Isaias 26

26 ¹Nianang adlawa awiton kini nga awit sa yuta sa Juda: Aduna kitay lig-ong siyudad; ang kaluwasan iyang gipahimutang ingon nga mga paril ug mga salipdanan. ²Ablihi ang mga ganghaan, aron makasulod ang matarong nga nasod— ang nasod nga nagtipig sa pagtuo. ³Ginabantayan mo siya diha sa hingpit nga kalinaw, siya kansang hunahuna nakapunting kanimo, kay misalig siya kanimo. ⁴Sumalig kamo sa atong Amahan sa walay kataposan, kay ang atong Amahan mao ang Bato nga walay kataposan. ^a a v4 Ang Bato maoy usa sa labing karaang balaknong mga ngalan sa atong Amahan diha sa Kasulatan. Lig-on, dili matarog, matinud-anon—siya mao ang dili matay-og nga patukoranan sa matag kinabuhi nga mosalig kaniya. ⁵Kay iyang gipaubos ang mga lumulupyo sa kahitas-an, ang mapahitas-ong siyudad. Iyang gipukan kini, gipukan ngadto sa yuta, gilabay ngadto sa abog. ⁶Giyatakan kini sa tiil— ang mga tiil sa mga kabos, ang mga lakang sa mga nanginahanglan. ⁷Ang dalan sa matarong patag; imong gipahapsay ang agianan sa matarong. ⁸Diha sa dalan sa imong mga paghukom, Amahan namo, naghulat kami kanimo; ang imong ngalan ug ang imong kadungganan mao ang tinguha sa among kalag. ⁹Sa kagabhion ang akong kalag nangandoy kanimo; sa akong kinasuloran ang akong espiritu matinguhaong nangita kanimo. Kay sa diha nga ang imong mga paghukom moabot sa yuta, ang mga nagpuyo sa kalibotan makakat-on kon unsa ang matarong. ¹⁰Kon ang pabor ipakita ngadto sa daotan, dili siya makakat-on sa pagkamatarong; sa yuta sa pagkatul-id magbuhat siya ug kadaotan ug dili makakita sa kahalangdon sa among Amahan. ¹¹Amahan namo, ang imong kamot gibayaw, apan wala nila kini makita. Pakit-a sila sa imong kadasig alang sa imong katawhan ug paulawa sila. Pasagdi nga ang kalayo nga gitagana alang sa imong mga kaaway molamoy kanila. ¹²Amahan namo, ikaw magtukod ug kalinaw alang kanamo, kay sa pagkatinuod imong gibuhat ang tanan namong mga buhat alang kanamo. ¹³Amahan namo, ang ubang mga agalon gawas kanimo naggahom kanamo, apan ang imong ngalan lamang ang among gihinumdoman. ¹⁴Sila patay na, dili na sila mabuhi; sila mga espiritu sa mga patay, dili na sila mobangon; kay imong gidala ang kalaglagan kanila ug imong gipapas ang tanang handomanan kanila. ¹⁵Imong gipatubo ang nasod, Amahan namo, imong gipatubo ang nasod; ikaw gihimaya; imong gipalapad ang tanang utlanan sa yuta. ¹⁶Amahan namo, sa kalisdanan nangita sila kanimo; ilang gibubo ang hinunghong nga pag-ampo sa dihang ang imong pagpanton diha kanila. ¹⁷Sama sa mabdos nga babaye nga nagkiwikiwi ug naghilak sa iyang mga kasakit sa pagpanganak sa dihang hapit na siyang manganak, ingon usab niana kami sa imong atubangan, Amahan namo. ¹⁸Kami nagmabdos, kami nagkiwikiwi, apan nanganak lamang kami ug hangin. Wala kami makahatag ug kaluwasan sa yuta, ug ang mga lumulupyo sa kalibotan wala matawo. ¹⁹Ang imong mga patay mabuhi; ang ilang mga lawas mobangon. Pagmata ug pag-awit sa kalipay, kamong nagpuyo sa abog! Kay ang imong yamog mao ang yamog sa kahayag sa kaadlawon, ug ang yuta manganak sa mga espiritu sa mga patay. ²⁰Dali, akong katawhan, sulod sa inyong mga lawak ug sirhi ang inyong mga pultahan sa inyong luyo; tago kamo sa makadiyot hangtod nga molabay ang kapungot.

²¹Kay tan-awa, ang atong Amahan mogula gikan sa iyang dapit aron silotan ang mga tawo sa yuta tungod sa ilang mga sala, ug ang yuta magbutyag sa dugo nga naula sa ibabaw niini ug dili na motabon niadtong gipamatay sulod niini.