Rum 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹Urang anu kuat kudu nanggung kalemahan jalma anu lemah, lain ngan nyenangkeun diri sorangan. ²Masing-masing urang kudu nyenangkeun haté pada batur pikeun kahadéanana, supaya manéhna beuki teguh. ³Sabab Kristus ogé henteu nyenangkeun diri-Na sorangan; sakumaha ditulis, “Panghina ti jalma-jalma anu ngahina ka Anjeun murag ka diri Kami.” ⁴Sagala rupa anu geus ditulis ti baheula téh ditulis pikeun ngawurukan urang, supaya ku jalan sabar jeung ku pangdeudeul tina Kitab Suci, urang baroga pangharepan. ⁵Mugia Rama urang, anu maparin kasabaran jeung panglipur, maparin ka aranjeun sahaté jeung batur, luyu jeung Kristus Yesus, ⁶supaya aranjeun babarengan, sahaok sasora, ngamulyakeun Rama urang, Rama Gusti urang Yesus Kristus.

⁷Ku sabab kitu kudu silih tarima, cara Kristus ogé geus narima aranjeun, pikeun kamulyaan Rama urang. ⁸Sabab ceuk sim kuring, Kristus téh geus jadi abdi pikeun jalma-jalma anu disunat, pikeun némbongkeun kasatiaan Rama urang sarta neguhkeun jangji-jangji ka karuhun, ⁹jeung supaya bangsa-bangsa séjén ngamulyakeun Rama urang ku karana kawelasana-Na, sakumaha ditulis, “Ku sabab kitu abdi rék muji ka Gusti di antara bangsa-bangsa, sarta ngawihkeun pujian ka jenengan Gusti.”

¹⁰Jeung deui disebutkeun, “Masing-masing suka bungah, hé bangsa-bangsa, jeung umat-Na.”

¹¹Jeung deui, “Puji Rama urang, hé sakabéh bangsa, sarta sing kabéh jalma muji ka Mantenna.” ^a a v11 Ieu kalimah ngutip hiji jabur anu ngajak unggal bangsa di sakuliah bumi sangkan muji ka Mantenna anu di sapanjang FHB disebut Rama urang.

¹²Deui, Nabi Yésaya nyarios: “Akar Isai bakal datang, ngadeg pikeun maréntah bangsa-bangsa; bangsa-bangsa bakal ngarep-ngarep ka Anjeunna.”

¹³Mugia Rama urang, sumber pangharepan, ngeusian aranjeun ku sagala kabungahan jeung katengtreman ngaliwatan iman, supaya ku kakawasaan Roh Suci aranjeun ngaluap ku pangharepan. ^b b v13 Kabungahan jeung katengtreman téh lain tina usaha anu nepi ka tipoporosé. Éta sumping “tina percaya” — ku cara sumécang kana naon anu geus dijangjikeun ku Rama urang.

Sih Kurnia Rama dina Tugas Paulus

¹⁴Sim kuring yakin ka aranjeun, dulur-dulur, yén aranjeun sorangan pinuh ku kahadéan, pinuh ku sagala pangaweruh, sarta bisa silih papatahan. ¹⁵Tapi sim kuring nulis ka aranjeun rada wani dina sawatara hal, pikeun ngélingan aranjeun, ku karana sih kurnia anu dipaparinkeun ku Rama urang ka sim kuring, ¹⁶nya éta jadi palayan Kristus Yesus pikeun bangsa-bangsa, imam tina Injil Rama urang, supaya pangbakti bangsa-bangsa ditarima, disucikeun ku Roh Suci. ¹⁷Jadi, ku jalan Kristus Yesus, sim kuring boga alesan pikeun agul kana pagawéan sim kuring pikeun Rama urang. ¹⁸Sabab sim kuring moal wani nyarita naon-naon lian ti naon anu geus dipigawé ku Kristus ngaliwatan sim kuring, pikeun ngabawa bangsa-bangsa kana kataatan, boh ku ucap boh ku lampah. ¹⁹Ku kakuatan tanda-tanda jeung mujijat, ku kakawasaan Roh Rama urang, sim kuring geus ngawawarkeun Injil Kristus sagemblengna, ti Yerusalem nepi ka Ilirikum. ²⁰Ku kituna sim kuring boga tujuan pikeun ngawawarkeun Injil di tempat anu Kristus acan kungsi disebut, supaya sim kuring teu ngadegkeun di luhureun pademen batur, ²¹tapi sakumaha ditulis: “jalma-jalma anu tacan kungsi dibéjaan ngeunaan Anjeunna bakal nénjo, jeung anu tacan ngadéngé bakal ngarti.”

²²Nya ieu sababna sim kuring mindeng kahalangan datang ka aranjeun.

Rarancang Paulus Rék Nganjang ka Rum

²³Tapi ayeuna, lantaran geus euweuh deui tempat pikeun digawé di wewengkon ieu, sarta geus mangtaun-taun hayang datang ka aranjeun, ²⁴sim kuring ngarep-ngarep bisa tepung jeung aranjeun basa ngaliwat dina perjalanan ka Spanyol, sarta dijurung ku aranjeun ka ditu, sanggeus sim kuring sawatara waktu ngarasakeun kabungahan babarengan jeung aranjeun. ²⁵Tapi ayeuna mah sim kuring rék indit ka Yerusalem, mawa pitulung pikeun umat Rama urang. ²⁶Jalma-jalma di Makédonia jeung Akhaya kalawan suka bungah geus méré sumbangan pikeun jalma miskin di antara umat Rama urang di Yerusalem. ²⁷Maranéhna bungah ngalampahkeunana, jeung mémang éta téh hutang maranéhna. Sabab lantaran bangsa-bangsa geus milu ngarasakeun berkah rohani urang Israil, bangsa-bangsa téh boga hutang pikeun nulungan urang Yerusalem dina perkara kabutuh lahir salaku bebalesna. ²⁸Jadi sanggeus ngaréngsékeun ieu sarta nganteurkeun ieu sumbangan ka maranéhna kalawan salamet, sim kuring rék indit ka Spanyol ngaliwatan aranjeun. ²⁹Sim kuring nyaho yén basa datang ka aranjeun, sim kuring bakal datang mawa berkah Kristus anu sagemblengna.

³⁰Dulur-dulur, demi Gusti urang Yesus Kristus jeung ku karana kanyaah Roh Suci, sim kuring ménta ka aranjeun sangkan babarengan jeung sim kuring tihothat dina paneda aranjeun ka Rama urang pikeun sim kuring, ³¹sangkan sim kuring disalametkeun ti jalma-jalma di Yudéa anu teu palercaya, sarta pangabdian sim kuring pikeun Yerusalem bisa ditarima kalawan senang ku umat Rama urang, ³²supaya, ku karana pangersa Rama urang, sim kuring bisa datang ka aranjeun kalawan bungah sarta reureuh babarengan jeung aranjeun. ³³Mugia Rama urang, sumber katengtreman, nyarengan aranjeun sadayana. Amin.