Yesaya 26 FHB Father's Heart Bible™

26 ¹Ing dina iku kidung iki bakal dikidungake ing tanah Yehuda: Kita padha duwe kutha kang santosa; Panjenengane maringi karahayon minangka balowarti lan beteng pager. ²Padha bukaken gapura-gapura, supaya bangsa kang bener bisa lumebu—yaiku bangsa kang netepi ing kasetyan. ³Paduka paring katentreman ingkang sampurna dhateng tiyang ingkang pikiranipun tumanjem dhateng Paduka, amargi piyambakipun pitados dhateng Paduka. ⁴Padha kumandela marang Rama kita ing salawase, awit Rama kita iku Gunung Parang kang langgeng. ^a a v4 Gunung Parang iku salah sawijining asma kiasan kang wiwitan dhewe tumrap Rama kita ing Kitab Suci. Kukuh, ora obah, setya — Panjenengane iku dhasar kang ora bisa gonjing ing sangisore saben urip kang kumandel marang Panjenengane. ⁵Awit Panjenengane wis ngasorake wong-wong kang manggon ing papan dhuwur, yaiku kutha kang jenggeleg. Kutha iku diasorake, diasorake nganti rata karo lemah, dibanting nganti tekan lebu. ⁶Sikil padha ngidak-idak kutha iku—yaiku sikile wong mlarat, tapak-tapake wong kang kekurangan. ⁷Dalane wong kang bener iku rata; Paduka ngratakaken margining tiyang ingkang mursid. ⁸Wonten ing margining pangadilan Paduka, dhuh Rama, kawula sami ngantos-antos dhateng Paduka; asma Paduka saha kaluhuran Paduka punika ingkang dados pepenginaning nyawa kawula. ⁹Ing wayah dalu nyawa kawula kangen dhateng Paduka; roh kawula wonten ing batos kawula ngupadosi Paduka kanthi sanget. Awit samasa pangadilan Paduka dumugi ing bumi, para ingkang gesang ing donya sami sinau bab prakawis ingkang leres. ¹⁰Manawa tiyang awon dipunwelasi, piyambakipun boten purun sinau kaleresan; wonten ing nagari kajujuran piyambakipun tumindak cidra, saha boten ningali kaluhuraning Rama kita. ¹¹Dhuh Rama, asta Paduka sampun kaangkat, nanging tiyang-tiyang punika boten sami ningali punika. Mugi tiyang-tiyang punika sami ningali panggrengsenging katresnan Paduka tumrap umat Paduka lajeng sami kwirangan. Mugi latu ingkang kacawisaken kangge mengsah Paduka ngobong tiyang-tiyang punika. ¹²Dhuh Rama, Paduka badhe netepaken katentreman kangge kawula sadaya, awit Paduka saestu sampun ngrampungaken sadaya pakaryan kawula kangge kawula sadaya. ¹³Dhuh Rama, gusti sanesipun kajawi Paduka sampun sami mengku dhateng kawula sadaya, nanging namung asma Paduka ingkang kawula engeti. ¹⁴Tiyang-tiyang punika sampun pejah, boten badhe gesang malih; punika arwah-arwah ingkang sampun tilar, boten badhe tangi; awit Paduka sampun nekakaken karisakan dhateng tiyang-tiyang punika, saha ngicali sadaya pengetan bab piyambakipun. ¹⁵Paduka sampun ndadosaken bangsa punika ageng, dhuh Rama, Paduka sampun ngagengaken bangsa punika; Paduka kaluhuraken; Paduka sampun ngwiyaraken sadaya watesing nagari. ¹⁶Dhuh Rama, nalika karupekan tiyang-tiyang sami ngupadosi Paduka; sami ngesokaken pandonga kanthi bisik-bisik nalika pamerdi Paduka dhumawah dhateng piyambakipun. ¹⁷Kados tiyang estri ingkang ngandhut, ingkang nggliyeng saha jerit-jerit margi saking raosing badhe nglairaken nalika piyambakipun badhe nglairaken, makaten ugi kawula sadaya wonten ing ngarsa Paduka, dhuh Rama. ¹⁸Kawula sami ngandhut, kawula sami nglarani, nanging namung angin ingkang kawula lairaken. Kawula boten saged ndhatengaken karahayon dhateng bumi, saha para ingkang manggen ing donya dereng kalairaken. ¹⁹Tiyang pejah kagungan Paduka badhe gesang malih; layon-layonipun badhe tangi. Padha nglilira lan surak-suraka kanthi bungah, he kowe kang padha manggon ing lebu! Awit ebun Paduka iku ebun pepadhang esuk, lan bumi bakal nglairake para arwah kang wis padha tilar. ²⁰Mara, he umatKu, padha lumebua ing kamar-kamarmu lan tutupna lawang-lawangmu ing saburimu; padha ndhelika sawetara mangsa nganti bebendu iku wis kliwat.

²¹Awit lah, Rama kita miyos saka daleme arep ngukum wong-wong ing bumi marga saka dosa-dosane, lan bumi bakal ngblakakake getih kang wis kawutahake ing kono, lan ora bakal nutupi maneh wong-wong kang padha dipateni ing kono.