Przyjmujcie słabego w wierze
Jeden wierzący je wszystko, inny tylko jarzyny, i każdy po cichu pogardza drugim. Paweł odmawia rozstrzygania jadłospisu. Każdy odpowiada przed swoim panem, a nasz Ojciec przyjął obu, więc prawdziwym grzechem jest kłaść przeszkodę tam, gdzie idzie brat.
14 1A przyjmujcie tego, kto jest słaby w wierze, lecz nie po to, aby się spierać o jego poglądy. 2Jeden wierzy, że może jeść wszystko, podczas gdy słaby je tylko jarzyny. 3Ten, kto je, niech nie patrzy z góry na tego, kto nie je, a ten, kto nie je, niech nie osądza tego, kto je, bo nasz Ojciec go przyjął. 4Kim ty jesteś, abyś osądzał cudzego sługę? Przed swoim własnym panem stoi albo upada; a ostoi się, bo Pan może go podtrzymać.
5Jeden ceni jeden dzień ponad drugi, a inny każdy dzień ocenia jednakowo. Niech każdy będzie całkowicie przekonany we własnym umyśle. 6Kto przestrzega dnia, przestrzega go dla Pana. Kto je, je dla Pana, bo dziękuje naszemu Ojcu; a kto się powstrzymuje, powstrzymuje się dla Pana i dziękuje naszemu Ojcu. 7Bo nikt z nas nie żyje dla siebie i nikt z nas nie umiera dla siebie. 8Jeśli żyjemy, żyjemy dla Pana; jeśli umieramy, umieramy dla Pana. Czy więc żyjemy, czy umieramy, należymy do Pana. 9Po to bowiem Chrystus umarł i ożył na nowo, aby być Panem zarówno umarłych, jak i żywych.
10Ty zaś — dlaczego osądzasz swojego brata? Albo ty — dlaczego gardzisz swoim bratem? Wszyscy przecież staniemy przed trybunałem naszego Ojca.
11Bo napisano: „Jak żyję — mówi nasz Ojciec — ugnie się przede mną wszelkie kolano i wszelki język wyzna mi chwałę.”
12Tak więc każdy z nas zda naszemu Ojcu sprawę za samego siebie.
13Przestańmy więc osądzać jedni drugich. Raczej postanówcie, aby nigdy nie stawiać przed swoim bratem przeszkody ani pułapki. 14Wiem i jestem przekonany w Panu Jezusie, że nic nie jest nieczyste samo w sobie; lecz dla tego, kto uważa coś za nieczyste, jest to nieczyste. 15Jeśli z powodu pokarmu twój brat doznaje krzywdy, już nie postępujesz zgodnie z miłością. Nie niszcz swoim pokarmem tego, za kogo umarł Chrystus. 16Niech więc to, co uważacie za dobre, nie będzie nazywane złem. 17Królestwo naszego Ojca to nie jedzenie i picie, lecz sprawiedliwość, pokój i radość w Duchu Świętym. a a v17 Paweł na nowo określa królestwo: to nie zbiór przepisów o jedzeniu i piciu, lecz właściwa pozycja przed Ojcem, głęboki pokój i radość, którą sprawia jego Duch. 18Kto w ten sposób służy Chrystusowi, podoba się naszemu Ojcu i cieszy się uznaniem u ludzi. 19Dążmy więc do tego, co służy pokojowi i wzajemnemu budowaniu. 20Nie niszcz dzieła naszego Ojca z powodu pokarmu. Wszystko wprawdzie jest czyste, lecz źle robi ten, kto jedząc, przywodzi drugiego do upadku. 21Dobrze jest nie jeść mięsa ani nie pić wina, ani nie czynić niczego, co przywodzi twojego brata do upadku.
22Wiarę, którą masz, zachowaj dla siebie przed naszym Ojcem. Szczęśliwy ten, kto nie potępia samego siebie w tym, co uznaje za dobre. 23Kto zaś ma wątpliwości, jest potępiony, jeśli je, bo nie czyni tego z wiary; a wszystko, co nie pochodzi z wiary, jest grzechem.