ايُوب 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹د عوض په ملک کښې يو سړے وو چې نوم يې ايوب وو. هغه سړے بې‌عيبه او نېک وو، د خُدائ پاک نه يې وېره کوله او د بدۍ نه يې مخ اړولو. ^a a v1 ايوب دلته ”د خُدائ پاک نه وېره کوله“ — دا هغه ځائ دے چرته چې د ايوب شروع کيږى. د دې کِتاب په اوږدو کښې به ايوب دغه خُدائ پاک نۀ صرف د عادل او قادر په توګه بلکې د هغه تعلق‌لرونکى پلار په توګه وپېژنى چې هغه تل وو. د هغۀ د ۴۲:۵ لوئے اِقرار دا ټوله کيسه بشپړوى — ”اوس زما سترګې تا وينى.“ ²هغۀ له اووۀ زامن او درې لوڼه پېدا شول. ³د هغۀ ۷۰۰۰ ګډې، ۳۰۰۰ اوښان، د غوايانو ۵۰۰ جوړې، او ۵۰۰ ښځينه خرې وې، او ډېر زيات نوکران چاکران يې وو، نو دا سړے د مشرق د ټولو خلقو نه لوئ وو. ⁴د هغۀ زامن به تلل او هر يو به په خپله ورځ خپل کور کښې ضيافت جوړولو، او خپلو درې خويندو ته به يې خبر ورکړو چې راشئ او د هغوئ سره دې وخورى او وڅښى. ⁵کله چې به د ضيافت ورځې پوره شوې، نو ايوب به هغوئ ته خبر ورکړو او پاک به يې کړل، او سحر وختى به پاڅېدو او د هر يو دپاره به يې د سوزولو قربانۍ وړاندې کړې. ځکه چې ايوب به فکر کولو، ”کېدے شى چې زما بچو ګناه کړې وى او په خپلو زړونو کښې يې د خُدائ پاک کفر وئيلے وى.“ ايوب به تل همداسې کول.

د آسمانى دربار راجمع کېدل

⁶يوه ورځ داسې وشوه چې د آسمانى دربار غړى راغلل چې د زمونږ پلار په حضور کښې حاضر شى، او شيطان هم د هغوئ په مينځ کښې راغلو.

⁷زمونږ پلار شيطان ته وفرمائيل، ”تۀ د کومه راغلے يې؟“ شيطان زمونږ پلار ته جواب ورکړو، ”د زمکې نه د ګرځېدو او په هغې کښې د دې خوا هغه خوا تلو راتلو نه.“

⁸زمونږ پلار شيطان ته وفرمائيل، ”آيا تا زما بنده ايوب ته پام کړے دے؟ په زمکه باندې د هغۀ په شان بل څوک نشته — يو بې‌عيبه او نېک سړے چې د خُدائ پاک نه وېره کوى او د بدۍ نه مخ اړوى.“

⁹شيطان زمونږ پلار ته جواب ورکړو، ”آيا ايوب بې سببه د خُدائ پاک نه وېره کوى؟ ¹⁰آيا تا د هغۀ په چاپېره، د هغۀ د کور او د هر څۀ چې د هغۀ دى، د هرې خوا نه ګېرا نۀ ده کړې؟ تا د هغۀ د لاسونو کار برکتى کړے دے، او د هغۀ مال او دولت په ملک کښې خور شوے دے. ¹¹خو اوس خپل لاس وغزوه او د هغۀ هر څۀ ته زيان ورسوه، نو هغه به خامخا ستا په مخ کښې تا ته بدرد وائى.“

¹²زمونږ پلار شيطان ته وفرمائيل، ”ښۀ — د هغۀ هر څۀ ستا په اختيار کښې دى. خو په خپله سړى باندې لاس مۀ ږده.“ نو شيطان د زمونږ پلار د حضور نه ووتو.

¹³يوه ورځ داسې وشوه چې د ايوب زامن او لوڼه د خپل مشر ورور په کور کښې خوراک کولو او شراب يې څښل، ¹⁴نو يو قاصد ايوب ته راغلو او وې وئيل، ”غوايان قلبه کول او خرې د هغوئ په خوا کښې څرېدې، ¹⁵چې سبائيانو حمله وکړه او هغوئ يې بوتلل، او نوکران يې د تورې په دم ووژل. يوازې زۀ بچ شوم چې تا ته خبر درکړم.“

¹⁶هغه لا په خبرو کښې وو چې بل راغلو او وې وئيل، ”د خُدائ پاک اور د آسمان نه راولوېدو او ګډې او نوکران يې وسوزول او ختم يې کړل. يوازې زۀ بچ شوم چې تا ته خبر درکړم.“

¹⁷هغه لا په خبرو کښې وو چې بل راغلو او وې وئيل، ”بابليانو درې ډلې جوړې کړې، په اوښانو يې يرغل وکړو او بوتلل يې، او نوکران يې د تورې په دم ووژل. يوازې زۀ بچ شوم چې تا ته خبر درکړم.“

¹⁸هغه لا په خبرو کښې وو چې بل راغلو او وې وئيل، ”ستا زامن او لوڼه د خپل مشر ورور په کور کښې خوراک کولو او شراب يې څښل، ¹⁹چې ناڅاپه د بيابان له لورې يوه سخته هوا راغله او د کور په څلورو کونجونو يې ګذار وکړو. کور په ځوانانو راوپرزېدو، او هغوئ مړۀ شول. يوازې زۀ بچ شوم چې تا ته خبر درکړم.“

²⁰نو ايوب پاڅېدو، خپله جامه يې وشلوله، سر يې وخرئيلو، او په زمکه راوغورزېدو او سجده يې وکړه. ²¹هغۀ ووئيل، ”زۀ د خپلې مور د ګېډې نه بربنډ راغلم، او بربنډ به بيرته لاړ شم. زمونږ پلار راکړل، او هغۀ بيرته واخستل؛ د هغۀ نوم دې مبارک وى.“ ^b b v21 حتىٰ په دې تباه‌کوونکى نقصان کښې هم، ايوب هغه ذات ته برکت وائى چې ورکوى او اخلى يې. هغه په عبادت کښې د لوظ نوم ته لاس اوږدوى — او FHB هغه زمونږ پلار بولى، هغه تعلق چې ايوب ورته روان دے حتىٰ د دې نه مخکښې چې هغه يې پوره وويني. ²²په دې ټول کښې ايوب ګناه ونۀ کړه او نۀ يې په خُدائ پاک باندې د غلطۍ اِلزام ولګولو.