روميان 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹اوس هغه څوک چې په ايمان کښې کمزورے دے، هغه قبول کړئ، خو د هغۀ د خيالاتو په حقله جګړه مۀ کوئ. ²يو کس داسې ايمان لرى چې هر څۀ خوړلے شى، خو هغه چې کمزورے دے، صرف سابۀ خورى. ³څوک چې خورى، هغه دې هغۀ ته په سپکه ونۀ ګورى چې نۀ خورى، او څوک چې نۀ خورى، هغه دې په هغۀ باندې حُکم ونۀ لګوى چې خورى، ځکه چې زمونږ پلار هغه قبول کړے دے. ⁴تۀ څوک يې چې د بل چا په نوکر باندې حُکم لګوې؟ هغه د خپل مالِک په وړاندې ودريږى يا راپرزيږى. او هغه به ودريږى، ځکه چې مالِک کولے شى هغه ودروى.

⁵يو کس يوه ورځ د بلې نه غوره ګڼى، او بل کس هره ورځ يو شان ګڼى. هر څوک دې په خپل زړۀ کښې پوره يقين ولرى. ⁶څوک چې ورځ منى، هغه يې د مالِک دپاره منى. څوک چې خورى، هغه د مالِک دپاره خورى، ځکه چې هغه زمونږ پلار ته شکر ادا کوى. او څوک چې نۀ خورى، هغه هم د مالِک دپاره نۀ خورى، او زمونږ پلار ته شکر ادا کوى. ⁷ځکه چې زمونږ نه هيڅوک د خپل ځان دپاره نۀ ژوند کوى، او هيڅوک د خپل ځان دپاره نۀ مرى. ⁸کۀ مونږ ژوند کوو، نو د مالِک دپاره ژوند کوو، او کۀ مرو، نو د مالِک دپاره مرو. نو چې ژوندى يُو کۀ مړۀ، مونږ د مالِک يُو. ⁹مسيح د دې دپاره مړ شو او بيا ژوندے شو چې د مړو او د ژوندو دواړو مالِک شى.

¹⁰خو تۀ، ولې په خپل ورور باندې حُکم لګوې؟ او تۀ، ولې خپل ورور سپک ګڼې؟ مونږ ټول به د زمونږ پلار د عدالت د تخت په وړاندې ودريږو.

¹¹ځکه چې ليکلے شوى دى، ”زۀ چې ژوندے يم، زمونږ پلار فرمائى، هر زنګون به زما په وړاندې ټيټ شى، او هره ژبه به زما اقرار کوى.“

¹²نو بيا، زمونږ نه هر يو به د خپل ځان حساب زمونږ پلار ته ورکوى.

¹³نو يو د بل په حقله حُکم لګول پرېږدئ. بلکې دا فيصله وکړئ چې د خپل ورور په وړاندې به هيڅکله د ښوئېدو کوئ يا دام نۀ ږدئ. ¹⁴زۀ پوهيږم، او په مالِک عيسىٰ کښې مې يقين دے، چې هيڅ شے پخپله ناپاک نۀ دے. خو چې څوک يو شے ناپاک ګڼى، د هغۀ دپاره هغه ناپاک دے. ¹⁵کۀ ستا د خوراک په وجه ستا ورور خفه کيږى، نو تۀ نور په مينه کښې نۀ ګرځې. د خپل خوراک په وجه هغه څوک مۀ تباه کوه چې د هغۀ دپاره مسيح مړ شو. ¹⁶نو چې کوم شے تاسو ښۀ ګڼئ، هغه دې د بدۍ په نوم ياد نۀ کړے شى. ¹⁷د زمونږ پلار بادشاهى خوراک او څښاک نۀ دے، بلکې صداقت او سلامتى او د روحُ القُدس په وسيله خوشحالى ده. ^a a v17 پولوس بادشاهى بيا داسې تشريح کوى: دا د خوراک او څښاک د اصولو کتاب نۀ دے، بلکې سم مقام، ژور سلامتى او هغه خوشحالى ده چې د هغۀ روح پېدا کوى. ¹⁸څوک چې په دې طريقه د مسيح خدمت کوى، هغه زمونږ پلار ته منظور دے او د خلقو په نزد مقبول دے. ¹⁹نو بيا، راځئ چې د هغه شيانو پسې ګرځو چې سلامتى راولى او يو بل جوړوى. ²⁰د خوراک په وجه د زمونږ پلار کار مۀ تباه کوئ. ټول شيان پاک دى، خو داسې خوراک کول چې د چا د ښوئېدو سبب شى، هغه بد دے. ²¹ښۀ دا دى چې نۀ غوښه خورې، نۀ شراب څښې، او نۀ هغه څۀ کوې چې ستا ورور ورباندې ښوئيږى.

²²ستا چې کوم ايمان دے، هغه د زمونږ پلار په وړاندې د خپل ځان سره وساته. مبارک دے هغه څوک چې کوم شے منظوروى، په هغه کښې په خپل ځان حُکم نۀ لګوى. ²³څوک چې شک کوى، کۀ هغه وخورى نو ملامته دے، ځکه چې هغه يې د ايمان نه نۀ کوى. او څۀ چې د ايمان نه نۀ وى، هغه ګناه ده.