Imoni zaiflarni qabul qilinglar
Bir imonli hamma narsani yeydi, boshqasi faqat sabzavot, va har biri ichida boshqasini mensimaydi. Pavlus dasturxon masalasini hal qilishdan bosh tortadi. Har kim oʻz xoʻjayini oldida javob beradi va Otamiz ikkalasini ham qabul qilgan, shuning uchun haqiqiy gunoh — birodar yuradigan yoʻlga toʻsiq qoʻyishdir.
14 1Imoni zaif boʻlgan kishini qabul qilinglar, lekin uning fikrlari haqida bahslashish uchun emas. 2Birovning imoni hamma narsani yeyishga yetadi, imoni zaif kishi esa faqat sabzavot yeydi. 3Yeydigan kishi yemaydigan kishini mensimasligi kerak, yemaydigan kishi ham yeydigan kishini hukm qilmasligi kerak, chunki Otamiz uni qabul qilgan. 4Oʻzganing xizmatkorini hukm qilishga sen kimsan? U oʻz xoʻjayini oldida turadi yoki yiqiladi; u turadi, chunki Rabbimiz uni tik turgʻazishga qodir.
5Kimdir bir kunni boshqa kundan ustun deb biladi; kimdir esa hamma kunni teng deb biladi. Har kim oʻz fikrida toʻla ishonch hosil qilsin. 6Kim bir kunni nishonlasa, uni Rabbimiz uchun nishonlaydi. Kim yesa, Rabbimiz uchun yeydi, chunki u Otamizga shukr qiladi; kim yemasa, Rabbimiz uchun yemaydi va Otamizga shukr qiladi. 7Chunki hech birimiz oʻzimiz uchun yashamaymiz va hech birimiz oʻzimiz uchun oʻlmaymiz. 8Agar yashasak, Rabbimiz uchun yashaymiz; agar oʻlsak, Rabbimiz uchun oʻlamiz. Yashasak ham, oʻlsak ham, biz Rabbimizga tegishlimiz. 9Masih shuning uchun oʻldi va qayta tirildi: ham oʻliklarning, ham tiriklarning Rabbi boʻlishi uchun.
10Sen esa — nega oʻz birodaringni hukm qilasan? Yoki sen — nega oʻz birodaringni mensimaysan? Hammamiz Otamizning hukm taxti oldida turamiz.
11Chunki shunday yozilgan: “Oʻz hayotim bilan qasam ichaman, — deydi Otamiz, — har bir tiz Mening oldimda bukiladi, har bir til Menga iqror boʻladi.”
12Shunday qilib, har birimiz oʻzimiz haqimizda Otamizga hisob beramiz.
13Shunday ekan, bir-birimizni hukm qilishni bas qilaylik. Buning oʻrniga birodaringiz oldiga hech qachon toʻsiq yoki tuzoq qoʻymaslikka ahd qilinglar. 14Rabbimiz Isoga ishonib, shuni bilamanki, hech narsa oʻz-oʻzidan harom emas; lekin biror narsani harom deb hisoblagan kishi uchun u harom. 15Agar taom tufayli birodaringiz ranjisa, sizlar endi sevgi yoʻlida yurmayapsizlar. Masih kim uchun oʻlgan boʻlsa, oʻsha kishini oʻz taomingiz bilan halok qilmanglar. 16Shunday ekan, oʻzingiz yaxshi deb bilgan narsa yomon deb aytilishiga yoʻl qoʻymanglar. 17Zero, Otamizning Shohligi yeb-ichish emas, balki solihlik, tinchlik va Muqaddas Ruhdagi quvonchdir. a a v17 Pavlus Shohlikni yangidan taʼriflaydi: u yeb-ichish haqidagi qoidalar toʻplami emas, balki toʻgʻri munosabat, chuqur tinchlik va Uning Ruhi tugʻdiradigan quvonchdir. 18Kim Masihga shu tarzda xizmat qilsa, u Otamizga maʼqul va odamlar tomonidan maʼqullangan boʻladi. 19Shunday ekan, tinchlik keltiradigan va bir-birimizni mustahkamlaydigan narsalarning ketidan intilaylik. 20Taom uchun Otamizning ishini buzmanglar. Hamma narsa pok, lekin birovni gunohga boshlaydigan narsani yeyish yomondir. 21Goʻsht yemaslik, sharob ichmaslik va birodaringizni gunohga boshlaydigan biror narsani qilmaslik yaxshidir.
22Imoningizni Otamiz oldida oʻzingizga saqlang. Oʻzi maʼqullagan narsa bilan oʻzini hukm qilmaydigan kishi baxtlidir. 23Kim shubhalansa-yu, yesa, u mahkum boʻladi, chunki bu imondan emas; imondan boʻlmagan har narsa gunohdir.