2 List do Koryntian 9

9 ¹O służbie na rzecz świętych nie muszę wam pisać, ²bo znam waszą gotowość i chlubię się wami przed Macedończykami, że Achaja jest gotowa od zeszłego roku, a wasz zapał pobudził większość z nich. ³Posyłam więc braci, aby nasza chluba z was nie okazała się pusta w tym wypadku — abyście byli gotowi, jak mówiłem. ⁴W przeciwnym razie, gdyby przyszli ze mną Macedończycy i zastali was nieprzygotowanych, my — by nie wspomnieć o was — wstydzilibyśmy się za taką ufność. ⁵Uznałem więc za konieczne zachęcić braci, aby wyprzedzili mnie w drodze do was i wcześniej przygotowali obiecany przez was hojny dar, tak aby był gotowy jako dar dobrowolny, a nie jako coś danego z niechęcią.

⁶Pamiętajcie o tym: kto skąpo sieje, skąpo też żąć będzie, a kto hojnie sieje, hojnie też żąć będzie. ⁷Każdy niech daje tak, jak postanowił w swoim sercu, nie z żalem ani z przymusu, bo nasz Ojciec miłuje radosnego dawcę. ⁸Nasz Ojciec może sprawić, aby obfitowała w was wszelka łaska, abyście zawsze mając we wszystkim wszystko, czego potrzebujecie, obfitowali w każdym dobrym uczynku. ⁹Jak jest napisane: „Rozsypał, dał ubogim; jego sprawiedliwość trwa na wieki.”

¹⁰Ten, który dostarcza ziarna siewcy i chleba na pokarm, dostarczy i pomnoży wasze ziarno oraz powiększy plon waszej sprawiedliwości. ¹¹Będziecie wzbogaceni we wszystko, ku wszelkiej hojności, która przez nas rodzi dziękczynienie naszemu Ojcu. ¹²Ta służba, którą pełnicie, nie tylko zaspokaja potrzeby świętych, ale także obfituje w liczne dziękczynienia składane naszemu Ojcu. ¹³Przez dowód tej służby inni będą wielbić naszego Ojca za wasze posłuszeństwo w wyznawaniu ewangelii Chrystusa oraz za hojność, z jaką dzielicie się z nimi i ze wszystkimi. ¹⁴A w swoich modlitwach za was będą tęsknić za wami z powodu przeobfitej łaski, jaką obdarzył was nasz Ojciec. ¹⁵Dzięki naszemu Ojcu za jego niewysłowiony dar!