યોબ 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹ઉસ દેશમાં એક માણસ હતો, જેનું નામ અયૂબ હતું; તે માણસ નિર્દોષ તથા પ્રામાણિક હતો, ઈશ્વરનો ભય રાખનાર અને દુષ્ટતાથી દૂર રહેનાર હતો. ^a a v1 અહીં અયૂબ 'ઈશ્વરનો ભય રાખતો' — અહીંથી અયૂબની શરૂઆત થાય છે. આખા પુસ્તકમાં અયૂબ આ ઈશ્વરને માત્ર ન્યાયી અને સામર્થ્યવાન તરીકે નહિ, પણ સંબંધના પિતા તરીકે—જે તેઓ હંમેશાં હતા—ઓળખતો થશે. ૪૨:૫ ખાતેની તેની પરાકાષ્ઠાની કબૂલાત આખી ગતિને દર્શાવે છે—'હવે મારી આંખ તમને જુએ છે.' ²તેને સાત દીકરા તથા ત્રણ દીકરીઓ થયાં. ³તેની પાસે ૭,૦૦૦ ઘેટાં, ૩,૦૦૦ ઊંટ, ૫૦૦ બળદની જોડ તથા ૫૦૦ ગધેડીઓ હતી, અને ઘણા મોટા પ્રમાણમાં ચાકરોનું કુટુંબ હતું; એથી આ માણસ પૂર્વના સર્વ લોકોમાં સૌથી મોટો હતો. ⁴તેના દીકરાઓ પોતપોતાના દિવસે દરેકના ઘરમાં જઈને ઉજાણી કરતા, અને તેઓ પોતાની ત્રણ બહેનોને તેડાવીને પોતાની સાથે ખાવાપીવા નિમંત્રણ આપતા. ⁵જ્યારે ઉજાણીના દિવસો પૂરા થતા, ત્યારે અયૂબ તેઓને તેડાવીને તેઓને પવિત્ર કરતો, અને સવારે વહેલો ઊઠીને તેઓ દરેકને માટે દહનાર્પણો ચઢાવતો. કેમ કે અયૂબ વિચારતો, “કદાચ મારાં સંતાનોએ પાપ કર્યું હોય અને પોતાના મનમાં ઈશ્વરને શાપ દીધો હોય.” અયૂબ હંમેશાં એમ જ કરતો.

આકાશી સભા ભેગી થાય છે

⁶હવે એક દિવસ એવો આવ્યો કે આકાશી સભાના સભ્યો આપણા પિતાની આગળ હાજર થવા આવ્યા, અને તેઓની મધ્યે શેતાન પણ આવ્યો.

⁷આપણા પિતાએ શેતાનને કહ્યું, “તું ક્યાંથી આવ્યો છે?” શેતાને આપણા પિતાને જવાબ આપ્યો, “પૃથ્વી પર ભટકતો તથા તેના પર આમતેમ ફરતો આવ્યો છું.”

⁸આપણા પિતાએ શેતાનને કહ્યું, “શું તેં મારા સેવક અયૂબ પર ધ્યાન આપ્યું છે? પૃથ્વી પર તેના જેવો કોઈ નથી—નિર્દોષ તથા પ્રામાણિક માણસ, જે ઈશ્વરનો ભય રાખે છે અને દુષ્ટતાથી દૂર રહે છે.”

⁹શેતાને આપણા પિતાને જવાબ આપ્યો, “શું અયૂબ કશાય વગર ઈશ્વરનો ભય રાખે છે? ¹⁰શું તમે તેની, તેના કુટુંબની તથા તેની સર્વ વસ્તુઓની ચારે બાજુ ચોગરદમ વાડ નથી કરી? તમે તેના હાથના કામને આશીર્વાદ આપ્યો છે, અને તેની સંપત્તિ દેશમાં ફેલાઈ ગઈ છે. ¹¹પણ તમારો હાથ લંબાવીને તેની સર્વ વસ્તુઓ પર પ્રહાર કરો, તો તે ખચીત તમારી સામે જ તમને શાપ દેશે.”

