Ayeuna parantos aya citakanana

Yesaya 25 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
15% off your first order →
Kitab

Gusti teh Rama Abdi

Saurang nu salamet ngawih ka Rama anu geus ngaratakeun kota kejem anu kungsi ngajugrug di luhureunana, sarta anu geus nyalindungan nu malarat dina badai. Anu disayagikeun-Na saterusna nyaéta pésta pikeun sakabéh bangsa, maot sorangan diteureuy, sarta cimata diusap tina unggal raray.

Pasal 25.

Gusti teh Rama abdi; abdi seja ngagungkeun Gusti, abdi seja muji jenengan Gusti, karana Gusti parantos midamel perkara-perkara anu aheng — rarancang anu disusun ti baheula, satia tur pasti. Karana Gusti parantos ngarobih hiji kota janten tumpukan ruruntuk, hiji nagara anu dikubu janten ruruntuhan; karaton bangsa deungeun teh lain kota deui — moal pernah diwangun deui. Ku sabab eta bangsa anu kuat bakal ngamulyakeun Gusti; kota bangsa-bangsa anu bengis bakal sieun ku Gusti. Karana Gusti parantos jadi pangungsian pikeun nu miskin, pangungsian pikeun nu balangsak dina kasusahanana, panyalindungan tina angin ribut sareng pangiuhan tina panas; karana ambekan jalma anu bengis teh lir angin ribut anu narajang tembok. Lir panas di tanah anu gersang, Gusti ngaredem gurudugna bangsa deungeun; sakumaha panas anu diredem ku kalangkang mega, kitu deui lagu jalma bengis dijempekeun. Di ieu gunung Rama, Panguasa balatentara sawarga, bakal nyayagikeun pikeun sagala bangsa hiji pesta kadaharan anu ni'mat, pesta anggur anu geus lawas — daging anu pangalusna sareng anggur asak anu panghadena. Sarta di ieu gunung Mantenna bakal nyirnakeun lalangse anu ngabungkus sagala bangsa, aub-aub anu dibeberkeun ka sakabeh kaom. Mantenna bakal nyirnakeun pati salalanggengna; sarta Rama Nu Maha Kawasa bakal nyusutan cipanon tina unggal beungeut, sarta Mantenna bakal ngaleungitkeun kawiwirangan umat-Na ti saluruh bumi — karana Rama urang parantos ngandika. a a v8 Paulus nerapkeun ieu ayat kana kaunggulan gugahna Yesus — “Pati geus disirnakeun ku kaunggulan” (1 Kor 15:54). Jangji Rama di dieu kalaksanakeun dina kubur anu geus kosong; poe nalika Rama urang nyusutan unggal cipanon teh dibuka ku Putra anu geus ngelehkeun pati.

Dina poe eta bakal diucapkeun, “Tenjo, ieu teh Rama urang; urang geus ngadago-dago Mantenna, sarta Mantenna geus nyalametkeun urang. Ieu teh Rama; urang geus ngadago-dago Mantenna — hayu urang suka bungah ku kasalametan ti Mantenna.” Karana panangan Rama urang bakal ngancik di ieu gunung, tapi Moab bakal ditincak-tincak di tempatna, saperti jarami anu ditincak dina balong kokotoran. b b v10 Moab teh hiji bangsa kuno di beulah wetan Walungan Yordan, musuh Israil ti baheula, anu di dieu dipake jadi lambang sakabeh anu ngalawan ka Allah. Mantenna bakal ngembangkeun panangan-Na di tengah Moab saperti jalma anu ngojay ngembangkeun leungeunna pikeun ngojay, tapi Mantenna bakal ngarubuhkeun kaadigungan maranehna katut kalicikan leungeun maranehna. Tembok-tembok anu luhur tina benteng maneh bakal dirubuhkeun ku Mantenna, direndahkeun, sarta dibantingkeun kana taneuh, kana lebu.