Bavê me Îsraêl Bi Destê Şaûl Rizgar Dike

Nahaş ji Yabêş-Gileadê re aştiyê pêşkêş dike bi bihayê çavê rastê yê her kesî. Şawil, ku gava nûçe tê li pey gayên xwe cot dikir, Ruhê Bavê me bi ser wî de tê, gayên xwe perçe perçe dike ku Îsraêlê bicivîne, û heta sibê Amûniyan têk dibe. Ew red dike ku rexnegirên xwe bikuje: îro Bavê me rizgarî pêk anî.

Beş 11.

Paşê Nahaşê Amûnî hilkişiya û li hember Yabêş-Gileadê wargeh danî. Hemû mêrên Yabêşê ji Nahaş re gotin: “Bi me re peymanekê çêke, û emê xizmeta te bikin.”

Nahaşê Amûnî bersiv da: “Ezê wê peymanê li ser vê yekê bi we re çêkim: ku ez çavê rastê yê her yekî bikolim û her kesî, û bi vî rengî şermê bidim ser hemû Îsraêlê.”

Rihspiyên Yabêşê jê re gotin: “Heft rojan bide me, da ku em qasidan di nav hemû sînorên Îsraêlê re bişînin. Heke tu kes me rizgar neke, emê xwe teslîmî te bikin.” Qasid gihîştin Gîbeaya Şaûl û ji gel re ew tişta ku qewimîbû gotin, û hemûyan bi dengekî bilind giriyan.

Wê gavê Şaûl ji zeviyê, li pey gayên xwe, dihat. Wî pirsî: “Çi bi gel hatiye? Çima ew digirîn?” Loma wan nûçeya mêrên Yabêşê jê re gotin. Gava Şaûl ev gotin bihîstin, Ruhê Bavê me bi ser wî de hat, û hêrsa wî bi şiddet geş bû. Wî cotek ga girt, ew kir perçe perçe û bi destê qasidan di nav hemû sînorên Îsraêlê re şandin: “Yê ku li pey Şaûl û Samûêl dernekeve, wê bi gayên wî jî ev tişt bê kirin.” Hingê tirsa Bavê me li ser gel ket, û ew wek mirovekî derketin. Wî ew li Bezekê hejmartin: sê sed hezar Îsraêlî, sî hezar mêrên Cihûdayê. Wan ji qasidên ku hatibûn re got: “Ji mêrên Yabêş-Gileadê re bibêjin: Sibê, heta ku roj germ bibe, hûnê bên rizgarkirin.” Qasid çûn û ji mêrên Yabêşê re gotin, û ew şa bûn. Mêrên Yabêşê gotin: “Sibê emê xwe teslîmî we bikin; çi ku hûn bixwazin li me bikin.” Roja din Şaûl gel li ser sê koman belav kir. Di dema şevnişîna sibê de ew ketin wargehê û Amûnî heta germa rojê dan ber xwe; ên ku filitîn belav bûn, wusa ku du kes bi hev re neman.

Padîşahî Li Ber Bavê me Nû Dibe

Gel ji Samûêl re got: “Kê pirsî, ‘Dê Şaûl li ser me padîşahî bike?’ Wan mêran teslîm bikin—emê wan bikujin.”

Lê Şaûl got: “Îro tu kes nayê kuştin, çimkî îro Bavê me rizgarî anî Îsraêlê.”

Samûêl ji gel re got: “Werin, em biçin Gilgalê û padîşahiyê li wir nû bikin.” Hemû gel çûn Gilgalê û li wir, li ber Bavê me, Şaûl kirin padîşah. Li wir wan qurbanên aştiyê li ber Bavê me pêşkêş kirin, û Şaûl û hemû mêrên Îsraêlê pir şa bûn.