¹²આપણા પિતાએ શેતાનને કહ્યું, “સારું—તેની સર્વ વસ્તુઓ તારા અધિકારમાં છે. કેવળ તે માણસ પર તું હાથ ન નાખ.” એથી શેતાન આપણા પિતાની હજૂરમાંથી ચાલ્યો ગયો.

¹³હવે એક દિવસ એવો આવ્યો કે અયૂબના દીકરા તથા દીકરીઓ પોતાના મોટા ભાઈના ઘરમાં ખાતાં અને દ્રાક્ષારસ પીતાં હતાં, ¹⁴ત્યારે એક સંદેશવાહક અયૂબની પાસે આવીને બોલ્યો, “બળદ હળ ખેડતા હતા અને ગધેડાં તેઓની પાસે ચરતાં હતાં, ¹⁵એટલામાં શબાઈઓએ હુમલો કરીને તેઓને લઈ ગયા, અને તલવારની ધારથી ચાકરોને મારી નાખ્યા. ફક્ત હું એકલો જ બચીને તમને ખબર આપવા આવ્યો છું.”

¹⁶તે હજી બોલતો હતો એટલામાં બીજો આવીને બોલ્યો, “ઈશ્વરનો અગ્નિ આકાશમાંથી પડ્યો અને ઘેટાંને તથા ચાકરોને બાળીને ભસ્મ કરી નાખ્યા. ફક્ત હું એકલો જ બચીને તમને ખબર આપવા આવ્યો છું.”

¹⁷તે હજી બોલતો હતો એટલામાં બીજો આવીને બોલ્યો, “બાબિલીઓએ ત્રણ ટોળીઓ બનાવીને ઊંટો પર ધસી આવ્યા અને તેઓને લઈ ગયા, અને તલવારની ધારથી ચાકરોને મારી નાખ્યા. ફક્ત હું એકલો જ બચીને તમને ખબર આપવા આવ્યો છું.”

¹⁸તે હજી બોલતો હતો એટલામાં બીજો આવીને બોલ્યો, “તમારા દીકરા તથા દીકરીઓ પોતાના મોટા ભાઈના ઘરમાં ખાતાં અને દ્રાક્ષારસ પીતાં હતાં, ¹⁹એટલામાં અચાનક અરણ્યની પેલી બાજુથી મોટો વંટોળ આવ્યો અને ઘરના ચારે ખૂણા પર અથડાયો. તે જુવાનો પર કકડી પડ્યું, અને તેઓ મરણ પામ્યાં. ફક્ત હું એકલો જ બચીને તમને ખબર આપવા આવ્યો છું.”

²⁰ત્યારે અયૂબ ઊઠ્યો, પોતાનો ઝભ્ભો ફાડ્યો, પોતાનું માથું મૂંડાવ્યું, અને ભૂમિ પર પડીને આરાધના કરી. ²¹તેણે કહ્યું, “મારી માતાના ગર્ભમાંથી હું નિર્વસ્ત્ર આવ્યો, અને નિર્વસ્ત્ર જ પાછો જઈશ. આપણા પિતાએ આપ્યું, અને તેમણે લઈ લીધું; તેમના નામની સ્તુતિ હો.” ^b b v21 વિનાશક નુકસાનમાં પણ અયૂબ એ જ વ્યક્તિની સ્તુતિ કરે છે, જે આપે છે અને લઈ લે છે. તે આરાધનામાં કરારના નામ સુધી પહોંચે છે—અને FHB તેમને આપણા પિતા તરીકે નામ આપે છે, એ સંબંધ જેની તરફ અયૂબ પૂરેપૂરું જુએ તે પહેલાંથી જ આગળ વધી રહ્યો છે. ²²આ સર્વમાં અયૂબે પાપ ન કર્યું, તેમ જ ઈશ્વર પર અન્યાયનો આરોપ ન મૂક્યો.