شريعت جو دور 24 FHB Father's Heart Bible™

24 ¹جڏهن ڪو ماڻهو ڪنهن عورت سان شادي ڪري، ۽ جيڪڏهن هن ۾ ڪا بي شرميءَ واري ڳالهه ڏسڻ ڪري هوءَ کيس نہ وڻي، تہ هو طلاق نامو لکي، سندس هٿ ۾ ڏئي، کيس پنهنجي گهران ڪڍي ڇڏي، ^a a v1 موسيٰ ماڻهن جي دل جي سختيءَ ڪري طلاق جي اجازت ڏني؛ يسوع اسان جي پيءُ جي اصلي منصوبي، يعني ساري ڄمار جي ميلاپ ڏانهن اشارو ڪيو (متي 19:8). ²جيڪڏهن هوءَ سندس گهران نڪري وڃي ڪنهن ٻئي ماڻهوءَ جي زال ٿئي، ³۽ ان ٻئي مڙس کي هن سان نفرت ٿي پوي، ۽ هو طلاق نامو لکي، سندس هٿ ۾ ڏئي، کيس پنهنجي گهران ڪڍي ڇڏي، يا جيڪڏهن اهو ٻيو مڙس، جنهن کيس زال ڪري ورتو هو، مري وڃي، ⁴تہ هن جي پهرين مڙس کي، جنهن کيس ڪڍي ڇڏيو هو، هن جي ناپاڪ ٿيڻ کانپوءِ ٻيهر هن سان شادي ڪرڻ جائز ناهي؛ ڇاڪاڻ تہ اها ڳالهه اسان جي پيءُ جي اڳيان نفرت جوڳي آهي، ۽ اوهان انهيءَ ملڪ تي گناهه نہ آڻجو، جيڪو اوهان جو پيءُ اوهان کي ورثي ۾ ٿو ڏئي.

⁵جڏهن ڪو ماڻهو نئين شادي ڪري، تہ هو لشڪر ۾ نہ وڃي ۽ نہ ئي کيس ڪا ٻي ذميواري سونپي وڃي؛ هو هڪ سال گهر ۾ آزاد رهي، پنهنجي ورتل زال کي خوش ڪري.

⁶ڪوبہ ماڻهو قرض جي ضمانت طور چڪيءَ جا ٻئي پڙ، يا رڳو مٿيون پڙ بہ گروي نہ وٺي، ڇاڪاڻ تہ اهو تہ ڪنهن جي روزي کي ئي گروي رکڻ آهي.

⁷جيڪڏهن ڪو ماڻهو پنهنجي هڪ اسرائيلي ڀاءُ کي اغوا ڪندي، غلام بڻائيندي يا وڪڻندي پڪڙيو وڃي، تہ اهو اغوا ڪندڙ ضرور ماريو وڃي. تنهنڪري پنهنجي وچ مان برائي ڪڍي ڇڏيو.

⁸چمڙيءَ جي ناپاڪ ڪندڙ بيماريءَ بابت چڱيءَ طرح خيال رکجو تہ جيئن ليوي ڪاهن اوهان کي سيکارين، تيئن ئي ڪجو؛ جيئن مون کين حڪم ڏنو هو، تيئن ئي ڪجو. ⁹جڏهن اوهان مصر مان نڪري آيا هئا، تڏهن رستي ۾ اوهان جي پيءُ مريم سان جيڪي ڪيو، سو ياد ڪريو.

¹⁰جڏهن اوهان پنهنجي پاڙيسريءَ کي ڪا شيءِ قرض ڏيو، تہ سندس گروي کڻڻ لاءِ سندس گهر ۾ نہ گهڙجو. ¹¹اوهان ٻاهر بيهي رهجو، ۽ قرض کڻندڙ گروي ڪيل شيءِ ٻاهر اوهان وٽ آڻي. ¹²جيڪڏهن هو غريب ماڻهو هجي، تہ سندس گروي کي رات جو پاڻ وٽ نہ رکجو. ¹³سج لهڻ کان اڳ سندس گروي کيس موٽائي ڏجو، تہ جيئن هو پنهنجي چادر ۾ سمهي ۽ اوهان کي دعا ڏئي؛ اوهان جو پيءُ اهو اوهان جي حق ۾ سچائي ڳڻيندو.

¹⁴ڪنهن غريب، محتاج مزدور تي ڏاڍائي نہ ڪجو، چاهي اهو اوهان جو ڀاءُ هجي يا اوهان جي ملڪ ۾، اوهان جي شهرن ۾ رهندڙ پرديسي. ¹⁵سندس مزدري ان ئي ڏينهن، سج لهڻ کان اڳ ڏئي ڇڏجو؛ هو غريب آهي ۽ سندس آسرو ان تي ئي آهي. نہ تہ هو اوهان جي خلاف اسان جي پيءُ اڳيان دانهن ڪري، ۽ اهو اوهان لاءِ گناهه ٿيندو.

¹⁶ٻارن جي ڪري ماءُ پيءُ کي ۽ ماءُ پيءُ جي ڪري ٻارن کي موت جي سزا نہ ڏني وڃي؛ هر ڪنهن کي پنهنجي گناهه سبب ئي موت جي سزا ڏني وڃي.

¹⁷پرديسيءَ يا يتيم کي انصاف کان محروم نہ ڪجو، ۽ نڪي ڪنهن بيوه جي چادر گروي ۾ وٺجو. ¹⁸ياد رکو تہ اوهان مصر ۾ غلام هئا، ۽ اوهان جي پيءُ اوهان کي اتان ڇڏايو؛ تنهنڪري آءٌ اوهان کي هي حڪم ٿو ڏيان.

¹⁹جڏهن اوهان پنهنجي کيت ۾ فصل لاهيو ۽ ڪو ڳوڙهو وساري ڇڏيو، تہ ان کي کڻڻ لاءِ موٽي نہ وڃجو. اهو پرديسيءَ، يتيم ۽ بيوه لاءِ ڇڏي ڏجو، تہ جيئن اوهان جو پيءُ اوهان جي هٿن جي سڀني ڪم ۾ اوهان کي برڪت ڏئي. ²⁰جڏهن اوهان پنهنجي زيتون جي وڻ کي ڇنڊيو، تہ ٽاڻين کي ٻيهر نہ ڇنڊجو؛ جيڪو بچي سو پرديسيءَ، يتيم ۽ بيوه لاءِ ڇڏي ڏجو.

²¹جڏهن اوهان پنهنجي انگورن جي باغ جا انگور ڀڃو، تہ جيڪي بچيل هجن سي ٻيهر نہ ڀڃجو؛ اهي پرديسيءَ، يتيم ۽ بيوه لاءِ ڇڏي ڏجو. ²²ياد رکو تہ اوهان مصر جي ملڪ ۾ غلام هئا؛ ان ڪري آءٌ اوهان کي هي حڪم ٿو ڏيان.