Rama urang Nyalametkeun Israil Ngaliwatan Saul
Nahas nawarkeun karapihan ka Yabes-Gilad kalayan bayaran unggal panon katuhu. Saul, nu keur ngawuluku waktu béja datang, dikawasaan ku Roh, meuncit sapi-sapina pikeun ngagero Israil, sarta ngabubarkeun urang Amon isuk-isuk. Manéhna nolak ngahukum paéh jalma-jalma nu nyacad manéhna: poé ieu Rama urang geus nyalametkeun.
11 1Tuluy Nahas urang Amon maju, ngadek pasanggrahan nyampeurkeun Yabes-gilad. Sakabeh urang Yabes ngomong ka Nahas, “Hayu urang nyieun perjangjian, supaya abdi sadaya ngabdi ka anjeun.”
2Waler Nahas urang Amon, “Perjangjian anu rek dijieun jeung maraneh teh kieu: panon katuhu saban jalma rek dicukil, ngarah ngera-ngera sakabeh Israil.”
3Para kokolot Yabes ngawalon, “Pasihan abdi sadaya tujuh poe, sangkan bisa ngirim utusan ka sateluk wewengkon Israil. Lamun euweuh nu nulungan, abdi sadaya rek sumerah ka anjeun.” 4Utusan-utusan tea narepi ka Gibea, lemburna Saul, tuluy ngabejaan rahayat perkara anu kajadian, nya breh kabeh careurik tarik.
5Harita Saul kakara datang ti kebon, ngagiringkeun sapina. Pokna, “Ku naon rahayat teh? Ku naon careurik?” Breh maranehna ngabejaan beja ti urang Yabes. 6Barang Saul ngadenge eta omongan, Roh Rama urang lungsur ka anjeunna, amarahna ngagidir hebat. 7Anjeunna nyokot sapasang sapi, dikeureutan, tuluy dikirimkeun ka sateluk wewengkon Israil ku para utusan, bari nitah, “Saha-saha anu teu milu kaluar nuturkeun Saul jeung Samuel, sapina bakal dikieukeun.” Tuluy rahayat kacida sieunna ku Rama urang, nya kalaluar jadi sahiji. 8Ku anjeunna diitung di Bezek: urang Israil 300.000, urang Yuda 30.000. 9Maranehna ngabejaan ka utusan anu daratang, “Bejakeun ka urang Yabes-gilad: Isukan, memeh panonpoe karasa panas, maraneh bakal ditulungan.” Utusan-utusan tea arindit tuluy ngabejaan ka urang Yabes, nya kabeh barungah. 10Urang Yabes ngaromong, “Isukan abdi sadaya rek sumerah ka anjeun; kumaha karep anjeun bae ka abdi sadaya.” 11Poe isukna Saul ngabagi rahayat jadi tilu pasukan. Dina waktu giliran panjagaan isuk-isuk, maranehna asup ka pasanggrahan tuluy numpes urang Amon nepi ka tengah poe panas; anu salamet kabur paburencay, nepi ka taya duaan anu ngariung.
Karajaan Dianyarkeun di Payuneun Rama urang
12Rahayat ngaromong ka Samuel, “Saha tadi anu ngomong, ‘Na Saul rek jadi raja urang?’ Serahkeun jelema-jelema eta, urang paehan.”
13Tapi saur Saul, “Poe ieu ulah aya anu dipaehan, sabab poe ieu Rama urang parantos ngadatangkeun kasalametan ka Israil.”
14Saur Samuel ka rahayat, “Hayu urang ka Gilgal, nganyarkeun karajaan di ditu.” 15Sakabeh rahayat arindit ka Gilgal, tuluy di dinya ngajenengkeun Saul jadi raja di payuneun Rama urang. Di dinya maranehna ngahaturkeun kurban karukunan di payuneun Rama urang, sarta Saul jeung sakabeh urang Israil kacida barungahna.