ଆୟୁବ 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹ଊଷ୍‌ ଦେଶରେ ଆୟୁବ ନାମକ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଥିଲେ, ଆଉ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ସିଦ୍ଧ ଓ ସରଳ ଥିଲେ, ଈଶ୍ଵରଙ୍କୁ ଭୟ କରୁଥିଲେ ଓ ମନ୍ଦତାରୁ ଦୂରେ ରହୁଥିଲେ। ^a a v1 ଏଠାରେ ଆୟୁବ ‘ଈଶ୍ଵରଙ୍କୁ ଭୟ କରୁଥିଲେ’ — ଏହିଠାରୁ ଆୟୁବଙ୍କ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଏହି ପୁସ୍ତକ ଦେଇ ଆୟୁବ ଏହି ଈଶ୍ଵରଙ୍କୁ କେବଳ ନ୍ୟାୟବାନ୍ ଓ ପରାକ୍ରମୀ ଭାବେ ନୁହେଁ, ବରଂ ସେ ସର୍ବଦା ଯେଉଁ ସମ୍ବନ୍ଧଯୁକ୍ତ ପିତା ଥିଲେ, ସେହି ରୂପେ ଜାଣିବାକୁ ଆସିବେ। ୪୨:୫ରେ ତାହାଙ୍କ ଚରମ ସ୍ଵୀକାରୋକ୍ତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିକ୍ରମାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ — ‘ବର୍ତ୍ତମାନ ମୋହର ଚକ୍ଷୁ ତୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଦେଖୁଅଛି।’ ²ତାହାଙ୍କର ସାତ ପୁତ୍ର ଓ ତିନି କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ। ³ତାହାଙ୍କର ସାତ ହଜାର ମେଷ, ତିନି ହଜାର ଓଟ, ପାଞ୍ଚ ଶହ ହଳ ବଳଦ ଓ ପାଞ୍ଚ ଶହ ଗର୍ଦ୍ଦଭୀ ଥିଲା, ପୁଣି ଅତି ବହୁସଂଖ୍ୟକ ଦାସଦାସୀ ଥିଲେ, ତେଣୁ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ପୂର୍ବଦେଶସ୍ଥ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାନ୍ ଥିଲେ। ⁴ତାହାଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଯାଇ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ଆପଣା ଦିନରେ ଆପଣା ଗୃହରେ ଭୋଜ କରୁଥିଲେ, ଆଉ ସେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ତିନି ଭଉଣୀଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଭୋଜନପାନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଲୋକ ପଠାଇ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିଲେ। ⁵ଯେତେବେଳେ ସେହି ଭୋଜନର ଦିନସବୁ ସମାପ୍ତ ହେଉଥିଲା, ସେତେବେଳେ ଆୟୁବ ଲୋକ ପଠାଇ ସେମାନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରୁଥିଲେ ଓ ଅତି ପ୍ରତ୍ୟୁଷରେ ଉଠି ସେସମସ୍ତଙ୍କ ସଂଖ୍ୟାନୁସାରେ ହୋମବଳି ଉତ୍ସର୍ଗ କରୁଥିଲେ। କାରଣ ଆୟୁବ ଭାବୁଥିଲେ, “କେଜାଣି ମୋʼ ସନ୍ତାନଗଣ ପାପ କରି ଆପଣା ଆପଣା ହୃଦୟରେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦେଇ ଅଛନ୍ତି।” ଆୟୁବ ସର୍ବଦା ଏହିପରି କରୁଥିଲେ।

ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ସଭା ଏକତ୍ର ହେଲା

⁶ଦିନକରେ ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ସଭାର ସଦସ୍ୟମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେବାକୁ ଆସିଲେ, ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶୟତାନ ମଧ୍ୟ ଆସିଲା।

⁷ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଶୟତାନକୁ କହିଲେ, “ତୁ କେଉଁଠାରୁ ଆସିଲୁ?” ଶୟତାନ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲା, “ପୃଥିବୀରେ ଭ୍ରମଣ କରୁ କରୁ ଓ ଏଣେତେଣେ ଯାଆଯାଇ କରୁ କରୁ ଆସିଲି।”

⁸ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଶୟତାନକୁ କହିଲେ, “ତୁ କʼଣ ଆମ୍ଭ ଦାସ ଆୟୁବ ବିଷୟରେ ବିବେଚନା କରିଅଛୁ? ପୃଥିବୀରେ ତାʼ ପରି ଆଉ କେହି ନାହିଁ — ସେ ସିଦ୍ଧ ଓ ସରଳ ବ୍ୟକ୍ତି, ଈଶ୍ଵରଙ୍କୁ ଭୟ କରେ ଓ ମନ୍ଦତାରୁ ଦୂରେ ରହେ।”

⁹ଶୟତାନ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲା, “ଆୟୁବ କʼଣ ବିନାମୂଲ୍ୟରେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କୁ ଭୟ କରେ? ¹⁰ତୁମ୍ଭେ କʼଣ ତାହାର ଓ ତାହାର ଗୃହର ଓ ତାହାର ସର୍ବସ୍ୱର ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ବେଢ଼ା ଦେଇ ନାହଁ? ତୁମ୍ଭେ ତାହାର ହସ୍ତକୃତ କର୍ମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରିଅଛ, ଆଉ ତାହାର ସମ୍ପତ୍ତି ଦେଶମଧ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଅଛି। ¹¹ମାତ୍ର ଏବେ ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ହସ୍ତ ବିସ୍ତାର କରି ତାହାର ସର୍ବସ୍ୱ ଉପରେ ଆଘାତ କର, ତେବେ ସେ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମ୍ଭ ମୁହଁ ଆଗରେ ତୁମ୍ଭକୁ ଅଭିଶାପ ଦେବ।”

