رومیان 15

15 ¹ما که نیرومندیم باید ناتوانی‌های ضعیفان را بر دوش کشیم و در پیِ خشنودیِ خود نباشیم. ²هر یک از ما همسایهٔ خود را برای خیرِ او خشنود سازد تا بنا شود. ³زیرا حتی مسیح نیز در پیِ خشنودیِ خود نبود؛ چنانکه نوشته شده است: «اهانت‌های اهانت‌کنندگانِ تو بر من فرود آمد.» ⁴هر آنچه پیش‌تر نوشته شد، برای تعلیمِ ما نوشته شد تا از راهِ بردباری و از راهِ دلگرمیِ کتب مقدّس، امید داشته باشیم. ⁵پدر ما، که بردباری و دلگرمی می‌بخشد، به شما عطا کند که برحسبِ مسیحْ عیسی، با یکدیگر هم‌دل باشید، ⁶تا با هم، به یک زبان، پدر ما، پدرِ خداوندِ ما عیسی مسیح را جلال دهید.

⁷پس همان‌گونه که مسیح نیز شما را پذیرفت، برای جلالِ پدر ما یکدیگر را بپذیرید. ⁸زیرا به شما می‌گویم که مسیح خادمِ اهلِ ختنه گشت تا راستیِ پدر ما را نمایان سازد و وعده‌هایی را که به پدران داده شده بود، استوار گرداند، ⁹و تا قوم‌ها پدر ما را به‌خاطرِ رحمتش جلال دهند، چنانکه نوشته شده است: «از این رو تو را در میانِ قوم‌ها ستایش خواهم کرد و نامِ تو را خواهم سرایید.»

¹⁰و باز می‌گوید: «ای قوم‌ها، با قومِ او شادی کنید.»

¹¹و باز: «ای همهٔ قوم‌ها، پدر ما را بستایید، و بگذارید همهٔ ملّت‌ها او را بستایند.» ^a a v11 این سطر از مزموری نقل شده که هر قومِ روی زمین را به ستایشِ همان کسی فرا می‌خواند که FHB در سراسرِ خود او را پدر ما می‌نامد.

¹²اِشعیا باز می‌گوید: «ریشهٔ یَسا خواهد آمد، برمی‌خیزد تا بر قوم‌ها حکمرانی کند؛ قوم‌ها به او امید خواهند بست.»

¹³پدر ما، که سرچشمهٔ امید است، شما را از هر شادی و آرامش، در ایمان، لبریز سازد تا به نیرویِ روح‌القدس از امید سرشار گردید. ^b b v13 شادی و آرامش از تلاشِ طاقت‌فرسا پدید نمی‌آید. آنها «در ایمان آوردن» به دست می‌آید — یعنی با آرمیدن در آنچه پدر ما وعده داده است.

فیضِ پدر بر رسالتِ پولس

¹⁴ای برادران و خواهرانِ من، دربارهٔ شما یقین دارم که خودتان آکنده از نیکویی و لبریز از هر معرفت هستید و می‌توانید یکدیگر را پند دهید. ¹⁵امّا در برخی نکات، بی‌پرواتر به شما نوشتم و شما را یادآوری کردم، به‌سببِ فیضی که پدر ما به من عطا کرد، ¹⁶تا خادمِ مسیحْ عیسی برای قوم‌ها باشم و کاهنِ انجیلِ پدر ما، چنانکه هدیهٔ قوم‌ها، که به روح‌القدس مقدّس گشته، مقبول افتد. ¹⁷پس در مسیحْ عیسی جای فخر دارم در آنچه برای پدر ما انجام می‌دهم. ¹⁸زیرا جرأت نمی‌کنم از چیزی سخن بگویم جز از آنچه مسیح از طریقِ من به عمل آورده تا قوم‌ها را به اطاعت آورد، به گفتار و کردار، ¹⁹به نیرویِ آیات و معجزات، به نیرویِ روح پدر ما، انجیلِ مسیح را از اورشلیم گرفته تا گردِ اطراف به اِلّیریکون به‌تمامی بشارت داده‌ام. ²⁰چنین آرزو کرده‌ام که انجیل را در جایی موعظه کنم که نامِ مسیح برده نشده باشد، تا بر بنیادِ دیگری بنا نکنم، ²¹بلکه چنانکه نوشته شده است: «آنان که هرگز از او خبری نیافتند، خواهند دید، و آنان که نشنیده‌اند، درک خواهند کرد.»

²²از همین رو بارها از آمدن نزدِ شما بازداشته شدم.

نقشه‌های پولس برای دیدار از روم

²³امّا اکنون که دیگر جایی برای کار در این نواحی نمانده و سالیانِ دراز است که مشتاقِ آمدن نزدِ شما بوده‌ام، ²⁴امید دارم که در راهِ سفرم به اسپانیا شما را ببینم و پس از آنکه چندی از همنشینیِ شما بهره‌مند شوم، مرا در راهِ آنجا بدرقه کنید. ²⁵امّا فعلاً عازمِ اورشلیم هستم تا به قومِ پدر ما کمک برسانم. ²⁶مقدونیه و اَخائیه با شادمانی برای تنگدستانِ قومِ پدر ما در اورشلیم اعانه‌ای فراهم کردند. ²⁷با شادی چنین کردند و به‌راستی مدیونِ آنان‌اند. زیرا چون قوم‌ها در برکاتِ روحانیِ اسرائیل سهیم شدند، قوم‌ها نیز مدیونِ آنند که در برکاتِ مادّی به قومِ اورشلیم یاری رسانند. ²⁸پس چون این کار را به انجام رسانم و این هدایا را به‌سلامت به دستِ آنان بسپارم، از طریقِ شما رهسپارِ اسپانیا خواهم شد. ²⁹و می‌دانم که چون نزدِ شما بیایم، با فراوانیِ برکتِ مسیح خواهم آمد.

³⁰ای برادران و خواهران، به خداوندِ ما عیسی مسیح و به محبتِ روح، از شما استدعا می‌کنم که در دعاهایِ خود نزدِ پدر ما، همراه با من در جهادِ من برای من بکوشید، ³¹تا از بی‌ایمانانِ یهودیه رهایی یابم و خدمتِ من برای اورشلیم موردِ پسندِ قومِ پدر ما واقع شود، ³²تا به خواستِ پدر ما، با شادی نزدِ شما بیایم و در کنارِ شما بیاسایم. ³³پدر ما، که سرچشمهٔ آرامش است، با همهٔ شما باد. آمین.