ኢሳይያስ 26

26 ¹በዚያ ቀን ይህ መዝሙር በይሁዳ ምድር ይዘመራል፦ ጽኑ ከተማ አለን፤ ድነትን እንደ ቅጥርና እንደ ምሽግ ያደርጋል። ²ጻድቅ ሕዝብ ይገባ ዘንድ በሮችን ክፈቱ፤ እምነትን የሚጠብቀው ሕዝብ። ³ልቡ በአንተ የጸናውን በፍጹም ሰላም ትጠብቀዋለህ፤ በአንተ ይታመናልና። ⁴በአባታችን ለዘላለም ታመኑ፤ አባታችን የዘላለም ዐለት ነውና። ^a a v4 ዐለት በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ ለአባታችን ከተሰጡት ጥንታዊ የግጥም ስሞች አንዱ ነው። ጽኑ፣ የማይነቃነቅ፣ ታማኝ — በእርሱ ለሚታመን ሕይወት ሁሉ ሥር ያለ የማይናወጥ መሠረት እርሱ ነው። ⁵በከፍታ የሚኖሩትን፣ ከፍ ያለችውን ከተማ አዋርዷታልና። ያዋርዳታል፣ እስከ ምድር ያዋርዳታል፣ እስከ ትቢያ ይጥላታል። ⁶እግር ይረግጣታል — የድኆች እግር፣ የችግረኞች ርምጃ። ⁷የጻድቅ መንገድ ቀና ነው፤ የጻድቁን መንገድ ታስተካክላለህ። ⁸አባታችን ሆይ፤ በፍርዶችህ መንገድ እንጠብቅሃለን፤ ስምህና ዝናህ የነፍሳችን ናፍቆት ናቸው። ⁹ነፍሴ በሌሊት ትናፍቅሃለች፤ በውስጤ ያለው መንፈሴ በናፍቆት ይፈልግሃል። ፍርዶችህ ምድርን በደረሱ ጊዜ፣ በዓለም የሚኖሩ ጽድቅን ይማራሉና። ¹⁰ለክፉ ሰው ሞገስ ቢደረግለት ጽድቅን አይማርም፤ በቅንነት ምድር በክፋት ይሠራል፣ የአባታችንንም ግርማ አያይም። ¹¹አባታችን ሆይ፤ እጅህ ከፍ ከፍ ብላለች፣ እነርሱ ግን አያዩም። ለሕዝብህ ያለህን ቅናት ይዩና ይፈሩ። ለጠላቶችህ የተዘጋጀው እሳት ይበላቸው። ¹²አባታችን ሆይ፤ ሰላምን ለእኛ ታጸናለህ፤ ሥራችንን ሁሉ በርግጥ ለእኛ ፈጽመህልናልና። ¹³አባታችን ሆይ፤ ከአንተ ሌላ ጌቶች ገዝተውናል፤ ነገር ግን ስምህን ብቻ እናስባለን። ¹⁴ሞተዋል፣ አይኖሩም፤ የሞቱ መናፍስት ናቸው፣ አይነሡም፤ አጥፍተሃቸዋልና፣ መታሰቢያቸውንም ሁሉ ደምስሰሃል። ¹⁵ሕዝቡን አብዝተሃል፣ አባታችን ሆይ፤ ሕዝቡን አብዝተሃል፤ ከብረሃል፤ የምድርን ዳርቻ ሁሉ አስፍተሃል። ¹⁶አባታችን ሆይ፤ በመከራ ጊዜ ፈለጉህ፤ ቅጣትህ በላያቸው በነበረ ጊዜ በለሆሳስ ጸሎትን አፈሰሱ። ¹⁷ልትወልድ የቀረባት ነፍሰ ጡር ሴት በምጥ ተይዛ እንደምትወራጭና እንደምትጮኽ፣ እንዲሁ በፊትህ ነበርን፣ አባታችን ሆይ። ¹⁸ፀነስን፣ ተወራጨን፣ ነገር ግን ነፋስን ብቻ ወለድን። ለምድር ድነትን አላመጣንም፣ የዓለምም ነዋሪዎች አልተወለዱም። ¹⁹ሙታንህ በሕይወት ይኖራሉ፤ ሥጋዎቻቸው ይነሣሉ። በትቢያ የምትኖሩ ሆይ፣ ንቁ፣ በደስታም ዘምሩ! ጠልህ የንጋት ብርሃን ጠል ነውና፣ ምድርም የሞቱ መናፍስትን ትወልዳለች። ²⁰ሕዝቤ ሆይ፣ ኑ፣ ወደ ክፍሎቻችሁ ግቡ፣ በሮቻችሁንም በኋላችሁ ዝጉ፤ ቍጣው እስኪያልፍ ድረስ ለጥቂት ጊዜ ተሸሸጉ።

²¹እነሆ፣ አባታችን የምድርን ሰዎች ስለ ኀጢአታቸው ሊቀጣ ከስፍራው ይወጣልና፤ ምድርም በላይዋ የፈሰሰውን ደም ትገልጣለች፣ በእርሷም የታረዱትን ከእንግዲህ አትሸፍንም።