List do Rzymian 15

15 ¹My, którzy jesteśmy mocni, powinniśmy znosić słabości słabych, a nie dogadzać samym sobie. ²Niech każdy z nas stara się przypodobać bliźniemu dla jego dobra, aby go budować. ³Bo i Chrystus nie dogadzał samemu sobie; jak jest napisane: „Zniewagi tych, którzy ciebie znieważają, spadły na mnie”. ⁴Wszystko, co niegdyś napisano, napisano dla naszego pouczenia, abyśmy przez cierpliwość i przez pociechę z Pism mieli nadzieję. ⁵A nasz Ojciec, który daje cierpliwość i pociechę, niech sprawi, abyście byli jednomyślni między sobą, według Chrystusa Jezusa, ⁶abyście jednomyślnie, jednymi ustami wysławiali naszego Ojca, Ojca naszego Pana Jezusa Chrystusa.

⁷Dlatego przyjmujcie jedni drugich, jak i Chrystus przyjął was, ku chwale naszego Ojca. ⁸Mówię bowiem, że Chrystus stał się sługą obrzezanych, aby okazać prawdomówność naszego Ojca i potwierdzić obietnice dane ojcom, ⁹a także aby narody wysławiały naszego Ojca za jego miłosierdzie, jak jest napisane: „Dlatego będę cię wysławiał wśród narodów i będę śpiewał twojemu imieniu”.

¹⁰I znowu mówi: „Weselcie się, narody, wraz z jego ludem”.

¹¹I znowu: „Chwalcie naszego Ojca, wszystkie narody, i niech go sławią wszystkie ludy”. ^a a v11 Ten wiersz przytacza psalm, który wzywa każdy naród na ziemi, by chwalił Tego, którego FHB wszędzie nazywa naszym Ojcem.

¹²Izajasz znowu mówi: „Przyjdzie korzeń Jessego, powstanie, aby panować nad narodami; w nim narody będą pokładać nadzieję”.

¹³A nasz Ojciec, źródło nadziei, niech was napełni wszelką radością i pokojem przez wiarę, abyście mocą Ducha Świętego obfitowali w nadzieję. ^b b v13 Radość i pokój nie biorą się z wyczerpującego wysiłku. Przychodzą „w wierze” — przez spoczynek w tym, co obiecał nasz Ojciec.

Łaska Ojca w misji Pawła

¹⁴Co do was, bracia i siostry, jestem przekonany, że i wy sami jesteście pełni dobroci, napełnieni wszelkim poznaniem i zdolni, by jedni drugich napominać. ¹⁵Jednak napisałem do was dość śmiało w niektórych sprawach, aby wam przypomnieć, dzięki łasce, którą dał mi nasz Ojciec, ¹⁶abym był sługą Chrystusa Jezusa wśród narodów, kapłanem ewangelii naszego Ojca, aby ofiara narodów stała się przyjemna, uświęcona przez Ducha Świętego. ¹⁷Mam więc powód do chluby w Chrystusie Jezusie z mojej pracy dla naszego Ojca. ¹⁸Bo nie odważę się mówić o niczym, czego Chrystus nie dokonał przeze mnie, aby przywieść narody do posłuszeństwa słowem i czynem. ¹⁹Mocą znaków i cudów, mocą Ducha naszego Ojca, w pełni rozgłosiłem ewangelię Chrystusa od Jerozolimy aż po Ilirię. ²⁰Usilnie staram się głosić ewangelię tam, gdzie imię Chrystusa nie było jeszcze znane, abym nie budował na cudzym fundamencie, ²¹lecz jak jest napisane: „Ujrzą ci, którym o nim nie mówiono, i zrozumieją ci, którzy nie słyszeli”.

²²To właśnie tak często przeszkadzało mi przyjść do was.

Plany Pawła, aby odwiedzić Rzym

²³Lecz teraz, nie mając już pola do pracy w tych stronach, a od wielu lat pragnąc przyjść do was, ²⁴mam nadzieję, że zobaczę was przejazdem w drodze do Hiszpanii i że mnie tam wyprawicie, gdy już nacieszę się przez chwilę waszym towarzystwem. ²⁵Lecz teraz idę do Jerozolimy z pomocą dla ludu naszego Ojca. ²⁶Macedonia i Achaja chętnie złożyły dar dla ubogich spośród ludu naszego Ojca w Jerozolimie. ²⁷Chętnie to uczyniły i rzeczywiście są im to winne. Skoro bowiem narody otrzymały udział w duchowych dobrach Izraela, to winne są w zamian wesprzeć lud Jerozolimy dobrami materialnymi. ²⁸Gdy więc tego dokonam i bezpiecznie oddam im ten zebrany dar, wyruszę przez was do Hiszpanii. ²⁹A wiem, że przychodząc do was, przyjdę z pełnią błogosławieństwa Chrystusa.

³⁰Proszę was, bracia i siostry, przez naszego Pana Jezusa Chrystusa i przez miłość Ducha, abyście wraz ze mną walczyli w modlitwach za mnie do naszego Ojca, ³¹abym został wybawiony od niewierzących w Judei i aby moja posługa dla Jerozolimy była miła ludowi naszego Ojca, ³²abym z woli naszego Ojca przyszedł do was z radością i wraz z wami odpoczął. ³³A nasz Ojciec, źródło pokoju, niech będzie z wami wszystkimi. Amen.