ڇپيل
ڪتاب

مضبوط شهر جو گيت

هتي اسان جي پيءُ تي ڀروسو ڪا ڪيفيت ناهي، پر کليل دروازن وارو هڪ ڀت ٻڌل شهر آهي. ڳائيندڙ مڃن ٿا ته سندن محنت مان رڳو هوا پيدا ٿي، ڪنهن لاءِ به ڇوٽڪارو نه. تنهن ڪري هو انتظار ڪن ٿا؛ کين چيو وڃي ٿو ته غضب گذرڻ تائين در بند رکن، ۽ واعدو ٿئي ٿو ته سندن مُردا مٽيءَ مان ڳائيندا.

باب 26.

انهيءَ ڏينهن يهودا جي ملڪ ۾ هي گيت ڳايو ويندو تہ اسان وٽ هڪ مضبوط شهر آهي؛ هو نجات کي ڀتين ۽ مورچن طور بيهاري ٿو. دروازا کوليو تہ سچار قوم اندر اچي—اها قوم جيڪا وفاداري نباهي ٿي. جنهن جو ذهن تو تي ٽڪيل آهي، تنهن کي تون ڪامل سلامتيءَ ۾ رکين ٿو، ڇاڪاڻ تہ هو تو تي ڀروسو ٿو ڪري. هميشه لاءِ اسان جي پيءُ تي ڀروسو رکو، ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ ئي ابدي چٽان آهي. a a v4 چٽان پاڪ ڪلام ۾ اسان جي پيءُ لاءِ سڀ کان اوائلي شاعراڻن نالن مان هڪ آهي. مضبوط، اٽل، وفادار—هو هر انهيءَ زندگيءَ هيٺان اڻ ڏڪندڙ بنياد آهي جيڪا هن تي ڀروسو ڪري ٿي. ڇاڪاڻ تہ هن اوچائيءَ جي رهاڪن کي، بلند شهر کي ذليل ڪيو آهي. هو ان کي ڍاهي ٿو، زمين تائين ڍاهي ٿو، مٽيءَ تائين ڪيرائي ٿو. پير ان کي لتاڙي ٿو— غريبن جا پير، مسڪينن جا قدم. سچارن جو رستو سڌو آهي؛ تون سچارن جي واٽ کي هموار ڪرين ٿو. تنهنجن فيصلن جي واٽ ۾، اي اسان جا بابا، اسان تنهنجو انتظار ڪريون ٿا؛ تنهنجو نالو ۽ تنهنجو ذڪر اسان جي جان جي خواهش آهي. رات جو منهنجي جان تو لاءِ تڙپي ٿي؛ منهنجي اندر ۾ منهنجو روح تو کي شوق سان ڳولي ٿو. ڇاڪاڻ تہ جڏهن تنهنجا فيصلا زمين تي پهچن ٿا، تڏهن دنيا جا رهاڪو سچائي سکن ٿا. جيڪڏهن بدڪار تي مهرباني ڪئي وڃي تہ هو سچائي نہ ٿو سکي؛ سڌائيءَ جي ملڪ ۾ بہ هو بڇڙائي ڪري ٿو ۽ اسان جي پيءُ جي عظمت کي نہ ٿو ڏسي. اي اسان جا بابا، تنهنجو هٿ مٿي کنيل آهي، پر هو نہ ٿا ڏسن. اهي تنهنجي قوم لاءِ تنهنجي غيرت ڏسن ۽ شرمسار ٿين. تنهنجن مخالفن لاءِ رکيل باهه کين ڀسم ڪري ڇڏي. اي اسان جا بابا، تون اسان لاءِ سلامتي قائم ڪندين، ڇاڪاڻ تہ تو ئي اسان جا سڀ ڪم اسان لاءِ پورا ڪيا آهن. اي اسان جا بابا، تو کانسواءِ ٻين مالڪن اسان تي حڪومت ڪئي آهي، پر رڳو تنهنجو نالو اسان ياد ڪريون ٿا. اهي مري ويا آهن، جيئرا نہ ٿيندا؛ اهي گذري ويل روح آهن، اُٿي نہ سگهندا؛ ڇاڪاڻ تہ تو انهن تي تباهي آندي ۽ انهن جي هر ياد کي مٽائي ڇڏيو. اي اسان جا بابا، تو قوم کي وڌايو آهي، تو قوم کي وڌايو آهي؛ تنهنجو جلوو ظاهر ٿيو آهي؛ تو ملڪ جون سڀ حدون وسيع ڪيون آهن. اي اسان جا بابا، مصيبت ۾ هنن تو کي ڳوليو؛ جڏهن تنهنجي تاديب هنن تي هئي، تڏهن هنن سرگوشيءَ ۾ دعا اوتي. جيئن حامله عورت جڏهن ڄڻڻ تي هجي ٿي تہ زچگيءَ جي ڏکن ۾ تڙپي ٿي ۽ رڙيون ڪري ٿي، تيئن اسان تنهنجي اڳيان هئاسين، اي اسان جا بابا. اسان حامله هئاسين، تڙپياسين، پر اسان هوا ئي ڄڻي. اسان زمين لاءِ ڪو ڇوٽڪارو نہ آندو آهي، ۽ دنيا جا رهاڪو پيدا نہ ٿيا آهن. تنهنجا مئل جيئرا ٿيندا؛ سندن لاش اُٿندا. اي مٽيءَ ۾ رهڻ وارؤ! جاڳو ۽ خوشيءَ جا گيت ڳايو! ڇاڪاڻ تہ تنهنجي اوس صبح جي روشنيءَ جي اوس آهي، ۽ زمين گذري ويل روحن کي ڄڻيندي. اچو، اي منهنجا ماڻهو، پنهنجن ڪمرن ۾ داخل ٿيو ۽ پنهنجا دروازا پنهنجي پٺيان بند ڪري ڇڏيو؛ ٿورڙي وقت لاءِ لڪي وڃو، جيستائين غضب گذري نہ وڃي.

ڇاڪاڻ تہ ڏسو، اسان جو پيءُ زمين جي رهاڪن کي سندن گناهن جي سزا ڏيڻ لاءِ پنهنجي هنڌ کان نڪري اچي ٿو، ۽ زمين پاڻ تي وهايل رت کي ظاهر ڪندي ۽ پنهنجي اندر ماريلن کي وڌيڪ نہ لڪائيندي.