ڇپيل
ڪتاب

ايمان ۾ ڪمزور کي قبول ڪريو

هڪ ايماندار سڀ ڪجھ کائي ٿو، ٻيو رڳو ڀاڄيون، ۽ هر هڪ خاموشيءَ سان ٻئي کي حقير ٿو سمجھي. پولس کاڌي جو فيصلو ڪرڻ کان انڪار ڪري ٿو. هر هڪ پنهنجي مالڪ آڏو جوابدار آهي ۽ اسان جي پيءُ ٻنهي کي قبول ڪيو آهي، تنهنڪري اصل گناهه اهو آهي ته ڀاءُ جي رستي ۾ ٺوڪر رکجي.

اسان جو پيءُ آيت ۾ ڳالهائي ٿو 11

باب 14.

جيڪو ايمان ۾ ڪمزور آهي، تنهن کي قبول ڪريو، پر سندس راين تي بحث ڪرڻ لاءِ نہ. هڪڙي شخص کي ايمان آهي تہ هر شيءِ کائي، پر جيڪو ڪمزور آهي سو رڳو ڀاڄيون کائي ٿو. کائيندڙ کي گهرجي تہ نہ کائيندڙ کي ڪمتر نہ سمجهي، ۽ نہ کائيندڙ کي گهرجي تہ کائيندڙ جي عدالت نہ ڪري، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ کيس قبول ڪيو آهي. تون ڪير آهين جو ٻئي جي نوڪر جي عدالت ٿو ڪرين؟ هو پنهنجي مالڪ آڏو بيھي ٿو يا ڪري ٿو؛ هو بيھندو، ڇاڪاڻ تہ خداوند کيس بيھاري سگهي ٿو.

ڪو هڪڙي ڏينهن کي ٻئي کان مٿي ڄاڻي ٿو؛ ڪو وري هر ڏينهن کي هڪجهڙو ڄاڻي ٿو. هر ڪنهن کي پنهنجي دل ۾ پوريءَ طرح يقين ٿيڻ گهرجي. جيڪو ڏينهن مڃي ٿو، سو خداوند لاءِ مڃي ٿو. جيڪو کائي ٿو، سو خداوند لاءِ کائي ٿو، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ جو شڪر ٿو ڪري؛ ۽ جيڪو پرهيز ٿو ڪري، سو بہ خداوند لاءِ پرهيز ٿو ڪري ۽ اسان جي پيءُ جو شڪر ٿو ڪري. ڇاڪاڻ تہ اسان مان ڪوبہ پنهنجي لاءِ نہ ٿو جيئي، ۽ ڪوبہ پنهنجي لاءِ نہ ٿو مري. جيڪڏهن اسين جيئرا آهيون تہ خداوند لاءِ جيئرا آهيون؛ جيڪڏهن مرون ٿا تہ خداوند لاءِ مرون ٿا. تنهنڪري جيئرا هجون يا مرون، اسين خداوند جا آهيون. مسيح هن لاءِ مئو ۽ وري جيئرو ٿيو تہ مئلن ۽ جيئرن ٻنهي جو خداوند ٿئي.

پر تون، پنهنجي ڀاءُ جي عدالت ڇو ٿو ڪرين؟ يا تون، پنهنجي ڀاءُ کي ڇو ٿو ڪمتر سمجهين؟ اسين سڀ اسان جي پيءُ جي عدالت جي تخت آڏو بيھنداسين.

ڇاڪاڻ تہ لکيل آهي تہ ”منهنجي حياتيءَ جو قسم، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، هر گوڏو مون آڏو جھڪي ٿو، ۽ هر زبان مون کي مڃي ٿي.“

تنهنڪري اسان مان هر هڪ پنهنجو حساب اسان جي پيءُ کي ڏيندو.

تنهنڪري هاڻي هڪ ٻئي جي عدالت ڪرڻ ڇڏيو. بلڪه پڪو فيصلو ڪريو تہ پنهنجي ڀاءُ جي اڳيان ڪڏهن بہ ٺوڪر جو سبب يا ڦندو نہ رکندا. مون کي خبر آهي، ۽ خداوند يسوع ۾ يقين اٿم تہ ڪابہ شيءِ پاڻ ۾ ناپاڪ ناهي؛ پر جيڪو ان کي ناپاڪ ٿو سمجهي، تنهن لاءِ اها ناپاڪ آهي. جيڪڏهن کاڌو تنهنجي ڀاءُ کي ڏکوئي ٿو تہ تون هاڻي پيار ۾ نہ ٿو هلين. پنهنجي کاڌي سان ان کي برباد نہ ڪر جنهن لاءِ مسيح مئو. تنهنڪري اوهان جنهن کي چڱو ٿا سمجهو، تنهن کي بڇڙو نہ چيو وڃي. اسان جي پيءُ جي بادشاهي کائڻ پيئڻ ناهي، بلڪه پاڪ روح ۾ سچائي، سلامتي ۽ خوشي آهي. a a v17 پولس بادشاهيءَ جي معنيٰ نئين سر بيان ٿو ڪري: اها کائڻ پيئڻ بابت ڪو قاعدن جو ڪتاب ناهي، بلڪه سچائي، گهري سلامتي، ۽ اها خوشي آهي جيڪا سندس روح پيدا ٿو ڪري. جيڪو هن طرح مسيح جي خدمت ٿو ڪري، سو اسان جي پيءُ کي وڻندڙ ۽ ماڻهن وٽ مقبول آهي. تنهنڪري اچو تہ انهيءَ جي پٺيان لڳون جيڪو سلامتي ٿو آڻي ۽ هڪ ٻئي کي مضبوط ٿو ڪري. کاڌي ڪري اسان جي پيءُ جي ڪم کي برباد نہ ڪريو. سڀ شيون پاڪ آهن، پر جنهن کائڻ سان ڪو ٺوڪر کائي، سو کائڻ غلط آهي. گوشت نہ کائڻ، شراب نہ پيئڻ، يا اهڙو ڪجھ نہ ڪرڻ جنهن سان تنهنجو ڀاءُ ٺوڪر کائي، چڱو آهي.

جيڪو ايمان تو وٽ آهي، سو اسان جي پيءُ آڏو پاڻ وٽ رک. سڀاڳو آهي اهو جيڪو جنهن شيءِ کي پسند ٿو ڪري، تنهن ڪري پاڻ کي ڏوهاري نہ ٿو ٺهرائي. جنهن کي شڪ آهي، سو جيڪڏهن کائي تہ ڏوهاري ٿئي ٿو، ڇاڪاڻ تہ اهو ايمان مان ناهي؛ ۽ جيڪو ايمان مان ناهي، سو گناهه آهي.