Padha Nampanana Siji lan Sijine
Wong sing kuwat nyangga wong sing ringkih tinimbang nyenengaké awaké dhéwé, lan Sang Kristus sing nampani wong dudu Yahudi kanggo kamulyané Rama kita dadi ayat buktiné. Banjur Paulus dadi pribadi: kekarepané martakaké ing papan sing Sang Kristus durung kasebut, pisungsung kanggo wong mlarat ing Yérusalèm, lan pangarep-arepé liwat Rum menyang Spanyol.
15 1Kita kang padha kuwat kudu nyangga karingkihane wong kang ringkih, lan ora mung mrenakake atine awake dhewe. 2Saben wong ing antara kita kareben gawe renane pepadhane kanggo kabecikane, supaya mbangun uripe. 3Awit Sang Kristus uga ora mrenakake atine sarirane dhewe; kaya kang wis katulis: “Pangala-alanipun tiyang ingkang sami ngala-ala Paduka sampun tumempuh dhateng kawula.” 4Samubarang kang katulis ing jaman biyen iku katulis kanggo mulang kita, supaya srana kasabaran lan pamituturing Kitab Suci kita padha duwe pangarep-arep. 5Muga-muga Rama kita, kang paring kasabaran lan panglipur, maringana kowe kabeh karukunan siji lan sijine, miturut Sang Kristus Yesus, 6supaya kowe kabeh kanthi golong lan swara siji padha ngluhurake Rama kita, Ramane Gusti kita Yesus Kristus.
7Mulane padha nampanana siji lan sijine, kaya anggone Sang Kristus uga wis nampani kowe kabeh, kanggo kaluhurane Rama kita. 8Awit aku kandha marang kowe kabeh, Sang Kristus wis dadi abdi tumrap wong-wong kang tetak, kanggo nelakake kasetyane Rama kita lan netepake prajanji marang para leluhur, 9lan supaya para bangsa padha ngluhurake Rama kita marga saka sih-rahmate, kaya kang wis katulis: “Mulane kawula badhe memuji Paduka wonten ing antawisipun para bangsa, saha ngidungaken asma Paduka.”
10Lan maneh ana tembung: “Padha bungaha, he para bangsa, bebarengan karo umate.”
11Lan maneh: “He sakabehing bangsa, padha ngluhurna Rama kita, lan sakabehing umat padha memujia marang Panjenengane.” a a v11 Ukara iki methik Masmur kang nguwuh saben bangsa ing bumi supaya memuji Panjenengane kang ing FHB tansah disebut Rama kita.
12Nabi Yesaya uga ngandika: “Oyode Isai bakal rawuh, jumeneng ngereh para bangsa; para bangsa bakal padha nggantungake pangarep-arepe marang Panjenengane.”
13Muga-muga Rama kita, etuking pangarep-arep, ngebakana kowe kabeh kanthi sakabehing kabungahan lan katentreman srana pracaya, satemah srana pangwasane Sang Roh Suci kowe kabeh lubera ing pangarep-arep. b b v13 Kabungahan lan katentreman iku ora saka pambudidaya kang ngentekake tenaga. Iku teka “srana pracaya” — srana ngaso ing apa kang wis dijanjekake dening Rama kita.
Sih-Rahmate Rama kita tumrap Pakaryane Paulus
14He para sadulurku, aku yakin tumrap kowe kabeh, yen kowe dhewe padha kebak kabecikan, kapenuhan sakabehing kawruh, lan bisa mituturi siji lan sijine. 15Nanging aku wis nulis marang kowe kabeh kanthi rada kendel ing sawatara bab, kanggo ngelingake kowe, marga saka sih-rahmat kang wis diparingake dening Rama kita marang aku, 16yaiku dadi abdine Sang Kristus Yesus tumrap para bangsa, imame Injile Rama kita, supaya pisungsunge para bangsa bisa katrima, kasucekake dening Sang Roh Suci. 17Mulane ana ing Sang Kristus Yesus, aku duwe alesan kanggo mongkog bab pakaryanku kang kanggo Rama kita. 18Awit aku ora bakal wani ngucapake apa-apa kajaba apa kang wis ditindakake dening Sang Kristus lumantar aku, kanggo nuntun para bangsa marang pambangun-turut, srana tembung lan pakaryan. 19Srana pangwasaning pratandha lan kaelokan, srana pangwasane Rohe Rama kita, aku wis kanthi sampurna ngabarake Injile Sang Kristus wiwit saka Yerusalem nganti tekan ing tlatah Ilirikum. 20Mangkono aku ngudi supaya ngabarake Injil ing papan kang durung tau kasebut asmane Sang Kristus, supaya aku ora mbangun ing dhasar wewatoning wong liya, 21nanging kaya kang wis katulis: “Wong kang ora tau dikandhani bab Panjenengane bakal padha ndeleng, lan wong kang durung tau krungu bakal padha mangerti.”
22Yaiku sababe aku kerep kaalang-alangan anggonku arep nekani kowe kabeh.
Rancangane Paulus Arep Niliki Rum
23Nanging saiki, sawise ora ana papan maneh kanggo nyambut gawe ing tlatah-tlatah iki, lan wis pirang-pirang taun kapengin banget nekani kowe kabeh, 24aku kepengin ketemu kowe kabeh nalika aku liwat ing dalan menyang Spanyol, lan supaya kowe ngeterake lakuku mrana, sawise aku sawatara mangsa seneng bebarengan karo kowe kabeh. 25Nanging saiki aku arep lunga menyang Yerusalem, nggawa pitulungan tumrap umate Rama kita. 26Wong Makedhonia lan Akhaya padha kanthi bungah aweh sumbangan kanggo wong-wong mlarat ing antarane umate Rama kita ing Yerusalem. 27Wong-wong mau padha bungah nindakake iku, lan pancen iku dadi utange. Awit sarehne para bangsa wis melu ngrasakake berkah karohanene wong Israel, mula para bangsa iya kudu nyukupi kabutuhane kadonyan tumrap wong-wong ing Yerusalem minangka walesan. 28Mulane sawise rampung nindakake iki lan kanthi slamet nyaosake pisungsung iki marang wong-wong mau, aku bakal mangkat menyang Spanyol ngliwati kowe kabeh. 29Aku ngerti yen anggonku nekani kowe kabeh, aku bakal teka kanthi berkahe Sang Kristus kang sampurna.
30He para sadulur, demi Gusti kita Yesus Kristus lan katresnaning Sang Roh, aku njaluk kanthi banget marang kowe kabeh, supaya kowe padha ngaya-aya bebarengan karo aku ing pandongamu marang Rama kita kanggo aku, 31supaya aku kaluwarana saka wong-wong kang ora pracaya ing tanah Yudea, lan supaya leladiku kanggo Yerusalem bisa gawe renane umate Rama kita, 32satemah, manut karsane Rama kita, aku bisa nekani kowe kabeh kanthi bungah lan ngaso bebarengan karo kowe kabeh. 33Muga-muga Rama kita, etuking katentreman, nunggila karo kowe kabeh. Amin.