Lied van die Sterk Stad
Vertroue in ons Vader is hier nie 'n stemming nie, maar 'n ommuurde stad met oop poorte. Die sangers erken dat hulle swoeg net wind opgelewer het, vir niemand verlossing nie. Daarom wag hulle, gesê om die deur te sluit totdat die toorn verbygaan, en belowe dat hulle dooies uit die stof sal sing.
26 1Op daardie dag sal hierdie lied in Juda se land gesing word: Ons het ’n sterk stad; hy stel verlossing as mure en skanse. 2Maak die poorte oop, sodat die regverdige nasie kan ingaan— die nasie wat trou bly. 3U bewaar hom in volkome vrede wie se gedagtes op u gerig is, omdat hy op u vertrou. 4Vertrou vir altyd op ons Vader, want ons Vader is die ewige Rots. a a v4 Die Rots is een van die vroegste digterlike name vir ons Vader in die Skrif. Vas, onwrikbaar, getrou — hy is die onwankelbare grond onder elke lewe wat op hom vertrou. 5Want hy het die inwoners van die hoogte neergewerp, die trotse stad. Hy werp dit neer, werp dit neer tot op die grond, gooi dit neer in die stof. 6Die voet vertrap dit— die voete van die armes, die voetstappe van die behoeftiges. 7Die pad van die regverdige is gelyk; u maak die weg van die regverdige glad. 8Op die pad van u oordele, ons Vader, wag ons op u; u naam en u roem is die begeerte van ons siel. 9In die nag smag my siel na u; in my binneste soek my gees u vurig. Want wanneer u oordele die aarde bereik, leer dié wat in die wêreld woon wat reg is. 10As aan die goddelose guns bewys word, leer hy nie geregtigheid nie; in die land van opregtheid handel hy korrup en sien hy nie die majesteit van ons Vader nie. 11Ons Vader, u hand is opgehef, maar hulle sien dit nie. Laat hulle u ywer vir u volk sien en beskaamd staan. Laat die vuur wat vir u teëstanders bestem is, hulle verteer. 12Ons Vader, u sal vrede vir ons bewerk, want u het inderdaad al ons werke vir ons volbring. 13Ons Vader, ander here behalwe u het oor ons geheers, maar u naam alleen gedenk ons. 14Hulle is dood, hulle sal nie lewe nie; hulle is gestorwe geeste, hulle sal nie opstaan nie; want u het verderf oor hulle gebring en elke herinnering aan hulle uitgewis. 15U het die nasie laat groei, ons Vader, u het die nasie laat groei; u word verheerlik; u het al die grense van die land vergroot. 16Ons Vader, in nood het hulle u gesoek; hulle het ’n fluisterende gebed uitgestort toe u tug op hulle was. 17Soos ’n swanger vrou wat krimp en uitroep in haar geboortepyne wanneer sy op die punt staan om te baar, so was ons voor u, ons Vader. 18Ons was swanger, ons het gekrimp, maar ons het net wind gebaar. Ons het geen verlossing vir die aarde gebring nie, en die inwoners van die wêreld is nie gebore nie. 19U dooies sal lewe; hulle liggame sal opstaan. Word wakker en jubel, julle wat in die stof woon! Want u dou is die dou van die oggendlig, en die aarde sal die gestorwe geeste baar. 20Kom, my volk, gaan in julle kamers in en sluit julle deure agter julle toe; verberg julle ’n rukkie lank totdat die toorn verbygegaan het.
21Want kyk, ons Vader kom uit sy plek uit om die mense van die aarde vir hulle sondes te straf, en die aarde sal die bloed openbaar wat daarop vergiet is, en sal dié wat daarin doodgeslaan is, nie langer toedek nie.
