ବିଶ୍ଵାସରେ ଦୁର୍ବଳ ଜଣଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କର

ଜଣେ ବିଶ୍ୱାସୀ ସବୁକିଛି ଖାଏ, ଆଉ ଜଣେ କେବଳ ଶାକ ଖାଏ, ଏବଂ ଦୁହେଁ ଚୁପଚାପ୍ ପରସ୍ପରକୁ ତୁଚ୍ଛ କରନ୍ତି। କʼଣ ଖାଇବା ଉଚିତ, ପାଉଲ ସେହି ପ୍ରଶ୍ନର ମୀମାଂସା କରିବାକୁ ମନା କରନ୍ତି। ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନିଜ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟରେ ଉତ୍ତରଦାୟୀ, ଏବଂ ଆମ ପିତା ଉଭୟଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି। ତେଣୁ ପ୍ରକୃତ ପାପ ହେଉଛି, ଯେଉଁ ବାଟରେ ଜଣେ ଭାଇ ଚାଲେ, ସେଠାରେ ଝୁଣ୍ଟିବା ପଥର ରଖିବା।

ଅଧ୍ୟାୟ 14।

ଏବେ ଯେ ବିଶ୍ଵାସରେ ଦୁର୍ବଳ, ତାହାକୁ ଗ୍ରହଣ କର, କିନ୍ତୁ ତାହାର ମତ ବିଷୟରେ ବିତର୍କ କରିବା ନିମନ୍ତେ ନୁହେଁ। ଜଣେ ବିଶ୍ଵାସ କରେ ଯେ ସେ ସବୁ କିଛି ଖାଇ ପାରେ, କିନ୍ତୁ ଯେ ଦୁର୍ବଳ, ସେ କେବଳ ଶାକ ଖାଏ। ଯେ ଖାଏ, ସେ ଯେ ଖାଏ ନାହିଁ, ତାହାକୁ ତୁଚ୍ଛ ନ କରୁ, ଆଉ ଯେ ଖାଏ ନାହିଁ, ସେ ଯେ ଖାଏ, ତାହାର ବିଚାର ନ କରୁ, କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଅଛନ୍ତି। ଅନ୍ୟର ଦାସର ବିଚାର କରିବାକୁ ତୁମ୍ଭେ କିଏ? ସେ ଆପଣା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଛାମୁରେ ଠିଆ ହୁଏ କିମ୍ବା ପଡ଼େ; ଆଉ ସେ ଠିଆ ହେବ, କାରଣ ପ୍ରଭୁ ତାହାକୁ ଠିଆ କରାଇ ପାରନ୍ତି।

ଜଣେ ଗୋଟିଏ ଦିନକୁ ଅନ୍ୟ ଦିନଠାରୁ ଅଧିକ ମାନେ; ଆଉ ଜଣେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନକୁ ସମାନ ବୋଲି ମାନେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ଆପଣା ମନରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଶ୍ଚିତ ହେଉ। ଯେ ଦିନ ମାନେ, ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ତାହା ମାନେ। ଯେ ଖାଏ, ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଖାଏ, କାରଣ ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦିଏ; ଆଉ ଯେ ଖାଏ ନାହିଁ, ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଖାଏ ନାହିଁ, ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦିଏ। କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ଆପଣା ନିମନ୍ତେ ବଞ୍ଚେ ନାହିଁ, ଆଉ କେହି ଆପଣା ନିମନ୍ତେ ମରେ ନାହିଁ। ଯଦି ଆମ୍ଭେମାନେ ବଞ୍ଚୁ, ତେବେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ବଞ୍ଚୁ; ଯଦି ମରୁ, ତେବେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ମରୁ। ଅତଏବ ବଞ୍ଚିଲେ କି ମରିଲେ, ଆମ୍ଭେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କର। ଏଥିନିମନ୍ତେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମଲେ ଓ ପୁନର୍ବାର ଜୀବିତ ହେଲେ, ଯେପରି ସେ ମୃତ ଓ ଜୀବିତ ଉଭୟଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ହୁଅନ୍ତି।

କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭେ, ତୁମ୍ଭେ କାହିଁକି ଆପଣା ଭ୍ରାତାର ବିଚାର କରୁଅଛ? ଅବା ତୁମ୍ଭେ, କାହିଁକି ଆପଣା ଭ୍ରାତାକୁ ତୁଚ୍ଛ କରୁଅଛ? କାରଣ ଆମ୍ଭେ ସମସ୍ତେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବିଚାରାସନ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହେବା।

