Tumpurna Lewiatan
Rama ngandika salaku nu ngurus kebon anggur anu nyiram pepelakanana unggal jam, bari ngandika polos, Kami teu bendu. Anjeunna ngajak sanajan cucuk-cucuk sangkan nyieun karapihan tibatan ngalawan. Tapi aya kota anu ditinggalkeun di deukeut dinya, sarta Israil dikumpulkeun deui hiji-hiji.
27 1Dina poe eta Rama urang bakal ngahukum, ku pedang-Na anu bengis, gede, tur rosa, ka Lewiatan oray nu ngejat—Lewiatan oray nu meulit—sarta Mantenna bakal nelasan naga laut. a a v1 Lewiatan: naga laut mitologis anu pikasieuneun, ngagambarkeun huru-hara purba jeung kajahatan dina tradisi Timur Deukeut kuno. 2Dina poe eta—kawihkeun: kebon anggur anu endah!
3“Kami, Rama maraneh, anu ngajaga kebon eta; unggal waktu ku Kami disiram. Supaya ulah aya nu bisa ngaruksak, beurang peuting ku Kami dijaga. 4Kami teu bendu. Upama aya rungkun cucuk jeung eri nu wani ngalawan ka Kami dina perang, tangtu ku Kami diperangan, kabeh ku Kami diduruk. 5Atawa sina maranehna muntang kana panangtayungan Kami, sina maranehna rukun jeung Kami—enya, sina maranehna rukun jeung Kami.”
6Dina jaman anu bakal datang Yakub bakal ngakar, Israil bakal kembangan sarta pucukan tur ngeusian saalam dunya ku buahna. 7Naha Mantenna geus neunggeul maranehna cara Mantenna neunggeul jalma-jalma nu neunggeul maranehna? Atawa naha maranehna geus dipaehan cara nu maehan maranehna dipaehan? 8Ku jalan ngusir manehna, ku jalan ngabuang manehna ka pangbuangan, Gusti parantos ngalawan manehna; ku Mantenna manehna disingkirkeun ku angin topan-Na anu bengis nalika angin wetan niup. 9Ku jalan kieu kasalahan Yakub bakal ditebus, jeung ieu bakal jadi buah anu sampurna tina dileungitkeunana dosana: nalika kabeh batu altar dijieun lir kapur anu ditumbuk lemes, moal aya tihang Asera atawa altar dupa anu nangtung deui. b b v9 Tihang Asera: arca kai pamujaan anu diadegkeun di tempat-tempat ibadah urang Kanaan pikeun ngahormat dewi Asera. 10Kota anu dikuta nangtung nyorangan, hiji pamatuhan anu suwung tur ditinggalkeun lir gurun keusik; di dinya anak sapi ngarangsum, di dinya eta ngedeng tur ngahakan dahan-dahanna nepi ka gundul. 11Lamun dahan-dahanna geus garing, tuluy diteukteukan; awewe-awewe daratang nyokot eta pikeun ngahurungkeun seuneu. Sabab ieu teh bangsa anu teu boga pangarti; ku sabab eta Nu Nyiptakeun maranehna moal welas ka maranehna, jeung Nu Ngawangun maranehna moal maparin sih kurnia ka maranehna.
12Dina poe eta Rama urang bakal ngirik hasil panen ti Walungan Eprat nepi ka Susukan Mesir, sarta maraneh bakal dikumpulkeun hiji-hiji, he urang Israil. 13Dina poe eta bakal disada tarompet anu gede, sarta jalma-jalma anu ampir binasa di tanah Asur jeung jalma-jalma anu dibuang ka tanah Mesir bakal daratang tur ngabakti ka Rama urang di gunung suci di Yerusalem.