୍ୟ ନ ଥାଏ, ତେବେ ସେ ଆପଣା କୃତ ପାପ ନିମନ୍ତେ ଦଣ୍ଡ ରୂପେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଦୁଇଟି କପୋତୀ କିମ୍ବା ଦୁଇଟି ପାରାଛୁଆ ଆଣିବ — ଗୋଟିଏ ପାପାର୍ଥକ ବଳି ଓ ଅନ୍ୟଟି ହୋମବଳି ରୂପେ ଆଣିବ। ସେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଯାଜକଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣିବ, ଆଉ ସେ ପ୍ରଥମେ ପାପାର୍ଥକ ବଳି ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବେ, ଗ୍ରୀବା ନିକଟରେ ତାହାର ମସ୍ତକ ମୋଡ଼ିବେ, ମାତ୍ର ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରିବେ ନାହିଁ। ସେ ପାପାର୍ଥକ ବଳିର କିଛି ରକ୍ତ ବେଦିର ପାର୍ଶ୍ଵରେ ଛିଞ୍ଚିବେ; ଅବଶିଷ୍ଟ ରକ୍ତ ତହିଁର ମୂଳଦେଶରେ ନିଗାଡ଼ି ପଡ଼ିବ। ତାହା ପାପାର୍ଥକ ବଳି ଅଟେ। ଦ୍ଵିତୀୟ ପକ୍ଷୀକୁ ସେ ବିଧି ଅନୁସାରେ ହୋମବଳି ରୂପେ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବେ। ଏହିରୂପେ ଯାଜକ ତାହାର ପାପ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବେ, ଆଉ ତାହା କ୍ଷମା କରାଯିବ।

“ମାତ୍ର ଯଦି ତାହାର ଦୁଇଟି କପୋତୀ କିମ୍ବା ଦୁଇଟି ପାରାଛୁଆ ଆଣିବାର ସାମର୍ଥ୍ୟ ନ ଥାଏ, ତେବେ ସେ ଆପଣା ପାପାର୍ଥକ ବଳି ରୂପେ ଐଫାର ଦଶମାଂଶ ସରୁ ମଇଦା ଆଣିବ — ତହିଁ ଉପରେ ସେ ତୈଳ କିମ୍ବା କୁନ୍ଦୁରୁ ଦେବ ନାହିଁ, କାରଣ ତାହା ପାପାର୍ଥକ ବଳି ଅଟେ। ସେ ତାହା ଯାଜକଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣିବ, ଆଉ ସେ ତହିଁରୁ ସ୍ମରଣାର୍ଥକ ଅଂଶ ରୂପେ ଏକ ମୁଷ୍ଟି ନେଇ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଅଗ୍ନିକୃତ ଉପହାର ଉପରେ ବେଦିରେ ଦଗ୍ଧ କରିବେ। ତାହା ପାପାର୍ଥକ ବଳି ଅଟେ। ଏହିରୂପେ ସେ ଯେଉଁ କୌଣସି ପାପ କରିଅଛି, ତହିଁ ନିମନ୍ତେ ଯାଜକ ତାହା ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବେ, ଆଉ ତାହା କ୍ଷମା କରାଯିବ; ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଂଶ ଭକ୍ଷ୍ୟ ନୈବେଦ୍ୟ ତୁଲ୍ୟ ଯାଜକଙ୍କର ହେବ।”

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଅବିଶ୍ଵସ୍ତମାନଙ୍କୁ ପୁନଃସ୍ଥାପିତ କରନ୍ତି

ଏଥିଉତ୍ତାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋଶାଙ୍କୁ କହିଲେ,

“ଯଦି କେହି ଅବିଶ୍ଵସ୍ତ ହୋଇ ଅଜାଣତରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପବିତ୍ର ବସ୍ତୁ ବିଷୟରେ କୌଣସି ବିଷୟରେ ପାପ କରେ, ତେବେ ସେ ଆପଣା ଦୋଷାର୍ଥକ ବଳି ରୂପେ ପଲରୁ ଗୋଟିଏ ନିଖୁଣ ମେଷ, ଅର୍ଥାତ୍‌ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନର ଶେକଲ ଅନୁସାରେ ରୌପ୍ୟର ତୌଲ ଦ୍ଵାରା ମୂଲ୍ୟ ନିରୂପିତ ଏକ ମେଷ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣିବ — ତାହା ଦୋଷାର୍ଥକ ବଳି। ^a ସେ ଯେଉଁ ପବିତ୍ର ବସ୍ତୁ ବିଷୟରେ ପାପ କରିଅଛି, ତହିଁ ନିମନ୍ତେ ପରିଶୋଧ କରିବ, ଆଉ ତହିଁ ସଙ୍ଗେ ପଞ୍ଚମାଂଶ ଅଧିକ ଯୋଗ କରି ଯାଜକଙ୍କୁ ଦେବ। ତହିଁରେ ଯାଜକ ଦୋଷାର୍ଥକ ବଳିର ମେଷ ଦ୍ଵାରା ତାହା ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବେ, ଆଉ ତାହା କ୍ଷମା କରାଯିବ।

“ଯଦି କେହି ପାପ କରେ, ଅର୍ଥାତ୍‌ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଯାହା କରିବାକୁ ବାରଣ କରିଅଛନ୍ତି, ତାହା ଅଜାଣତରେ ହେଲେ ହେଁ କରେ, ତେବେ ସେ ଅପରାଧୀ ଓ ଆପଣା ଅଧର୍ମ ବହନ କରେ। ସେ ନିରୂପିତ ମୂଲ୍ୟ ଅନୁସାରେ ପଲରୁ ଗୋଟିଏ ନିଖୁଣ ମେଷ ଦୋଷାର୍ଥକ ବଳି ରୂପେ ଯାଜକଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣିବ; ତହିଁରେ ଯାଜକ ତାହାର ଅଜ୍ଞାତସାରର ପାପ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବେ, ଆଉ ତାହା କ୍ଷମା କରାଯିବ। ତାହା ଦୋଷାର୍ଥକ ବଳି; ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଛାମୁରେ ଦୋଷୀ ହୋଇଥିଲା।”