مضبوط شهر جو گيت
هتي اسان جي پيءُ تي ڀروسو ڪا ڪيفيت ناهي، پر کليل دروازن وارو هڪ ڀت ٻڌل شهر آهي. ڳائيندڙ مڃن ٿا ته سندن محنت مان رڳو هوا پيدا ٿي، ڪنهن لاءِ به ڇوٽڪارو نه. تنهن ڪري هو انتظار ڪن ٿا؛ کين چيو وڃي ٿو ته غضب گذرڻ تائين در بند رکن، ۽ واعدو ٿئي ٿو ته سندن مُردا مٽيءَ مان ڳائيندا.
26 1انهيءَ ڏينهن يهودا جي ملڪ ۾ هي گيت ڳايو ويندو تہ اسان وٽ هڪ مضبوط شهر آهي؛ هو نجات کي ڀتين ۽ مورچن طور بيهاري ٿو. 2دروازا کوليو تہ سچار قوم اندر اچي—اها قوم جيڪا وفاداري نباهي ٿي. 3جنهن جو ذهن تو تي ٽڪيل آهي، تنهن کي تون ڪامل سلامتيءَ ۾ رکين ٿو، ڇاڪاڻ تہ هو تو تي ڀروسو ٿو ڪري. 4هميشه لاءِ اسان جي پيءُ تي ڀروسو رکو، ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ ئي ابدي چٽان آهي. a a v4 چٽان پاڪ ڪلام ۾ اسان جي پيءُ لاءِ سڀ کان اوائلي شاعراڻن نالن مان هڪ آهي. مضبوط، اٽل، وفادار—هو هر انهيءَ زندگيءَ هيٺان اڻ ڏڪندڙ بنياد آهي جيڪا هن تي ڀروسو ڪري ٿي. 5ڇاڪاڻ تہ هن اوچائيءَ جي رهاڪن کي، بلند شهر کي ذليل ڪيو آهي. هو ان کي ڍاهي ٿو، زمين تائين ڍاهي ٿو، مٽيءَ تائين ڪيرائي ٿو. 6پير ان کي لتاڙي ٿو— غريبن جا پير، مسڪينن جا قدم. 7سچارن جو رستو سڌو آهي؛ تون سچارن جي واٽ کي هموار ڪرين ٿو. 8تنهنجن فيصلن جي واٽ ۾، اي اسان جا بابا، اسان تنهنجو انتظار ڪريون ٿا؛ تنهنجو نالو ۽ تنهنجو ذڪر اسان جي جان جي خواهش آهي. 9رات جو منهنجي جان تو لاءِ تڙپي ٿي؛ منهنجي اندر ۾ منهنجو روح تو کي شوق سان ڳولي ٿو. ڇاڪاڻ تہ جڏهن تنهنجا فيصلا زمين تي پهچن ٿا، تڏهن دنيا جا رهاڪو سچائي سکن ٿا. 10جيڪڏهن بدڪار تي مهرباني ڪئي وڃي تہ هو سچائي نہ ٿو سکي؛ سڌائيءَ جي ملڪ ۾ بہ هو بڇڙائي ڪري ٿو ۽ اسان جي پيءُ جي عظمت کي نہ ٿو ڏسي. 11اي اسان جا بابا، تنهنجو هٿ مٿي کنيل آهي، پر هو نہ ٿا ڏسن. اهي تنهنجي قوم لاءِ تنهنجي غيرت ڏسن ۽ شرمسار ٿين. تنهنجن مخالفن لاءِ رکيل باهه کين ڀسم ڪري ڇڏي. 12اي اسان جا بابا، تون اسان لاءِ سلامتي قائم ڪندين، ڇاڪاڻ تہ تو ئي اسان جا سڀ ڪم اسان لاءِ پورا ڪيا آهن. 13اي اسان جا بابا، تو کانسواءِ ٻين مالڪن اسان تي حڪومت ڪئي آهي، پر رڳو تنهنجو نالو اسان ياد ڪريون ٿا. 14اهي مري ويا آهن، جيئرا نہ ٿيندا؛ اهي گذري ويل روح آهن، اُٿي نہ سگهندا؛ ڇاڪاڻ تہ تو انهن تي تباهي آندي ۽ انهن جي هر ياد کي مٽائي ڇڏيو. 15اي اسان جا بابا، تو قوم کي وڌايو آهي، تو قوم کي وڌايو آهي؛ تنهنجو جلوو ظاهر ٿيو آهي؛ تو ملڪ جون سڀ حدون وسيع ڪيون آهن. 16اي اسان جا بابا، مصيبت ۾ هنن تو کي ڳوليو؛ جڏهن تنهنجي تاديب هنن تي هئي، تڏهن هنن سرگوشيءَ ۾ دعا اوتي. 17جيئن حامله عورت جڏهن ڄڻڻ تي هجي ٿي تہ زچگيءَ جي ڏکن ۾ تڙپي ٿي ۽ رڙيون ڪري ٿي، تيئن اسان تنهنجي اڳيان هئاسين، اي اسان جا بابا. 18اسان حامله هئاسين، تڙپياسين، پر اسان هوا ئي ڄڻي. اسان زمين لاءِ ڪو ڇوٽڪارو نہ آندو آهي، ۽ دنيا جا رهاڪو پيدا نہ ٿيا آهن. 19تنهنجا مئل جيئرا ٿيندا؛ سندن لاش اُٿندا. اي مٽيءَ ۾ رهڻ وارؤ! جاڳو ۽ خوشيءَ جا گيت ڳايو! ڇاڪاڻ تہ تنهنجي اوس صبح جي روشنيءَ جي اوس آهي، ۽ زمين گذري ويل روحن کي ڄڻيندي. 20اچو، اي منهنجا ماڻهو، پنهنجن ڪمرن ۾ داخل ٿيو ۽ پنهنجا دروازا پنهنجي پٺيان بند ڪري ڇڏيو؛ ٿورڙي وقت لاءِ لڪي وڃو، جيستائين غضب گذري نہ وڃي.
21ڇاڪاڻ تہ ڏسو، اسان جو پيءُ زمين جي رهاڪن کي سندن گناهن جي سزا ڏيڻ لاءِ پنهنجي هنڌ کان نڪري اچي ٿو، ۽ زمين پاڻ تي وهايل رت کي ظاهر ڪندي ۽ پنهنجي اندر ماريلن کي وڌيڪ نہ لڪائيندي.