Qanûnên Mal û Cîranan
Qanûnên ku mirovan di dema herî bêparastin de diparêzin: mêrekî nû salekê ji şer bêpar, tu beraş wek rehin nayê standin, kincê feqîr berî rojava tê vegerandin, destmuzd heman rojê tê dayîn. Qevdên jibîrkirî û zeytûn û tiriyên mayî ji xerîb, sêwî û jinebî re ne.
24 1Gava mirovek bi jinekê re bizewice, heke ew êdî li ber dilê wî xweş nebe, ji ber ku wî tiştekî şermok di wê de dîtiye, û belgeya berdanê ji wê re binivîse, bide destê wê û wê ji mala xwe bişîne, a a v1 Mûsa ji ber hişkiya dilê mirovan destûra berdanê da; Îsa bal kişand ser armanca Bavê me ya ji destpêkê ve, ango yekbûna heta dawiya jiyanê (Metta 19:8). 2û heke ew ji mala wî derkeve, here û bibe jina mirovekî din, 3û mêrê wê yê duyem ji wê nefret bike, belgeya berdanê ji wê re binivîse, bide destê wê û wê ji mala xwe bişîne, an jî heke ew mêrê duyem ê ku ew ji xwe re kiribû jin bimire, 4hingê mêrê wê yê pêşîn, ê ku ew şandibû, nikare piştî ku ew nepak bûye, careke din wê ji xwe re bistîne; ev li ber Bavê me kirêt e. Divê tu gunehê neyînî ser welatê ku Bavê te wek mîras dide te.
5Gava mirovek jineke nû bistîne, divê ew neçe leşkeriyê û tu wezîfe li ser wî neyê danîn; bila ew salekê li mala xwe serbest bimîne, da ku jina ku wî standiye şa bike.
6Kes nabe ku cotek beraşan, an jî tenê beraşê jorîn, wek rehina deynekî bistîne. Ev yek debara mirov bi xwe dike rehin.
7Heke mirovek were dîtin ku Îsraêliyekî ji birayên xwe direvîne, wî dike kole an difiroşe, divê ew mirovrevîn bimire. Loma xerabiyê ji nav xwe rake.
8Derbarê nexweşiya çerm a ku mirov nepak dike de, gelekî baldar be, ku tu tam wek ku kahînên Lêwî te hîn dikin bikî, çawa ku min li wan emir kiriye. 9Bîne bîra xwe ku Bavê te li ser rê çi bi Meryemê kir, gava tu ji Misrê derdiketî.
10Gava tu tiştekî bi deyn bidî cîranê xwe, nekeve mala wî ku rehina wî bistînî. 11Divê tu li derve bisekinî û bila yê ku deyn standiye, rehinê ji te re derxe derve. 12Û heke ew mirovekî feqîr be, divê tu rehina wî bi şev li cem xwe nehêlî. 13Berî ku roj ava bibe rehina wî lê vegerîne, da ku ew di kincê xwe de razê û te pîroz bike; Bavê te wê vê yekê ji te re wek rastî bihesibîne.
14Zordariyê li karkerê kirêgirtî yê feqîr û hewcedar neke, çi ji birayên te be, çi ji biyaniyên ku li welatê te, di bajarên te de dijîn. 15Heqê wî heman rojê, berî ku roj ava bibe, bide wî. Ew feqîr e û hêviya wî bi wê ye. Yan na, ew dikare li dijî te hawara xwe bigihîne Bavê me û wê ji te re bibe guneh.
16Bila dê û bav ji ber zarokên xwe neyên kuştin, û zarok jî ji ber dê û bavên xwe neyên kuştin; divê her kes ji ber gunehê xwe bê kuştin.
17Divê tu dada biyanî û sêwî xwar nekî, û kincê jinebiyê wek rehin nestînî. 18Bîne bîra xwe ku tu li Misrê kole bûyî; Bavê te tu ji wê derê xilas kirî. Loma ez li te emir dikim ku tu vê yekê bikî.
19Gava tu zeviya xwe didirûyî û gurzekî ji bîr dikî, venegere ku wî bînî. Wî ji biyanî, sêwî û jinebiyê re bihêle, da ku Bavê te di hemû karê destên te de te pîroz bike. 20Gava tu dara xwe ya zeytûnê dikutî, careke din venegere ser şaxan; tiştê ku dimîne ji biyanî, sêwî û jinebiyê re bihêle.
21Gava tu tirîyên rezê xwe berhev dikî, tiştê mayî paqij berhev neke; wî ji biyanî, sêwî û jinebiyê re bihêle. 22Bîne bîra xwe ku tu li welatê Misrê kole bûyî; ji ber vê yekê ez li te emir dikim ku tu vê yekê bikî.
