پېدايښت 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹بيا زمونږ پلار نوح او د هغۀ زامنو ته برکت ورکړو او وفرمائيل چې، ”زيات او ګڼ شئ او زمکه ډکه کړئ. ²د زمکې هر ځناور، د آسمان هره مرغۍ، هر هغه څيز چې په زمکه باندې ښويږى، او د سمندر ټول کبان به ستاسو نه ويريږى او درته وبېريږى. دا ټول ستاسو لاس ته درکړى شوى دى. ³هر ژوندے او خوځنده څيز به ستاسو خوراک وى. لکه څنګه چې ما تاسو ته شنۀ بوټى درکړل، هم هغه شان اوس زۀ تاسو ته هر څيز درکوم. ⁴خو تاسو هغه غوښه مۀ خورئ چې د ژوند وينه يې لا پکښې وى. ⁵زۀ به خامخا ستاسو د وينې حساب وغواړم. د هر ځناور نه به يې وغواړم، او د هر انسان نه به يې، هر يو د خپل ورور د ژوند دپاره، د انسان ژوند وغواړم. ⁶څوک چې د انسان وينه توئ کړى، د هغۀ وينه به د انسان په لاس توئ شى؛ ځکه چې د خُدائ پاک په صورت کښې انسان پېدا کړے شو. ^a a v6 دلته ”خُدائ پاک“ الوهيم دے. نوے عهد نامه يو خُدائ پاک د پلار، زوئ او روحُ القُدس په توګه څرګندوى (متى ۲۸:۱۹؛ يوحنا ۱:۱-۳؛ کلسيوں ۱:۱۵-۱۶). ⁷او تاسو، زيات او ګڼ شئ؛ په زمکه خپاره شئ او په دې کښې زيات شئ.“

⁸بيا زمونږ پلار نوح او د هغۀ سره زامنو ته وفرمائيل چې،

⁹”زۀ خپله اوس تاسو سره او ستاسو د اولاد سره چې ستاسو نه پس به راشى، خپل لوظ قائموم، ¹⁰او د هر هغه ژوندى مخلوق سره چې ستاسو سره دے—مرغان، څاروى او د زمکې هر ځنګلى ځناور—هر هغه څۀ چې ستاسو سره د کشتۍ نه راوتل، د زمکې هر ژوندے شے. ¹¹زۀ تاسو سره خپل لوظ قائموم چې، بيا به هيچرې ټول ژوندى مخلوق د سېلاب د اوبو په وسيله ختم نۀ شى، او بيا به هيچرې داسې سېلاب نۀ وى چې زمکه تباه کړى.“ ¹²بيا زمونږ پلار وفرمائيل چې، ”دا د هغه لوظ نښه ده چې زۀ يې زما او ستاسو او د هر ژوندى مخلوق ترمنځه چې ستاسو سره دے، د ټولو راتلونکو نسلونو دپاره قائموم. ¹³ما خپله بوږمه په وريځو کښې ايښې ده چې زما او د زمکې ترمنځه د لوظ نښه وى. ¹⁴هر کله چې زۀ په زمکه باندې وريځې راولم او بوږمه په وريځو کښې ښکاره شى، ¹⁵نو زۀ به خپل هغه لوظ راياد کړم چې زما او ستاسو او د هر قسم ژوندى مخلوق ترمنځه دے، او بيا به هيچرې د سېلاب اوبۀ ټول ژوند تباه نۀ کړى. ¹⁶کله چې بوږمه په وريځو کښې وى، نو زۀ به هغه وګورم او هغه ابدى لوظ به راياد کړم چې زما او په زمکه د هر قسم ژوندى مخلوق ترمنځه دے.“ ¹⁷نو زمونږ پلار نوح ته وفرمائيل چې، ”دا د هغه لوظ نښه ده چې ما زما او په زمکه د ټول ژوند ترمنځه قائم کړے دے.“

سام او يافت خپل پلار پټوى

¹⁸د نوح هغه زامن چې د کشتۍ نه راوتل، دا وُو: سام، حام او يافت. (حام د کنعان پلار وو.). ¹⁹دا درے واړه د نوح زامن وُو، او د دوى نه ټوله زمکه په خلقو ډکه شوه.

²⁰نوح، چې د کرکيلې سړے وو، اول کس وو چې د انګورو باغ يې وکرلو. ²¹کله چې هغۀ د هغه د انګورو شراب وڅښل، نو نشه شو او په خپله خېمه کښې بربنډ پروت شو. ²²حام، چې د کنعان پلار وو، خپل پلار بربنډ وليدو او خپلو دواړو وروڼو ته يې چې بهر وُو، ووئيل. ²³سام او يافت يوه چادر واخستله، د دواړو په اوږو يې کېښوده، شاتګ ننوتل او د خپل پلار بربنډتيا يې پټه کړه. د دوى مخونه شاته وُو، نو د خپل پلار بربنډتيا يې ونۀ ليده. ²⁴کله چې نوح د خپلې نشې نه راويښ شو او پوهه شو چې د هغۀ کشر زوئ ورسره څۀ کړى وُو، ²⁵هغۀ ووئيل چې، ”کنعان دې لعنتى شى! هغه به د خپلو وروڼو تر ټولو ټيټ نوکر وى.“

²⁶هغۀ دا هم ووئيل چې، ”د سام پلار دې مبارک وى؛ کنعان دې د سام نوکر وى. ²⁷زمونږ پلار دې د يافت علاقه پراخه کړى؛ يافت دې د سام په خېمو کښې اوسيږى، او کنعان دې د سام نوکر وى.“

²⁸د سېلاب نه پس نوح درے سوه پنځوس (۳۵۰) کاله ژوند وکړو. ²⁹د نوح د ژوند ټول عُمر نهه سوه پنځوس (۹۵۰) کاله وو، او بيا مړ شو.