Το τραγούδι της οχυρής πόλης
Η εμπιστοσύνη στον Πατέρα μας δεν είναι εδώ διάθεση αλλά οχυρωμένη πόλη με ανοιχτές πύλες. Οι ψάλτες ομολογούν ότι ο κόπος τους γέννησε μόνο άνεμο, καμία σωτηρία για κανέναν. Έτσι περιμένουν, αφού τους λένε να κλείσουν την πόρτα ώσπου να περάσει η οργή και τους υπόσχονται ότι οι νεκροί τους θα ψάλουν μέσα από το χώμα.
26 1Εκείνη την ημέρα θα τραγουδηθεί αυτό το τραγούδι στη γη του Ιούδα: Έχουμε μια οχυρή πόλη· τη σωτηρία την έκανε τείχη και προμαχώνες. 2Ανοίξτε τις πύλες, για να μπει το δίκαιο έθνος—το έθνος που μένει πιστό. 3Εσύ τον κρατάς σε τέλεια ειρήνη, αυτόν που ο νους του είναι στραμμένος σ’ εσένα, επειδή σ’ εσένα εμπιστεύεται. 4Εμπιστευτείτε τον Πατέρα μας για πάντα, γιατί ο Πατέρας μας είναι ο αιώνιος Βράχος. a a v4 Ο Βράχος είναι ένα από τα πιο παλιά ποιητικά ονόματα του Πατέρα μας στη Γραφή. Στέρεος, ακλόνητος, πιστός—είναι το ασάλευτο έδαφος κάτω από κάθε ζωή που τον εμπιστεύεται. 5Γιατί ταπείνωσε εκείνους που κατοικούν ψηλά, την περήφανη πόλη. Τη ρίχνει χάμω, τη ρίχνει χάμω στο έδαφος, την γκρεμίζει μέσα στη σκόνη. 6Την ποδοπατεί το πόδι—τα πόδια των φτωχών, τα βήματα των αναγκεμένων. 7Ο δρόμος των δικαίων είναι ίσιος· εσύ ισιώνεις την πορεία του δικαίου. 8Στο δρόμο των κρίσεών σου, Πατέρα μας, εσένα περιμένουμε· το όνομά σου και η δόξα σου είναι η λαχτάρα της ψυχής μας. 9Τη νύχτα η ψυχή μου σε λαχταρά· μέσα μου το πνεύμα μου σε αναζητά με λαχτάρα. Γιατί όταν οι κρίσεις σου φτάσουν στη γη, όσοι ζουν στον κόσμο μαθαίνουν τι είναι δίκαιο. 10Αν δειχτεί εύνοια στον ασεβή, δε μαθαίνει δικαιοσύνη· στη γη της ευθύτητας φέρεται διεφθαρμένα και δε βλέπει το μεγαλείο του Πατέρα μας. 11Πατέρα μας, το χέρι σου είναι υψωμένο, αλλά εκείνοι δεν το βλέπουν. Ας δουν το ζήλο σου για το λαό σου και ας ντροπιαστούν. Ας τους καταφάει η φωτιά που φυλάς για τους εχθρούς σου. 12Πατέρα μας, εσύ θα εδραιώσεις ειρήνη για μας, γιατί εσύ πραγματικά ολοκλήρωσες για μας όλα τα έργα μας. 13Πατέρα μας, άλλοι κύριοι εκτός από σένα μας κυβέρνησαν, αλλά μόνο το δικό σου όνομα θυμόμαστε. 14Είναι νεκροί, δε θα ζήσουν· είναι πνεύματα που έφυγαν, δε θα σηκωθούν· γιατί εσύ έφερες καταστροφή πάνω τους και έσβησες κάθε ανάμνησή τους. 15Μεγάλωσες το έθνος, Πατέρα μας, μεγάλωσες το έθνος· δοξάζεσαι· πλάτυνες όλα τα σύνορα της γης. 16Πατέρα μας, μέσα στη θλίψη σε αναζήτησαν· ξέχυσαν ψιθυριστή προσευχή όταν η παιδεία σου ήταν πάνω τους. 17Όπως μια έγκυος γυναίκα που συστρέφεται και φωνάζει στους πόνους της γέννας, όταν πρόκειται να γεννήσει, έτσι ήμασταν κι εμείς μπροστά σου, Πατέρα μας. 18Ήμασταν έγκυοι, συστραφήκαμε, αλλά γεννήσαμε μόνο άνεμο. Δε φέραμε καμιά σωτηρία στη γη, και οι κάτοικοι του κόσμου δεν γεννήθηκαν. 19Οι νεκροί σου θα ζήσουν· τα σώματά τους θα σηκωθούν. Ξυπνήστε και τραγουδήστε από χαρά, εσείς που κατοικείτε στη σκόνη! Γιατί η δροσιά σου είναι η δροσιά του φωτός της αυγής, και η γη θα γεννήσει τα πνεύματα που έφυγαν. 20Έλα, λαέ μου, μπες στα δωμάτιά σου και κλείσε πίσω σου τις πόρτες· κρύψου για λίγο, ώσπου να περάσει η οργή.
21Γιατί να, ο Πατέρας μας βγαίνει από τον τόπο του για να τιμωρήσει τους ανθρώπους της γης για τις αμαρτίες τους, και η γη θα φανερώσει το αίμα που χύθηκε πάνω της και δε θα σκεπάζει πια τους σκοτωμένους μέσα της.
