Ayb oshkor boʻlganda
Guvohlikka chaqirilganda jim turish, nopok narsaga tegish, o'ylamay qasam ichish — har biri tavba va nazrni talab qiladi, nazr esa kambag'allik hech qachon kechirimga to'siq bo'lmasligi uchun darajalangan: qo'zichoq, yoki ikki qush, yoki oddiy un. Muqaddas narsalarni o'g'irlagan odam uning qiymatini va yana beshdan birini to'laydi.
5 1“Agar birov guvohlik berishga chaqiruvchi oshkora daʼvatni eshitsa va koʻrgan yoki bilgan narsasiga guvoh boʻla turib, jim tursa, u oʻz aybini oʻz zimmasiga oladi.
2“Yoki agar birov bilmasdan biror harom narsaga yoki oʻlaksaga — harom yovvoyi hayvonga, harom chorvaga yoki harom oʻrmalab yuruvchi jonivorga — tegib qoʻysa, u harom va aybdor boʻladi.
3“Yoki agar u insonning nopokligiga — odamni harom qiladigan har qanday nopoklikka — bilmasdan tegsa-da, keyin buni bilib qolsa, u aybdordir.
4“Yoki agar birov yomonlik yoki yaxshilik qilishga shoshib qasam ichsa — odamlar oʻylamay ichadigan har qanday qasam — bu undan yashirin boʻlsa, keyin buni anglab yetganda, u bularning birortasida aybdordir. 5Kimdir bu ishlarning birortasida aybdor boʻlsa, u qilgan gunohini tan olishi kerak. 6U qilgan gunohi uchun Otamizga jarima qurbonligini — suruvdan bitta urgʻochini, qoʻy yoki echkini — gunoh qurbonligi sifatida keltirishi kerak; ruhoniy uning gunohini kafforat qiladi.
7“Agar uning qoʻyga qurbi yetmasa, u gunohi uchun jarima sifatida Otamizga ikkita musicha yoki ikkita yosh kaptar keltirishi kerak — biri gunoh qurbonligi, boshqasi kuydiriladigan qurbonlik boʻlsin. 8U ularni ruhoniyga keltiradi, ruhoniy esa avval gunoh qurbonligini taqdim etadi va uning boshini boʻyin tomonidan ajratib yubormay buraydi. 9U gunoh qurbonligining qonidan bir qismini qurbongohning yon tomoniga sepadi; qolgani esa uning tagiga oqib tushadi. Bu gunoh qurbonligidir. 10Ikkinchi qushni esa u qoidaga koʻra kuydiriladigan qurbonlik sifatida taqdim etadi. Ruhoniy uning gunohini kafforat qiladi va u kechiriladi.
11“Lekin agar uning ikkita musicha yoki ikkita yosh kaptarga qurbi yetmasa, u gunoh qurbonligi sifatida ikki qadoq nafis un keltirishi kerak — uning ustiga moy ham, tutatqi ham quyilmasin, chunki bu gunoh qurbonligidir. 12U buni ruhoniyga keltirishi kerak, ruhoniy esa undan bir siqim olib, yodgorlik ulushi sifatida Otamizning olovli qurbonliklari ustida, qurbongohda kuydiradi. Bu gunoh qurbonligidir. 13Ruhoniy u qilgan bu gunohlarning birortasi uchun uni kafforat qiladi va u kechiriladi; qolgani esa don qurbonligi kabi ruhoniyga tegishli boʻladi.”
Otamiz xiyonatkorlarni qayta tiklaydi
14Keyin Otamiz Musoga dedi:
15“Agar birov xiyonat qilib, Otamizning muqaddas narsalaridan birortasiga qarshi beixtiyor gunoh qilsa, u ayb qurbonligi sifatida suruvdan nuqsonsiz bitta qoʻchqor keltirishi kerak, uning qiymati esa muqaddas maskan oʻlchoviga koʻra kumushda tortib belgilanadi — bu ayb qurbonligidir. a a v15 Ayb qurbonligi faqat qurbonlikni emas, balki qilingan yomonlik uchun toʻlovni ham talab qilardi. Keyinroq Ishayo azob chekuvchi xizmatkorning oʻzini ayb qurbonligi deb ataydi (Ishayo 53:10) — Iso ham qarzimizni toʻlaydigan, ham buning uchun Oʻzini fido qiladigan Zotdir. 16U gunoh qilgan muqaddas narsa uchun toʻlashi, ustiga beshdan birini qoʻshishi va buni ruhoniyga berishi kerak. Ruhoniy ayb qurbonligi qoʻchqori bilan uni kafforat qiladi va u kechiriladi.
17“Agar birov Otamiz qilmaslikni buyurgan ishni qilib gunoh qilsa, hatto bilmasdan ham, u aybdordir va oʻz gunohini oʻz zimmasiga oladi. 18U ayb qurbonligi sifatida suruvdan belgilangan qiymatdagi nuqsonsiz bitta qoʻchqorni ruhoniyga keltirishi kerak; ruhoniy uning bilmay qilgan gunohini kafforat qiladi va u kechiriladi. 19Bu ayb qurbonligidir; u, albatta, Otamiz oldida aybdor edi.”