Kidung Kota anu Kuat
Percaya ka Rama urang di dieu lain parasaan, tapi kota anu dibénténg kalayan gerbang anu muka. Para nu ngawih ngaku yén kesang maranéhna ngan ngahasilkeun angin, taya kasalametan pikeun saha waé. Ku kituna maranéhna ngantosan, dipiwarang nutup panto dugi ka bendu liwat, sarta dijangjian yén nu paraéh maranéhna bakal ngawih tina lebu.
26 1Dina poe eta ieu kidung bakal dihaleuangkeun di tanah Yuda: Urang boga kota anu kuat; kasalametan ku Mantenna dijadikeun tembok jeung benteng-bentengna. 2Buka lawang-lawang gapura, supaya bangsa anu bener bisa asup — bangsa anu satia tigin. 3Gusti ngaraksa jalma dina katengtreman anu sampurna, jalma anu pikiranana tetep ka Gusti, karana manehna percaya ka Gusti. 4Masing percaya ka Rama urang salalanggengna, karana Rama urang teh Batu Karang anu langgeng. a a v4 Batu Karang teh salah sahiji jenengan puitis pangheubeulna pikeun Rama urang dina Kitab Suci. Teguh, teu kagerakkeun, satia — Mantenna teh taneuh anu teu bisa oyag di handapeun unggal hirup anu percaya ka Mantenna. 5Karana Mantenna geus ngarendahkeun nu maratuh di tempat anu luhur, kota anu jangkung. Ku Mantenna diruntuhkeun, diruntuhkeun nepi ka taneuh, dibantingkeun kana lebu. 6Suku ngaidek eta, nya eta suku jalma anu malarat, lengkah jalma anu miskin. 7Jalan jalma bener teh rata; Gusti nu ngaratakeun jalan jalma anu bener. 8Dina jalan hukuman Gusti, nun Ama, kami ngarantosan ka Gusti; jenengan sareng kamulyaan Gusti teh anu dipikahoyong ku jiwa kami. 9Dina peuting jiwa abdi rindu ka Gusti; di jero diri abdi, roh abdi enya-enya neangan Gusti. Sabab basa hukuman Gusti dugi ka bumi, jalma-jalma anu hirup di dunya diajar naon anu bener. 10Lamun nu jahat dipaparin kurnia, manehna henteu diajar kaadilan; di nagri anu jujur oge manehna migawe kajahatan sarta henteu nenjo kaagungan Rama urang. 11Nun Ama, panangan Gusti geus diangkat, tapi maranehna henteu narenjo. Mugi maranehna narenjo kanyaah Gusti nu ngagedur ka umat Gusti tur jadi era. Mugi seuneu anu disadiakeun pikeun satru-satru Gusti ngahuru maranehna. 12Nun Ama, Gusti bakal netepkeun karahayuan pikeun kami, sabab saestuna Gusti anu geus ngalaksanakeun sagala pagawean kami pikeun kami. 13Nun Ama, aya dunungan-dunungan sejen salian ti Gusti anu geus ngawasaan kami, tapi ngan jenengan Gusti anu diemut-emut ku kami. 14Maranehna geus paraeh, moal harirup deui; maranehna teh arwah nu geus iang, moal harudang deui; sabab Gusti anu geus ngadatangkeun karuksakan ka maranehna sarta ngaleungitkeun sagala pangeling-eling ka maranehna. 15Gusti geus ngagedekeun bangsa ieu, nun Ama, Gusti geus ngagedekeun bangsa ieu; Gusti dimulyakeun; Gusti geus ngalegaan sakabeh wates tanah ieu. 16Nun Ama, dina kasusah maranehna neangan Gusti; maranehna ngucurkeun paneda anu dibisikkeun waktu hukuman Gusti aya ka maranehna. 17Lir awewe reuneuh anu kelenjenan jeung ngocoak ku nyeri ngajuru waktu rek ngalahirkeun, nya kitu kaayaan kami di payuneun Gusti, nun Ama. 18Kami kungsi reuneuh, kami kelenjenan, tapi anu dilahirkeun ngan angin wungkul. Kami henteu ngadatangkeun kasalametan ka bumi, sarta anu maratuh di dunya henteu dilahirkeun. 19Jalma-jalma Gusti nu geus paraeh bakal harirup; layonna bakal harudang. Geura narangi jeung hariring ku bungah, eh maraneh nu maratuh dina lebu! Sabab ciibun Gusti teh ciibun cahaya balebat, sarta bumi bakal ngalahirkeun arwah-arwah nu geus iang. 20Hiap, umat Kami, arasup ka kamar maraneh tur tutupkeun panto maraneh; nyarumput sakeudeung bae nepi ka bebendu geus liwat.
21Sabab tenjo, Rama urang keur sumping ti padaleman-Na pikeun ngahukum jalma-jalma di bumi tina dosa-dosana, sarta bumi bakal nembongkeun getih anu geus dikucurkeun di dinya sarta moal nutupan deui jalma-jalma anu dipaehan di dinya.