Romalılar 14

14 ¹İman bakımından zayıf olanı aranıza kabul edin, ama görüşleri üzerine tartışmak için değil. ²Biri her şeyi yiyebileceğine inanır, zayıf olansa yalnızca sebze yer. ³Yiyen, yemeyeni küçük görmesin; yemeyen de yiyeni yargılamasın, çünkü Babamız onu kabul etmiştir. ⁴Başkasının kulunu yargılayan sen kimsin? Kendi efendisinin önünde ya ayakta kalır ya da düşer; üstelik ayakta kalacaktır, çünkü Rab onu ayakta tutmaya gücü yeter.

⁵Kimi bir günü başka bir günden üstün sayar; kimi ise her günü bir tutar. Herkes kendi kanısına tam olarak varsın. ⁶Belli bir güne değer veren, bunu Rab için yapar. Yiyen, Rab için yer, çünkü Babamız'a şükreder; yemeyen de Rab için yemez ve Babamız'a şükreder. ⁷Çünkü hiçbirimiz kendimiz için yaşamayız, hiçbirimiz de kendimiz için ölmeyiz. ⁸Yaşıyorsak, Rab için yaşarız; ölüyorsak, Rab için ölürüz. Öyleyse ister yaşayalım ister ölelim, Rab'be aitiz. ⁹Mesih hem ölülerin hem de dirilerin Rabbi olmak için öldü ve yeniden dirildi.

¹⁰Ama sen, neden kardeşini yargılıyorsun? Ya da sen, neden kardeşini hor görüyorsun? Hepimiz Babamız'ın yargı kürsüsü önünde duracağız.

¹¹Çünkü şöyle yazılmıştır: «Varlığım hakkı için, diyor Babamız, her diz önümde çökecek, her dil beni açıkça övecek.»

¹²Böylece her birimiz kendi adına Babamız'a hesap verecek.

¹³Öyleyse artık birbirinizi yargılamaktan vazgeçin. Bunun yerine, kardeşinizin önüne bir engel ya da tuzak koymamaya karar verin. ¹⁴Rab İsa'ya bağlı olarak bilir ve buna inanırım ki, hiçbir şey kendiliğinden murdar değildir; ama bir şeyi murdar sayan için o şey murdardır. ¹⁵Yediğin bir yiyecek yüzünden kardeşin incinirse, artık sevgi yolunda yürümüyorsun demektir. Yiyeceğinle, uğruna Mesih'in öldüğü kişiyi mahvetme. ¹⁶Bu nedenle, sizin iyi saydığınız şey kötü olarak anılmasın. ¹⁷Babamız'ın egemenliği yiyecek ve içecek sorunu değil, Kutsal Ruh'ta doğruluk, esenlik ve sevinçtir. ^a a v17 Pavlus egemenliği yeniden tanımlar: yeme ve içme üzerine bir kurallar listesi değil, doğru bir konum, derin bir esenlik ve Ruhu'nun ürettiği sevinç. ¹⁸Mesih'e bu biçimde kulluk eden, Babamız'ı hoşnut eder ve insanlarca da beğenilir. ¹⁹Öyleyse esenlik getiren ve birbirimizi geliştiren şeylerin ardınca gidelim. ²⁰Yiyecek uğruna Babamız'ın işini yıkma. Her şey temizdir, ama başkasının sürçmesine yol açacak biçimde yemek yanlıştır. ²¹İyi olan, et yememek, şarap içmemek ya da kardeşinin sürçmesine yol açacak hiçbir şeyi yapmamaktır.

²²İmanına ilişkin ne düşünüyorsan, bunu Babamız'ın önünde kendine sakla. Onayladığı şey yüzünden kendini yargılamayan kişi ne mutludur! ²³Kuşku duyan kişi yerse yargılanır, çünkü bunu imanla yapmamıştır; imandan kaynaklanmayan her şey ise günahtır.