¹²ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଶୟତାନକୁ କହିଲେ, “ଭଲ, ତାହାର ସର୍ବସ୍ଵ ତୋʼ ହସ୍ତଗତ; କେବଳ ତାହା ବିରୁଦ୍ଧରେ ହାତ ବଢ଼ାଅ ନାହିଁ।” ତହିଁରେ ଶୟତାନ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରୁ ବାହାରିଗଲା।

¹³ଦିନକରେ ଆୟୁବଙ୍କ ପୁତ୍ର ଓ କନ୍ୟାମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଭ୍ରାତାର ଗୃହରେ ଭୋଜନ କରୁଥିଲେ ଓ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପାନ କରୁଥିଲେ, ¹⁴ସେତେବେଳେ ଜଣେ ଦୂତ ଆୟୁବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି କହିଲା, “ବଳଦମାନେ ହଳ କରୁଥିଲେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଗର୍ଦ୍ଦଭମାନେ ଚରୁଥିଲେ, ¹⁵ଏଥିମଧ୍ୟରେ ଶିବୀୟ ଲୋକମାନେ ଆକ୍ରମଣ କରି ସେମାନଙ୍କୁ ହରଣ କରିନେଲେ, ପୁଣି ଖଡ଼୍ଗ ଧାରରେ ଦାସମାନଙ୍କୁ ବଧ କଲେ। କେବଳ ମୁଁ ଏକା ଆପଣଙ୍କୁ ସମ୍ବାଦ ଦେବା ପାଇଁ ରକ୍ଷା ପାଇଲି।”

¹⁶ସେ କଥା କହୁଥିବା ସମୟରେ ଆଉ ଜଣେ ଆସି କହିଲା, “ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଅଗ୍ନି ସ୍ଵର୍ଗରୁ ପଡ଼ି ମେଷ ଓ ଦାସମାନଙ୍କୁ ଦଗ୍ଧ କରି ଗ୍ରାସ କଲା। କେବଳ ମୁଁ ଏକା ଆପଣଙ୍କୁ ସମ୍ବାଦ ଦେବା ପାଇଁ ରକ୍ଷା ପାଇଲି।”

¹⁷ସେ କଥା କହୁଥିବା ସମୟରେ ଆଉ ଜଣେ ଆସି କହିଲା, “ବାବିଲୀୟ ଲୋକମାନେ ତିନି ଦଳ ହୋଇ ଓଟମାନଙ୍କ ଉପରେ ମାଡ଼ିପଡ଼ି ସେମାନଙ୍କୁ ହରଣ କରିନେଲେ, ପୁଣି ଖଡ଼୍ଗ ଧାରରେ ଦାସମାନଙ୍କୁ ବଧ କଲେ। କେବଳ ମୁଁ ଏକା ଆପଣଙ୍କୁ ସମ୍ବାଦ ଦେବା ପାଇଁ ରକ୍ଷା ପାଇଲି।”

¹⁸ସେ କଥା କହୁଥିବା ସମୟରେ ଆଉ ଜଣେ ଆସି କହିଲା, “ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ଓ କନ୍ୟାମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଭ୍ରାତାର ଗୃହରେ ଭୋଜନ କରୁଥିଲେ ଓ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପାନ କରୁଥିଲେ, ¹⁹ଏଥିମଧ୍ୟରେ ହଠାତ୍ ପ୍ରାନ୍ତର ଆଡ଼ୁ ଏକ ପ୍ରବଳ ବାୟୁ ଆସି ଗୃହର ଚାରି କୋଣରେ ଆଘାତ କଲା। ତାହା ସେହି ଯୁବକମାନଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା, ଆଉ ସେମାନେ ମଲେ। କେବଳ ମୁଁ ଏକା ଆପଣଙ୍କୁ ସମ୍ବାଦ ଦେବା ପାଇଁ ରକ୍ଷା ପାଇଲି।”

²⁰ତେଣୁ ଆୟୁବ ଉଠି ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ଚିରି ମସ୍ତକ ମୁଣ୍ଡନ କରି ଭୂମିରେ ପଡ଼ି ପ୍ରଣାମ କଲେ। ²¹ପୁଣି କହିଲେ, “ମୁଁ ମୋʼ ମାତାର ଗର୍ଭରୁ ବିବସ୍ତ୍ର ହୋଇ ଆସିଲି, ଆଉ ବିବସ୍ତ୍ର ହୋଇ ଫେରିଯିବି। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଦେଲେ ଓ ସେ ନେଇଗଲେ; ତାହାଙ୍କ ନାମ ଧନ୍ୟ ହେଉ।” ^b b v21 ସର୍ବନାଶକାରୀ କ୍ଷତି ମଧ୍ୟରେ ସୁଦ୍ଧା ଆୟୁବ ସେହି ଦାତା ଓ ହରଣକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ଧନ୍ୟ କହନ୍ତି। ସେ ଉପାସନାରେ ନିୟମର ନାମ ପାଇଁ ହାତ ବଢ଼ାନ୍ତି — ଆଉ FHB ତାହାଙ୍କୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ବୋଲି ନାମ ଦିଏ, ଯେଉଁ ସମ୍ବନ୍ଧ ଆଡ଼କୁ ଆୟୁବ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ଦେଖିବା ପୂର୍ବରୁ ହିଁ ଅଗ୍ରସର ହେଉଅଛନ୍ତି। ²²ଏସମସ୍ତ ବିଷୟରେ ଆୟୁବ ପାପ କଲେ ନାହିଁ କିମ୍ବା ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଉପରେ ଅନ୍ୟାୟର ଦୋଷାରୋପ କଲେ ନାହିଁ।