କାରଣ ଲେଖାଅଛି, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି, ଆମ୍ଭର ଜୀବନର ଶପଥ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଆଣ୍ଠୁ ଆମ୍ଭ ଛାମୁରେ ନତ ହେବ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜିହ୍ୱା ଆମ୍ଭ ନିକଟରେ ସ୍ୱୀକାର କରିବ।”

ଅତଏବ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଆପଣା ଆପଣା ବିଷୟରେ ହିସାବ ଦେବ।

ଅତଏବ ଆସ, ଆମ୍ଭେମାନେ ପରସ୍ପରର ବିଚାର କରିବା ଛାଡ଼ି ଦେଉ। ବରଂ ଏହା ସ୍ଥିର କର ଯେ, ଆପଣା ଭ୍ରାତା ସମ୍ମୁଖରେ ବିଘ୍ନ କି ଫାନ୍ଦ କେବେ ନ ରଖିବା। ମୁଁ ଜାଣେ, ପୁଣି ପ୍ରଭୁ ଯୀଶୁଙ୍କଠାରେ ନିଶ୍ଚିତ ଅଟେ ଯେ, କୌଣସି ବସ୍ତୁ ଆପେ ଆପେ ଅଶୁଚି ନୁହେଁ; କିନ୍ତୁ ଯେ ଯାହାକୁ ଅଶୁଚି ବୋଲି ମାନେ, ତାହା ପକ୍ଷରେ ତାହା ଅଶୁଚି। ଯଦି ଖାଦ୍ୟ ହେତୁ ତୁମ୍ଭ ଭ୍ରାତା ଦୁଃଖ ପାଏ, ତେବେ ତୁମ୍ଭେ ଆଉ ପ୍ରେମରେ ଚାଲୁ ନାହଁ। ଯାହା ନିମନ୍ତେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମଲେ, ଆପଣା ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ଵାରା ତାହାକୁ ବିନଷ୍ଟ କର ନାହିଁ। ଅତଏବ ଯାହା ତୁମ୍ଭେ ଉତ୍ତମ ବୋଲି ମାନ, ତାହା ମନ୍ଦ ବୋଲି କଥିତ ନ ହେଉ। କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଓ ପେୟ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ଧାର୍ମିକତା, ଶାନ୍ତି ଓ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କଠାରେ ଆନନ୍ଦ। ^a ଯେ ଏହିପ୍ରକାରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସେବା କରେ, ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସନ୍ତୋଷଜନକ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଗ୍ରାହ୍ୟ। ଅତଏବ ଆସ, ଯାହା ଯାହା ଶାନ୍ତି ଆଣେ ଓ ପରସ୍ପରକୁ ନିଷ୍ଠା ଦିଏ, ତାହା ଆମ୍ଭେମାନେ ଅନୁଧାବନ କରୁ। ଖାଦ୍ୟ ହେତୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବିନଷ୍ଟ କର ନାହିଁ। ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ଶୁଚି, କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ଖାଇବା ଦ୍ଵାରା ଅନ୍ୟ ଜଣେ ବିଘ୍ନ ପାଏ, ତାହା ମନ୍ଦ। ମାଂସ ଖାଇବା, ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପିଇବା କିମ୍ବା ଯେଉଁ କର୍ମ ଦ୍ଵାରା ତୁମ୍ଭ ଭ୍ରାତା ବିଘ୍ନ ପାଏ, ତାହା ନ କରିବା ହିଁ ଉତ୍ତମ।

ତୁମ୍ଭର ବିଶ୍ଵାସ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆପଣା ପାଖରେ ରଖ। ଯେ ଯାହା ଭଲ ବୋଲି ମାନେ, ସେଥିରେ ଆପଣାକୁ ବିଚାର କରେ ନାହିଁ, ସେ ଧନ୍ୟ। କିନ୍ତୁ ଯେ ସନ୍ଦେହ କରେ, ସେ ଯଦି ଖାଏ, ତେବେ ଦଣ୍ଡନୀୟ, କାରଣ ତାହା ବିଶ୍ଵାସରୁ ହୁଏ ନାହିଁ; ପୁଣି ଯାହା କିଛି ବିଶ୍ଵାସରୁ ହୁଏ ନାହିଁ, ତାହା ପାପ।