Awal Anyar pikeun Nuh
Mimiti anyar kalayan aturan ti Rama urang: sing loba turunan, ulah ngadahar daging anu getihna kénéh aya, sarta nyawa manusa kudu dipertanggungjawabkeun sabab manusa nyandang gambar-Na. Mantenna netepkeun kalangkang bianglala jadi tanda perjangjian. Tuluy Nuh mabok, Ham ngabuka aibna, sarta Kanaan dilaknat.
9 1Tuluy Rama urang ngaberkahan Nuh jeung putra-putrana, saur-Na, “Sing baranahan jeung sing loba, pinuhan ieu bumi. 2Sakabeh sato di bumi, sakabeh manuk di awang-awang, sagala nu ngarayap di taneuh, jeung sakabeh lauk di laut bakal sarieun jeung gimir ka maneh; kabeh geus diserenkeun kana leungeun maneh. 3Sagala mahluk hirup nu usik bakal jadi kadaharan maneh. Sakumaha Kami geus mere tutuwuhan hejo ka maneh, ayeuna Kami mere sagalana ka maneh. 4Tapi maneh ulah ngadahar daging nu getih hirupna masih aya di jerona. 5Kami tangtu bakal menta tanggung jawab kana getih maneh: ti unggal sato Kami bakal menta, jeung ti unggal jalma—masing-masing pikeun nyawa dulurna—Kami bakal menta nyawa jalma. 6Sing saha nu ngucurkeun getih jalma, ku jalma getihna bakal diucurkeun; sabab dina gambar Allah, manusa dijadikeun. a a v6 Allah di dieu teh Elohim. Perjangjian Anyar nembongkeun yen Allah nu hiji teh Rama, Putra, jeung Roh Suci (Mateus 28:19; Yohanes 1:1-3; Kolosa 1:15-16). 7Ari maneh, sing baranahan jeung sing loba; sing ngagimbung di sakuliah bumi jeung sing loba di dinya.”
8Tuluy Rama urang ngandika ka Nuh jeung ka putra-putrana nu aya jeung manehna:
9“Ari Kami, ayeuna Kami ngadegkeun perjangjian Kami jeung maraneh sarta jeung turunan maraneh saterusna, 10jeung sakabeh mahluk hirup nu aya jeung maraneh—manuk, sato ingon-ingon, jeung sakabeh sato leuweung di bumi—sakabeh nu kaluar tina kapal jeung maraneh, sakabeh mahluk hirup di bumi. 11Kami nangtukeun perjangjian Kami jeung maraneh: moal aya deui sagala mahluk nu ditumpes ku cai caah; moal aya deui caah nu ngaruksak bumi.” 12Tuluy Rama urang ngandika, “Ieu tanda perjangjian anu ku Kami dijieun antara Kami jeung maraneh sarta sakabeh mahluk hirup nu aya jeung maraneh, pikeun sagala turunan nu bakal datang: 13Kami geus nempatkeun katumbiri Kami dina mega minangka tanda perjangjian antara Kami jeung bumi. 14Unggal Kami ngadatangkeun mega ka luhureun bumi sarta katumbiri nembongan dina mega, 15Kami bakal inget kana perjangjian Kami antara Kami jeung maraneh sarta sakabeh mahluk hirup rupa-rupa: moal aya deui cai caah nu ngabinasakeun sagala nu hirup. 16Lamun katumbiri aya dina mega, Kami bakal ningali sarta inget kana perjangjian langgeng antara Kami jeung sakabeh mahluk hirup rupa-rupa di bumi.” 17Ku kituna Rama urang ngandika ka Nuh, “Ieu tanda perjangjian anu geus ku Kami diadegkeun antara Kami jeung sagala nu hirup di bumi.”
Sem jeung Yafet Nutupan Ramana
18Putra-putra Nuh nu kaluar tina kapal nya eta Sem, Ham, jeung Yafet. (Ham teh ramana Kanaan.). 19Nu tilu ieu putra-putra Nuh, sarta ti maranehna sakuliah bumi dieusian ku jelema.
20Nuh, hiji jalma patani, nya eta nu pangheulana melak kebon anggur. 21Waktu nginum anggurna, manehna mabok tuluy ngedeng bulucun di jero kemahna. 22Ham, ramana Kanaan, nenjo ramana bulucun tuluy ngabejaan dua dulurna nu aya di luar. 23Sem jeung Yafet nyokot jubah, disampaykeun kana taktak maranehna duaan, tuluy leumpang ngabengbang ka tukang, sarta nutupan kaayaan ramana nu bulucun; beungeutna marhareup ka tukang, nepi ka teu narenjo kaayaan ramana nu bulucun. 24Waktu Nuh nyaring tina mabokna sarta nyaho naon nu geus dipigawe ku putra bungsuna ka manehna, 25pok manehna, “Sing disapa Kanaan! Manehna bakal jadi badega nu panghinana pikeun dulur-dulurna.”
26Pok deui manehna, “Sing dipuji Rama Sem; muga-muga Kanaan jadi badega Sem. 27Muga-muga Rama urang ngalegaan wewengkon Yafet; muga-muga Yafet matuh di kemah-kemah Sem, sarta muga-muga Kanaan jadi badega Sem.”
28Sanggeus caah, Nuh hirup 350 taun deui. 29Umur Nuh sagemblengna 950 taun, tuluy pupus.