Sen Benim Babamsın

Hayatta kalan biri, başında dikilen acımasız kenti yerle bir eden ve fırtınada yoksula sığınak olan Baba'ya ezgi söyler. Bundan sonra hazırladığı şey, bütün halklara bir şölen, ölümün kendisinin yutulması ve her yüzden silinen gözyaşlarıdır.

Bölüm 25.

Sen benim Babamsın; seni yücelteceğim, adını öveceğim, çünkü harika işler yaptın—çok önceden tasarlanmış tasarılar, vefalı ve güvenilir. Çünkü kenti bir taş yığınına çevirdin, surlu kasabayı bir harabeye; yabancıların sarayı artık bir kent değil—asla yeniden kurulmayacak. Bu yüzden güçlü bir halk seni onurlandıracak; acımasız ulusların kenti senden korkacak. Çünkü sen yoksula sığınak oldun, sıkıntı içindeki muhtaca sığınak, fırtınaya karşı bir barınak ve sıcağa karşı bir gölge; çünkü acımasızların soluğu duvara çarpan bir fırtına gibidir. Kurak topraktaki sıcak gibi, yabancıların gürültüsünü susturursun; sıcağın bir bulutun gölgesiyle dindirilmesi gibi, acımasızların ezgisi de susturulur. Bu dağda Göklerin ordularının Babası bütün halklara zengin yemeklerden bir şölen, eskitilmiş şaraptan bir şölen hazırlayacak—etlerin en iyisini ve iyice dinlendirilmiş şarapların en âlâsını. Ve bu dağda bütün halkları saran örtüyü, bütün ulusların üzerine gerilmiş peçeyi yutacak. Ölümü sonsuza dek yutacak; ve Egemen Baba her yüzden gözyaşlarını silecek, ve halkının utancını bütün yeryüzünden kaldıracak—çünkü Babamız konuştu. ^a

Ve o gün denecek ki: «Bakın, işte Babamız budur; O'nu bekledik ve bizi kurtardı. Baba budur; O'nu bekledik—O'nun kurtarışıyla sevinip coşalım.» Çünkü Babamız'ın eli bu dağın üzerinde duracak, ama Moav kendi yerinde çiğnenecek, gübre çukurunda saman çiğnendiği gibi. ^b Yüzücü yüzmek için ellerini açtığı gibi, O da Moav'ın içinde ellerini açacak, ama onların gururunu, ellerinin hüneriyle birlikte alçaltacak. Kalendeki yüksek surları yıkacak, yere serecek ve toprağa, toza atacak.