Rehefa Miharihary ny Heloka

Ny fangina rehefa antsoina hanambara vavolombelona, ny fikasihana zavatra maloto, ny fianianana tsy nieritreretana — samy mitaky fiaiken-keloka sy fanatitra, nohamaivanina araka ny hafa mba tsy hanakana ny famelan-keloka ny fahantrana: zanak'ondry, na vorona roa, na koba tsotra. Ny fakana zavatra masina dia midika famerenana ny sandany ary fahadimy fanampiny.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 1–13, 15–19

Toko 5.

« Raha misy olona manota amin’ny fandrenesana ny antso ampahibemaso hanambara ho vavolombelona, ary vavolombelona izy, na efa nahita na nahalala, nefa mangina ihany, dia mitondra ny helony izy.

Na raha misy olona mikasika zavatra maloto tsy fantany, na faty biby — faty biby bibidia maloto, na biby fiompy maloto, na biby mikisaka maloto — dia mahazo loto sy meloka izy.

Na raha mikasika ny fahalotoan’olombelona izy — fahalotoana rehetra mahalota ny olona — tsy fantany, ary rehefa fantany tatỳ aoriana izany, dia meloka izy.

Na raha misy olona mianiana tsy nieritreretana hanao ratsy na tsara — izay rehetra ianianan’ny olona tsy nieritreretana — ary miafina aminy izany, rehefa tsapany dia meloka izy amin’ny anankiray amin’ireo. Rehefa meloka amin’ny anankiray amin’ireo zavatra ireo ny olona, dia tsy maintsy manaiky ny fahotana nataony izy. Tsy maintsy mitondra fanatitra ho fanonerana ho an’ny Raintsika izy noho ny fahotana nataony — ondry vavy na osy vavy avy amin’ny andian’ondry sy osy — ho fanatitra noho ny fahotana; ary hanao fanavotana ho an’ny fahotany ny mpisorona.

« Raha tsy ampy ny ahazoany ondry izy, dia tsy maintsy mitondra domohina roa na zana-boromailala roa ho an’ny Raintsika ho fanonerana ny fahotany — ny iray ho fanatitra noho ny fahotana, ny iray kosa ho fanatitra dorana. Entiny any amin’ny mpisorona ireo, ary ny mpisorona no manolotra aloha ny fanatitra noho ny fahotana, ka mamihina ny lohany eo amin’ny hatony nefa tsy manapaka azy. Manopy ra avy amin’ny fanatitra noho ny fahotana eo amin’ny sisin’ny alitara izy; ny ambiny dia mitete eo am-pototry ny alitara. Fanatitra noho ny fahotana izany. Ny vorona faharoa dia atolony ho fanatitra dorana araka ny fitsipika. Ary hanao fanavotana ho an’ny fahotany ny mpisorona, ka havela izy.

« Fa raha tsy ampy ny ahazoany domohina roa na zana-boromailala roa, dia tsy maintsy mitondra lafarina madio litatra roa izy ho fanatitra noho ny fahotana — tsy hasiany diloilo na emboka, fa fanatitra noho ny fahotana izany. Tsy maintsy entiny any amin’ny mpisorona izany, ary maka sandrakotroka iray ny mpisorona ho anjara fahatsiarovana azy ka dorany eo ambonin’ny alitara, ambonin’ny fanatitra atao amin’ny afo ho an’ny Raintsika. Fanatitra noho ny fahotana izany. Hanao fanavotana ho azy ny mpisorona noho ny fahotana rehetra nataony tamin’ireo, ka havela izy; ary ny sisa dia an’ny mpisorona, tahaka ny fanatitra hanina. »

Ny Raintsika no Manarina ny Tsy Mahatoky

Dia hoy ny Raintsika tamin’i Mosesy:

« Raha misy olona tsy mahatoky ka manota tsy nahy amin’ny zavatra masin’ny Raintsika, dia tsy maintsy mitondra ondrilahy tsy misy kilema avy amin’ny andian’ondry ho an’ny Raintsika izy ho fanatitra noho ny heloka, ka ny sandany dia lanja volafotsy araka ny sekely masina — fanatitra noho ny heloka. ^a Hamerina ny amin’ilay zavatra masina nanotany izy, ka hanampy ny ampahadimy ary hanome izany ho an’ny mpisorona. Ary hanao fanavotana ho azy ny mpisorona amin’ilay ondrilahy ho fanatitra noho ny heloka, ka havela izy.

« Raha misy olona manota, manao izay nandrarain’ny Raintsika tsy hatao, na dia tsy fantany aza, dia meloka izy ary mitondra ny helony. Tsy maintsy mitondra ondrilahy tsy misy kilema avy amin’ny andian’ondry ho an’ny mpisorona izy, araka ny sandany voatombana, ho fanatitra noho ny heloka; ary hanao fanavotana ho an’ny fahotany tsy nahy ny mpisorona, ka havela izy. Fanatitra noho ny heloka izany; tena meloka teo anatrehan’ny Raintsika izy. »