ايوب 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹عوض جي ملڪ ۾ ايوب نالي هڪڙو ماڻهو هو، ۽ اهو ماڻهو بي عيب ۽ سڌو هو، خدا کان ڊڄندڙ ۽ برائيءَ کان پاسو ڪندڙ. ^a a v1 هتي ايوب ’خدا کان ڊڄندو هو‘ — ايوب جي ڪهاڻي هتان شروع ٿئي ٿي. پوري ڪتاب ۾ ايوب هن خدا کي رڳو انصاف وارو ۽ طاقتور ڪري نہ، پر انهيءَ رشتي وارو پيءُ ڪري سڃاڻندو، جيڪو هو هميشہ کان هو. 42:5 ۾ سندس آخري اقرار پوري سفر کي ظاهر ڪري ٿو — ’هاڻي منهنجي اک تو کي ڏسي ٿي.‘ ²کيس ست پٽ ۽ ٽي ڌيئرون ڄاوا. ³هن وٽ ست هزار رڍون، ٽي هزار اٺ، پنج سؤ جوڙا ڏاند ۽ پنج سؤ گڏهيون هيون، ۽ نوڪرن جو بہ تمام وڏو ڪٽنب هو، تنهنڪري اهو ماڻهو اوڀر جي سڀني ماڻهن ۾ سڀ کان وڏو هو. ⁴سندس پٽ وڃي هڪٻئي جي گھر ۾ پنهنجي پنهنجي ڏينهن تي ضيافت ڪندا هئا، ۽ پنهنجين ٽنهي ڀينرن کي گھرائي پاڻ سان گڏ کائڻ پيئڻ لاءِ سڏيندا هئا. ⁵جڏهن ضيافتن جا ڏينهن پورا ٿي ويندا هئا، تڏهن ايوب کين گھرائي پاڪ ڪندو هو، ۽ صبح سوير اٿي انهن مان هر هڪ لاءِ ساڙڻ جون قربانيون پيش ڪندو هو. ڇاڪاڻ تہ ايوب سوچيندو هو تہ ”شايد منهنجي ٻارن گناهه ڪيو هجي ۽ پنهنجي دل ۾ خدا کي ڪوسيو هجي.“ ايوب هميشہ ائين ئي ڪندو هو.

آسماني درٻار جو گڏجڻ

⁶هڪ ڏينهن جڏهن آسمان جي درٻار جا درٻاري اسان جي پيءُ جي اڳيان حاضر ٿيڻ آيا، تڏهن شيطان بہ انهن ۾ اچي گڏيو.

⁷اسان جي پيءُ شيطان کي فرمايو تہ ”تون ڪٿان آيو آهين؟“ شيطان اسان جي پيءُ کي وراڻيو تہ ”ڌرتيءَ تي گھمندو ۽ ان جي هر پاسي هلندو ڦرندو آيو آهيان.“

⁸اسان جي پيءُ شيطان کي فرمايو تہ ”ڇا تو منهنجي ٻانهي ايوب تي ڌيان ڏنو آهي؟ ڌرتيءَ تي هن جهڙو ڪوبہ ناهي — هڪ بي عيب ۽ سڌو ماڻهو، جيڪو خدا کان ڊڄي ٿو ۽ برائيءَ کان پاسو ڪري ٿو.“

⁹شيطان اسان جي پيءُ کي وراڻيو تہ ”ڇا ايوب خدا کان مفت ۾ ٿو ڊڄي؟ ¹⁰ڇا تو هن جي، سندس گھراڻي جي ۽ سندس سڀ ڪجهه جي چوڌاري هر پاسي کان ٻاڙ نہ لڳائي آهي؟ تو سندس هٿن جي ڪم کي برڪت ڏني آهي، ۽ سندس مال ملڪ ۾ پکڙجي ويو آهي. ¹¹پر تون پنهنجو هٿ وڌائي سندس سڀ ڪجهه تي ڌڪ هڻ، تہ هو ضرور تنهنجي منهن تي تو کي ڪوسيندو.“

¹²اسان جي پيءُ شيطان کي فرمايو تہ ”ٺيڪ آهي — سندس سڀ ڪجهه تنهنجي اختيار ۾ آهي. رڳو پاڻ ماڻهوءَ تي هٿ نہ وجهج.“ تنهنڪري شيطان اسان جي پيءُ جي حضور مان نڪري ويو.

¹³هڪ ڏينهن جڏهن ايوب جا پٽ ۽ ڌيئرون پنهنجي وڏي ڀاءُ جي گھر ۾ کائي رهيا هئا ۽ شراب پي رهيا هئا، ¹⁴تڏهن ايوب وٽ هڪ قاصد اچي چيائينس تہ ”ڏاند ھر هلائي رهيا هئا ۽ گڏهيون ويجھو چري رهيون هيون، ¹⁵تہ سبا وارن حملو ڪري انهن کي ڦري کڻي ويا، ۽ نوڪرن کي تلوار جي ڌار سان ماري وڌائون. رڳو آءٌ ئي بچي نڪتو آهيان تہ تو کي ٻڌايان.“

¹⁶هو اڃا ڳالهائي رهيو هو تہ ٻيو اچي چيائينس تہ ”خدا جي باھ آسمان تان ڪري پئي ۽ رڍن توڙي نوڪرن کي ساڙي ڀسم ڪري ڇڏيائين. رڳو آءٌ ئي بچي نڪتو آهيان تہ تو کي ٻڌايان.“

¹⁷هو اڃا ڳالهائي رهيو هو تہ ٻيو اچي چيائينس تہ ”بابل وارن ٽي ٽولا ٺاهي اٺن تي ڪڙڪي پيا ۽ انهن کي ڦري کڻي ويا، ۽ نوڪرن کي تلوار جي ڌار سان ماري وڌائون. رڳو آءٌ ئي بچي نڪتو آهيان تہ تو کي ٻڌايان.“

¹⁸هو اڃا ڳالهائي رهيو هو تہ ٻيو اچي چيائينس تہ ”تنهنجا پٽ ۽ ڌيئرون پنهنجي وڏي ڀاءُ جي گھر ۾ کائي رهيا ۽ شراب پي رهيا هئا، ¹⁹تہ اوچتو بيابان جي پار کان هڪ وڏو واءُ اچي گھر جي چئني ڪنڊن تي ڌڪ هنيائين. گھر انهن نوجوانن مٿان ڪري پيو، ۽ اهي مري ويا آهن. رڳو آءٌ ئي بچي نڪتو آهيان تہ تو کي ٻڌايان.“

²⁰تڏهن ايوب اٿي، پنهنجو چولو ڦاڙي، مٿو مُنڊائي، زمين تي ڪري سجدو ڪيائين. ²¹چيائين تہ ”ننگو آءٌ پنهنجي ماءُ جي پيٽ مان آيو هوس، ۽ ننگو ئي موٽي ويندس. اسان جي پيءُ ڏنو هو، ۽ هن کسي ورتو آهي؛ سندس نالو مبارڪ هجي.“ ^b b v21 سخت نقصان ۾ بہ ايوب انهيءَ کي مبارڪ چوي ٿو جيڪو ڏئي ٿو ۽ کسي ٿو. هو عبادت ۾ عهد جي نالي تائين پهچي ٿو — ۽ FHB کيس اسان جو پيءُ سڏي ٿو، اهو رشتو جنهن ڏانهن ايوب پوريءَ طرح ڏسڻ کان اڳ ئي وڌي رهيو آهي. ²²انهيءَ سڀ ڪجهه ۾ ايوب نہ گناهه ڪيو ۽ نہ خدا تي بدڪاريءَ جو الزام لڳايائين.