Hukum ngeunaan Rumah Tangga jeung Tatangga
Hukum-hukum anu ngajaga jalma dina kaayaan pangrentanna: salaki anyar dibebaskeun tina perang salila sataun, gilingan teu meunang dicokot jadi jaminan, simbut jalma miskin dipulangkeun saacan panonpoe surup, upah dibayar poe eta keneh. Pocongan anu poho, sesa buah zaitun jeung anggur, kagungan urang asing, budak yatim jeung randa.
24 1Lamun hiji lalaki nikah ka hiji awewe, tuluy awewe teh teu kamanah deui ku salakina lantaran manggih aya nu teu merenah dina dirina, ka awewe teh dijieunkeun surat talak, diasongkeun kana leungeunna, tuluy diusir ti imahna, a a v1 Musa ngidinan talak teh karana bengkahna hate manusa; Yesus nunjuk deui kana rarancang asal Rama urang ngeunaan beungkeutan nu langgeng saumur hirup (Mateus 19:8). 2tuluy ana awewe teh geus kaluar ti imah salakina jeung indit tuluy jadi pamajikan lalaki sejen, 3tuluy salakina nu kadua teh ijid ka manehna, nyieunkeun surat talak, diasongkeun kana leungeunna, tuluy diusir ti imahna—atawa lamun salakina nu kadua nu geus ngajadikeun manehna pamajikan teh maot, 4mangka salakina nu kahiji, nu geus ngusir manehna, teu meunang nikah deui ka manehna sanggeus manehna jadi najis; eta teh pikagirukeun di payuneun Rama urang, sarta maraneh ulah nepi ka ngadatangkeun kasalahan ka tanah nu dipaparinkeun ku Rama maraneh jadi pusaka.
5Lamun hiji lalaki kakara nyokot pamajikan anyar, manehna ulah milu ka tentara atawa dibere pancen naon-naon; manehna kudu bebas di imah salila sataun, pikeun ngabungahkeun pamajikan nu kakara dicokotna.
6Ulah aya nu nyokot sapasang batu panggilingan, atawa sanajan ngan nu luhurna bae, jadi jaminan hutang—sabab eta mah ngajaminkeun pakaya hirupna jalma.
7Lamun aya lalaki kadapet nyulik dulur sa-Israel, dijadikeun badega atawa dijual, jelema nu nyulik teh kudu dipaehan. Nya kitu, singkahkeun kajahatan ti antara maraneh.
8Ngeunaan panyakit kulit anu ngajadikeun najis, maraneh kudu kacida ati-atina ngalampahkeun persis sakumaha anu diajarkeun ku imam-imam Lewi ka maraneh, sakumaha anu geus diparentahkeun ku Kami ka maranehna. 9Sing inget kana naon anu dipilampah ku Rama maraneh ka Miryam di jalan nalika maraneh kaluar ti Mesir.
10Lamun maraneh nganjmarkeun naon-naon ka tatangga, ulah asup ka imahna pikeun nyokot barang jaminanana. 11Maraneh kudu ngadagoan di luar, sarta anu nginjeum teh kudu mawa kaluar barang jaminan ka maraneh. 12Jeung lamun manehna jelema miskin, maraneh ulah nahan barang jaminanana sapeuting. 13Pulangkeun barang jaminanana memeh panonpoe surup, supaya manehna bisa sare make jubahna sarta ngaberkahan maraneh; Rama maraneh bakal ngitung eta jadi kabeneran pikeun maraneh.
14Ulah nganiaya buruh anu miskin jeung sangsara, boh dulur boh urang asing anu cicing di tanah maraneh, di kota-kota maraneh. 15Bayar buruhna dina poe eta keneh, memeh panonpoe surup—sabab manehna miskin sarta ngandelkeun eta. Bisi manehna sasambat ka Rama urang ngalawan maraneh, sarta eta bakal jadi dosa pikeun maraneh.
16Kolot ulah dihukum paeh ku sabab anak-anakna, anak-anak oge ulah dihukum paeh ku sabab kolotna; masing-masing kudu dihukum paeh ku sabab dosana sorangan.
17Maraneh ulah nyingkahkeun kaadilan ti urang asing atawa budak yatim, ulah oge nyokot jubah randa jadi jaminan. 18Sing inget yen maraneh baheula jadi badega di Mesir; Rama maraneh anu geus ngabebaskeun maraneh ti ditu—nya eta sababna Kami marentahkeun maraneh ngalampahkeun ieu.
19Lamun maraneh dibuat di tegalan tuluy aya sagegem pare anu kapopohokeun, ulah dibalikan deui dicokot. Antepkeun pikeun urang asing, budak yatim, jeung randa, supaya Rama maraneh ngaberkahan maraneh dina sagala pagawean leungeun maraneh. 20Lamun maraneh neunggeulan tangkal jaitun, ulah diulang deui dina dahan-dahanna; antepkeun sesana pikeun urang asing, budak yatim, jeung randa.
21Lamun maraneh ngala buah anggur ti kebon anggur, ulah diberesihan nepi ka sesana; antepkeun pikeun urang asing, budak yatim, jeung randa. 22Sing inget yen maraneh baheula jadi badega di tanah Mesir; nya eta sababna Kami marentahkeun maraneh ngalampahkeun ieu.