લેવીય 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹“જો કોઈ માણસ સાક્ષી આપવાના જાહેર આહ્વાનને સાંભળીને પાપ કરે, અને સાક્ષી હોવા છતાં, જોયું કે જાણ્યું હોવા છતાં, મૌન રહે, તો તે પોતાનો અપરાધ ભોગવે છે.

²“અથવા જો કોઈ અજાણતાં કોઈ અશુદ્ધ વસ્તુને, કે મૃતદેહને—અશુદ્ધ જંગલી પ્રાણી, અશુદ્ધ ઢોર, કે અશુદ્ધ પેટે ચાલનારા જીવને—સ્પર્શ કરે, તો તે અશુદ્ધ તથા અપરાધી બને છે.

³“અથવા જો તે માનવીય અશુદ્ધતાને—જે કોઈ અશુદ્ધતા માણસને અશુદ્ધ કરે તેને—અજાણતાં સ્પર્શ કરે, અને પછી તેની જાણ થાય, તો તે અપરાધી છે.

⁴“અથવા જો કોઈ ઉતાવળથી ભૂંડું કે ભલું કરવાના સોગન ખાય—માણસો જે કંઈ ઉતાવળથી સોગન ખાય તે—અને તે તેનાથી ગુપ્ત રહે, પછી જ્યારે તેને તેની જાણ થાય, ત્યારે તે આમાંની કોઈ પણ બાબતમાં અપરાધી છે. ⁵જ્યારે કોઈ આમાંની કોઈ પણ બાબતમાં અપરાધી હોય, ત્યારે તેણે પોતે કરેલા પાપની કબૂલાત કરવી. ⁶તેણે પોતે કરેલા પાપને માટે આપણા પિતાની પાસે દંડ-અર્પણ લાવવું—ટોળામાંથી એક માદા, ઘેટી કે બકરી—પાપાર્થાર્પણ તરીકે; યાજક તેના પાપનું પ્રાયશ્ચિત કરશે.

⁷“જો તે ઘેટું આપી ન શકે, તો તેણે પોતાના પાપને માટે દંડ તરીકે આપણા પિતાની પાસે બે હોલા કે કબૂતરનાં બે બચ્ચાં લાવવાં—એક પાપાર્થાર્પણ તરીકે, બીજું દહનાર્પણ તરીકે. ⁸તે તેમને યાજકની પાસે લાવે, અને યાજક પહેલાં પાપાર્થાર્પણ ચઢાવે, તેનું માથું ગરદન પાસેથી મરડે પણ તેને અલગ ન કરે. ⁹તે પાપાર્થાર્પણનું થોડું લોહી વેદીની બાજુ પર છાંટે; બાકીનું તેના પાયા આગળ નીતરી જાય. તે પાપાર્થાર્પણ છે. ¹⁰બીજા પક્ષીને તે નિયમ પ્રમાણે દહનાર્પણ તરીકે ચઢાવે. યાજક તેના પાપનું પ્રાયશ્ચિત કરે, અને તેને માફ કરવામાં આવે.

¹¹“પણ જો તે બે હોલા કે કબૂતરનાં બે બચ્ચાં આપી ન શકે, તો તેણે પોતાના પાપાર્થાર્પણ તરીકે બે શેર ઝીણો મેંદો લાવવો—તેના પર તેલ કે ધૂપ ન મૂકે, કેમ કે તે પાપાર્થાર્પણ છે. ¹²તેણે તે યાજકની પાસે લાવવું, અને યાજક તેમાંથી મૂઠી ભરીને તેનો સ્મરણ-ભાગ લે અને આપણા પિતાનાં અગ્નિ-અર્પણો પર વેદી પર તેને બાળે. તે પાપાર્થાર્પણ છે. ¹³તેણે કરેલા આમાંના કોઈ પણ પાપને માટે યાજક તેનું પ્રાયશ્ચિત કરશે, અને તેને માફ કરવામાં આવશે; બાકીનું ખાદ્યાર્પણની જેમ યાજકનું છે.”

આપણા પિતા બેવફાને પુનઃસ્થાપિત કરે છે

¹⁴પછી આપણા પિતાએ મૂસાને કહ્યું,

¹⁵“જો કોઈ બેવફા નીવડે અને આપણા પિતાની કોઈ પણ પવિત્ર વસ્તુઓની વિરુદ્ધ અજાણતાં પાપ કરે, તો તેણે પોતાના દોષાર્થાર્પણ તરીકે આપણા પિતાની પાસે ટોળામાંથી ખોડખાંપણ વગરનો એક ઘેટો લાવવો, જે પવિત્રસ્થાનના ધોરણ પ્રમાણે વજનથી ચાંદીમાં અંકાયેલો હોય—તે દોષાર્થાર્પણ છે. ^a a v15 દોષાર્થાર્પણમાં માત્ર બલિદાન જ નહિ, પણ કરેલા અન્યાયનો બદલો ભરવાનું પણ જરૂરી હતું. પાછળથી યશાયા દુઃખ સહનાર સેવકને પોતાને જ દોષાર્થાર્પણ કહે છે (યશાયા ૫૩:૧૦)—ઈસુ એ છે જે આપણું દેવું ચૂકવે છે અને તેને માટે પોતાને અર્પણ પણ કરે છે. ¹⁶જે પવિત્ર વસ્તુની વિરુદ્ધ તેણે પાપ કર્યું તેનો બદલો તેણે ભરવો, તેમાં પાંચમો ભાગ ઉમેરીને, અને તે યાજકને આપવું. યાજક દોષાર્થાર્પણના ઘેટા વડે તેનું પ્રાયશ્ચિત કરશે, અને તેને માફ કરવામાં આવશે.

¹⁷“જો કોઈ પાપ કરે, આપણા પિતાએ જે ન કરવાની આજ્ઞા આપી હતી તે કરે, ભલે અજાણતાં કરે, તોપણ તે અપરાધી છે અને પોતાનો અન્યાય ભોગવે છે. ¹⁸તેણે ટોળામાંથી ખોડખાંપણ વગરનો એક ઘેટો, અંકાયેલા મૂલ્ય પ્રમાણે, દોષાર્થાર્પણ તરીકે યાજકની પાસે લાવવો; યાજક તેના અજાણતાં થયેલા પાપનું પ્રાયશ્ચિત કરશે, અને તેને માફ કરવામાં આવશે. ¹⁹તે દોષાર્થાર્પણ છે; તે ખરેખર આપણા પિતાની આગળ અપરાધી હતો.”