Δεχτείτε τον αδύναμο στην πίστη
Ένας πιστός τρώει τα πάντα, άλλος μόνο λαχανικά, και ο καθένας περιφρονεί σιωπηλά τον άλλον. Ο Παύλος αρνείται να κανονίσει το μενού. Ο καθένας λογοδοτεί στον δικό του κύριο και ο Πατέρας μας έχει δεχτεί και τους δύο, άρα η πραγματική αμαρτία είναι να βάζεις πρόσκομμα εκεί όπου περπατά ένας αδελφός.
14 1Να δέχεστε αυτόν που είναι αδύναμος στην πίστη, όχι όμως για να φιλονικείτε για τις απόψεις του. 2Ο ένας έχει την πίστη να τρώει τα πάντα, ενώ ο αδύναμος τρώει μόνο λαχανικά. 3Αυτός που τρώει ας μην περιφρονεί αυτόν που δεν τρώει, κι αυτός που δεν τρώει ας μην κρίνει αυτόν που τρώει, γιατί ο Πατέρας μας τον δέχτηκε. 4Ποιος είσαι εσύ που κρίνεις τον υπηρέτη κάποιου άλλου; Μπροστά στον δικό του κύριο στέκεται ή πέφτει· και θα σταθεί, γιατί ο Κύριος μπορεί να τον κρατήσει όρθιο.
5Ο ένας ξεχωρίζει μια μέρα από την άλλη· ο άλλος θεωρεί όλες τις μέρες ίδιες. Ο καθένας ας είναι απόλυτα βέβαιος στο μυαλό του. 6Όποιος τηρεί τη μέρα, την τηρεί για τον Κύριο. Όποιος τρώει, τρώει για τον Κύριο, αφού ευχαριστεί τον Πατέρα μας· κι όποιος δεν τρώει, απέχει για τον Κύριο, και ευχαριστεί τον Πατέρα μας. 7Γιατί κανένας μας δεν ζει για τον εαυτό του, και κανένας μας δεν πεθαίνει για τον εαυτό του. 8Αν ζούμε, ζούμε για τον Κύριο· αν πεθαίνουμε, πεθαίνουμε για τον Κύριο. Είτε ζούμε είτε πεθαίνουμε, ανήκουμε στον Κύριο. 9Ο Χριστός πέθανε και ξανάζησε γι' αυτό: για να είναι Κύριος και των νεκρών και των ζωντανών.
10Εσύ όμως, γιατί κρίνεις τον αδελφό σου; Ή εσύ, γιατί περιφρονείς τον αδελφό σου; Όλοι θα σταθούμε μπροστά στο βήμα της κρίσης του Πατέρα μας.
11Γιατί είναι γραμμένο: «Όσο ζω, λέει ο Πατέρας μας, κάθε γόνατο λυγίζει μπροστά μου, κάθε γλώσσα με ομολογεί».
12Έτσι λοιπόν, ο καθένας μας θα δώσει λόγο για τον εαυτό του στον Πατέρα μας.
13Ας πάψουμε λοιπόν να κρίνουμε ο ένας τον άλλο. Αντίθετα, πάρτε την απόφαση να μη βάζετε ποτέ εμπόδιο ή παγίδα μπροστά στον αδελφό σας. 14Ξέρω, και είμαι πεπεισμένος μέσα στον Κύριο Ιησού, ότι τίποτε δεν είναι ακάθαρτο από μόνο του· για εκείνον όμως που το θεωρεί ακάθαρτο, είναι ακάθαρτο. 15Αν το φαγητό πληγώνει τον αδελφό σου, δεν περπατάς πια με αγάπη. Μην καταστρέφεις με το φαγητό σου κάποιον για τον οποίο πέθανε ο Χριστός. 16Μην αφήνετε λοιπόν να κακολογείται αυτό που εσείς θεωρείτε καλό. 17Η βασιλεία του Πατέρα μας δεν είναι φαγητό και ποτό, αλλά δικαιοσύνη και ειρήνη και χαρά μέσα στο Άγιο Πνεύμα. a a v17 Ο Παύλος ξαναδίνει το νόημα της βασιλείας: όχι ένας κανονισμός για το τι τρώμε και τι πίνουμε, αλλά η σωστή σχέση μαζί του, η βαθιά ειρήνη και η χαρά που γεννά το Πνεύμα του. 18Όποιος υπηρετεί έτσι τον Χριστό είναι ευάρεστος στον Πατέρα μας κι επιδοκιμασμένος από τους ανθρώπους. 19Ας επιδιώκουμε λοιπόν ό,τι φέρνει ειρήνη κι ό,τι οικοδομεί ο ένας τον άλλο. 20Μην καταστρέφεις το έργο του Πατέρα μας για χάρη του φαγητού. Όλα είναι καθαρά, όμως είναι κακό να τρώει κανείς κάτι που κάνει κάποιον να σκοντάφτει. 21Το καλό είναι να μην τρως κρέας, να μην πίνεις κρασί, ούτε να κάνεις τίποτε που κάνει τον αδελφό σου να σκοντάφτει.
22Την πίστη που έχεις, κράτησέ την για τον εαυτό σου μπροστά στον Πατέρα μας. Μακάριος είναι εκείνος που δεν κατακρίνει τον εαυτό του γι' αυτό που επιδοκιμάζει. 23Όποιος αμφιβάλλει, καταδικάζεται αν φάει, αφού δεν το κάνει από πίστη· κι ό,τι δεν γίνεται από πίστη είναι αμαρτία.