ଯିଶାଇୟ 25 FHB Father's Heart Bible™

25 ¹ତୁମ୍ଭେ ମୋହର ପିତା; ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ଉନ୍ନତ କରିବି, ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ନାମର ପ୍ରଶଂସା କରିବି, କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କର୍ମ କରିଅଛ—ପୂର୍ବକାଳରେ ସଂକଳ୍ପିତ ଯୋଜନା, ବିଶ୍ଵସ୍ତ ଓ ନିଶ୍ଚିତ। ²କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ଗୋଟିଏ ନଗରକୁ କାନ୍ଥଡ଼ାର ଢିପିରେ, ଗୋଟିଏ ଦୃଢ଼ ପୁରକୁ କାନ୍ଥଡ଼ାରେ ପରିଣତ କରିଅଛ; ବିଦେଶୀମାନଙ୍କ ଅଟ୍ଟାଳିକା ଆଉ ନଗର ନୁହେଁ—ତାହା କେବେହେଁ ପୁନର୍ବାର ନିର୍ମିତ ହେବ ନାହିଁ। ³ଏଥିପାଇଁ ଏକ ବଳବାନ ଗୋଷ୍ଠୀ ତୁମ୍ଭର ସମ୍ମାନ କରିବ; ନିର୍ଦ୍ଦୟ ଜାତିମାନଙ୍କ ନଗର ତୁମ୍ଭକୁ ଭୟ କରିବ। ⁴କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ, ଦୀନହୀନମାନଙ୍କ ସଙ୍କଟ ସମୟରେ ସେମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ, ଝଡ଼ରୁ ରକ୍ଷାସ୍ଥାନ ଓ ଖରାରୁ ଛାୟା ହୋଇଅଛ; କାରଣ ନିର୍ଦ୍ଦୟମାନଙ୍କ ନିଃଶ୍ଵାସ କାନ୍ଥ ପ୍ରତି ଝଡ଼ ତୁଲ୍ୟ। ⁵ଶୁଷ୍କ ଭୂମିରେ ଖରା ତୁଲ୍ୟ, ତୁମ୍ଭେ ବିଦେଶୀମାନଙ୍କ କୋଳାହଳ ଦମନ କର; ମେଘର ଛାୟା ଦ୍ଵାରା ଯେପରି ଖରା ଦମିତ ହୁଏ, ସେପରି ନିର୍ଦ୍ଦୟମାନଙ୍କ ଗାନ ନୀରବ ହୁଏ। ⁶ଏହି ପର୍ବତ ଉପରେ ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ବାହିନୀଗଣର ପିତା ସମସ୍ତ ଗୋଷ୍ଠୀ ନିମନ୍ତେ ପୁଷ୍ଟିକର ଖାଦ୍ୟର ଭୋଜ, ପୁରାତନ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସର ଭୋଜ—ଉତ୍ତମ ମାଂସ ଓ ସୁପକ୍ଵ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବେ। ⁷ପୁଣି ଏହି ପର୍ବତ ଉପରେ ସେ ସମସ୍ତ ଗୋଷ୍ଠୀକୁ ଆଚ୍ଛାଦନ କରୁଥିବା ଆବରଣ, ସମସ୍ତ ଜାତି ଉପରେ ବିସ୍ତାରିତ ଆବରଣ ଗ୍ରାସ କରିବେ। ⁸ସେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଅନନ୍ତକାଳ ନିମନ୍ତେ ଗ୍ରାସ କରିବେ; ପୁଣି ସର୍ବାଧିପତି ପିତା ସମସ୍ତ ମୁଖରୁ ଲୋତକ ପୋଛି ଦେବେ, ଆଉ ସେ ଆପଣା ଲୋକଙ୍କ ନିନ୍ଦା ସମୁଦାୟ ପୃଥିବୀରୁ ଦୂର କରିବେ—କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏହା କହିଅଛନ୍ତି। ^a a v8 ପାଉଲ ଏହି ପଦକୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନର ଜୟ ପ୍ରତି ପ୍ରୟୋଗ କରନ୍ତି—“ମୃତ୍ୟୁ ଜୟ ଦ୍ଵାରା ଗ୍ରାସିତ ହୋଇଅଛି” (୧ କରିନ୍ଥୀୟ ୧୫:୫୪)। ଏଠାରେ ଥିବା ପିତାଙ୍କ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଶୂନ୍ୟ କବରରେ ଆପଣା ସଫଳତା ପାଏ; ଯେଉଁ ଦିନ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋତକ ପୋଛି ଦେବେ, ତାହା ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜୟ କରିଥିବା ପୁତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଉନ୍ମୁକ୍ତ ହୁଏ।

⁹ପୁଣି ସେହି ଦିନ ଏହା କୁହାଯିବ, “ଦେଖ, ଏ ତ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା; ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କ ଅପେକ୍ଷାରେ ରହିଲୁ, ଆଉ ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ। ଏ ତ ସେହି ପିତା; ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କ ଅପେକ୍ଷାରେ ରହିଲୁ— ଆସ, ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କ ପରିତ୍ରାଣରେ ଉଲ୍ଲସିତ ଓ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ।” ¹⁰କାରଣ ଏହି ପର୍ବତ ଉପରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ହସ୍ତ ଅବସ୍ଥିତ ହେବ, ମାତ୍ର ମୋୟାବ ଆପଣା ସ୍ଥାନରେ ଦଳିତ ହେବ, ଯେପରି ଖତକୁଣ୍ଡରେ ନଡ଼ା ଦଳିତ ହୁଏ। ^b b v10 ମୋୟାବ ଯର୍ଦ୍ଦନ ନଦୀର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଏକ ପ୍ରାଚୀନ ଜାତି ଥିଲା, ଇସ୍ରାଏଲର ବହୁକାଳର ଶତ୍ରୁ, ଯାହାକୁ ଏଠାରେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଠିଆ ହେଉଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତୀକ ରୂପେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଛି। ¹¹ପୋହିବା ନିମନ୍ତେ ପହଁରିବା ଲୋକ ଯେପରି ଆପଣା ହସ୍ତ ବିସ୍ତାର କରେ, ସେପରି ସେ ମୋୟାବ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣା ହସ୍ତ ବିସ୍ତାର କରିବେ, ମାତ୍ର ସେ ସେମାନଙ୍କ ଗର୍ବକୁ ସେମାନଙ୍କ ହସ୍ତର ଚତୁରତା ସହିତ ଅବନତ କରିବେ। ¹²ତୁମ୍ଭ ଦୁର୍ଗର ଉଚ୍ଚ ପ୍ରାଚୀରକୁ ସେ ଅବନତ କରିବେ, ଭୂମିସାତ୍ କରିବେ, ଆଉ ଭୂମିରେ, ଧୂଳିରେ ପକାଇ ଦେବେ।