લિવ્યાથાનનું પતન

પિતા દ્રાક્ષવાડીના રખેવાળ તરીકે બોલે છે, જે કલાકે કલાકે પોતાના રોપાને પાણી પાય છે, અને સ્પષ્ટ કહે છે, હું ગુસ્સે નથી. કાંટાઓને પણ તે લડવાને બદલે શાંતિ કરવા નોતરે છે. છતાં પાસે જ એક નગર તજાયેલું પડ્યું છે, અને ઇઝરાયલને એક એક કરીને પાછો ભેગો કરવામાં આવે છે.

અધ્યાય 27.

તે દિવસે આપણા પિતા પોતાની પ્રચંડ, મહાન અને બળવાન તલવારથી ભાગતા સર્પ લિવ્યાથાનને—વળ ખાતા સર્પ લિવ્યાથાનને—શિક્ષા કરશે, અને તેઓ સમુદ્રના રાક્ષસને મારી નાખશે. ^a તે દિવસે—એના વિશે ગાઓ: રળિયામણી દ્રાક્ષાવાડી!

“હું, તમારા પિતા, એનો રક્ષક છું; પળે પળે હું એને પાણી પાઉં છું. કોઈ એને નુકસાન ન કરી શકે માટે, હું રાતદિવસ એની ચોકી કરું છું. હું ગુસ્સે નથી. જો યુદ્ધમાં મારી સામે થવા કાંટા ને ઝાંખરાં હોત, તો હું તેમની સામે કૂચ કરત, હું તે બધાંને એકસાથે બાળી નાખત. અથવા તેઓ મારા રક્ષણને પકડી રાખે, તેઓ મારી સાથે સમાધાન કરે—હા, તેઓ મારી સાથે સમાધાન કરે.”

આવનારા દિવસોમાં યાકૂબ મૂળ નાખશે, ઇઝરાયલ ખીલશે ને ફૂટશે અને આખી દુનિયાને ફળથી ભરી દેશે. શું તેમણે એમને મારનારાઓને જેમ માર્યા, તેમ તેમણે એમને માર્યા છે? કે પછી એમના ઘાતકો જેમ માર્યા ગયા તેમ શું એમને મારી નંખાયા? એને હાંકી કાઢીને, એને દેશનિકાલ કરીને, તમે એની સાથે વિવાદ કર્યો; પૂર્વનો પવન ફૂંકાયો ત્યારે તેમણે પોતાના પ્રચંડ ઝાપટાથી એને દૂર કરી. આથી આ દ્વારા યાકૂબના અપરાધનું પ્રાયશ્ચિત થશે, અને તેના પાપને દૂર કરવાનું સંપૂર્ણ ફળ આ હશે: જ્યારે તે વેદીના બધા પથ્થરોને છૂંદેલા ચૂના જેવા કરી નાખશે, ત્યારે કોઈ અશેરાહ-સ્તંભ કે ધૂપવેદી ઊભાં રહેશે નહિ. ^b કિલ્લેબંધ નગર એકલું ઊભું છે, ઉજ્જડ વસાહત રાનની જેમ તજી દેવાયેલી; ત્યાં વાછરડું ચરે છે, ત્યાં તે સૂઈ રહે છે અને એની ડાળીઓ ઉજ્જડ કરી નાખે છે. જ્યારે એની ડાળીઓ સુકાઈ જાય છે, ત્યારે તે ભાંગી નંખાય છે; સ્ત્રીઓ આવીને તેમનાથી આગ સળગાવે છે. કેમ કે આ તો સમજણ વગરની પ્રજા છે; તેથી તેમના સર્જનહાર તેમના પર દયા કરતા નથી, અને તેમને ઘડનાર તેમના પર કૃપા કરતા નથી.

તે દિવસે આપણા પિતા ફ્રાત નદીથી મિસરના વહેળા સુધી ઝૂડશે, અને હે ઇઝરાયલના સંતાનો, તમે એક એક કરીને એકઠા કરાશો. તે દિવસે એક મોટું રણશિંગડું વાગશે, અને આશ્શૂર દેશમાં મરી રહેલા તથા મિસર દેશમાં હાંકી કઢાયેલા લોકો આવીને યરુશાલેમમાંના પવિત્ર પર્વત પર આપણા પિતાની ઉપાસના કરશે.