ڇپيل
ڪتاب

جڏهن ڏوهه ظاهر ٿئي ٿو

شاهدي ڏيڻ لاءِ سڏجڻ تي خاموش رهڻ، ناپاڪ شيءِ کي هٿ لڳائڻ، بي سوچي قسم — هر هڪ لاءِ اقرار ۽ نذرانو گھرجي، ايترو ماپيل جو غربت معافيءَ کي ڪڏهن نه روڪي: رڍ جو ٻچو، يا ٻه پکي، يا سادو اٽو. پاڪ شين کي ڦرڻ جو مطلب آهي ان جي قيمت ۽ پنجون حصو وڌيڪ موٽائڻ.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 1–13, 15–19

باب 5.

”جيڪڏهن ڪو ماڻهو شاهدي ڏيڻ جي عام سڏ کي ٻڌي گناهه ڪري، ۽ هو شاهد هجي، جنهن ڏٺو يا ڄاتو هجي، پر خاموش رهي، تہ هو پنهنجي ڏوهه جو بار کڻندو.

”يا جيڪڏهن ڪو ماڻهو اڻڄاڻائيءَ ۾ ڪنهن ناپاڪ شيءِ کي هٿ لڳائي، يا ناپاڪ جهنگلي جانور، ناپاڪ مال يا ناپاڪ گسندڙ جاندار جي مردار کي، تہ هو ناپاڪ ۽ ڏوهي ٿيندو.

”يا جيڪڏهن هو انساني ناپاڪيءَ کي، يعني ڪنهن بہ اهڙي ناپاڪيءَ کي جيڪا ماڻهوءَ کي ناپاڪ ڪري، اڻڄاڻائيءَ ۾ هٿ لڳائي، پوءِ انهيءَ جي کيس خبر پوي، تہ هو ڏوهي آهي.

”يا جيڪڏهن ڪو ماڻهو بي سوچي سمجهي قسم کڻي تہ برائي ڪندس يا چڱائي ڪندس، يعني جيڪو ڪجهہ ماڻهو بي سوچي کڻن، ۽ اها ڳالهه کانئس لڪل هجي، تہ جڏهن کيس خبر پوي، تڏهن انهن مان ڪنهن ۾ بہ ڏوهي ٿيندو. جڏهن ڪو ماڻهو انهن ڳالهين مان ڪنهن ۾ ڏوهي ٿئي، تڏهن جيڪو گناهه ڪيائين سو اقرار ڪري. پنهنجي ڪيل گناهه جي ڏنڊ طور اسان جي پيءُ وٽ ڌڻ مان هڪ مادي، رڍ يا ٻڪريءَ جو ٻچو، گناهه جي قرباني طور آڻي؛ ڪاهن سندس گناهه جو ڪفارو ڏيندو.

”جيڪڏهن رڍ جو ٻچو آڻڻ جي وس نہ اٿس، تہ پنهنجي گناهه جي ڏنڊ طور اسان جي پيءُ وٽ ٻه فاختائون يا ڪبوترن جا ٻه ٻچا آڻي، هڪڙو گناهه جي قرباني لاءِ، ٻيو سڙندڙ قرباني لاءِ. هو انهن کي ڪاهن وٽ آڻيندو، ۽ ڪاهن پهرين گناهه جي قرباني پيش ڪندو؛ ان جو مٿو ڳچيءَ کان مروڙيندو، پر الڳ نہ ڪندو. ان مان ڪجهہ رت قربانگاهه جي پاسي تي ڇنڊيندو؛ باقي رت ان جي بنياد وٽ وهي ويندو. اها گناهه جي قرباني آهي. ٻئي پکيءَ کي دستور موجب سڙندڙ قرباني طور پيش ڪندو. ڪاهن سندس گناهه جو ڪفارو ڏيندو، تہ کيس معافي ملندي.

”پر جيڪڏهن ٻن فاختائن يا ڪبوترن جي ٻن ٻچن جي وس نہ اٿس، تہ پنهنجي گناهه جي قرباني طور ٻه ڪوارٽ نفيس آٽو آڻي، جنهن تي نہ تيل وجهي نہ لوبان رکي، ڇاڪاڻ تہ اها گناهه جي قرباني آهي. ان کي ڪاهن وٽ آڻي، ۽ ڪاهن ان جي ياداشت واري حصي طور هڪ مُٺ کڻي، اسان جي پيءُ جي باهه واري قربانين مٿان قربانگاهه تي ساڙيندو. اها گناهه جي قرباني آهي. ڪاهن انهن گناهن مان جيڪي هن ڪيا ڪنهن لاءِ بہ سندس ڪفارو ڏيندو، تہ کيس معافي ملندي؛ باقي ڪاهن جو ٿيندو، جهڙيءَ طرح اناج جي قرباني.“

اسان جو پيءُ بي وفائي ڪندڙن کي بحال ڪري ٿو

پوءِ اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ

”جيڪڏهن ڪو ماڻهو بي وفائي ڪري ۽ اڻڄاڻائيءَ ۾ اسان جي پيءُ جي ڪنهن پاڪ شيءِ جي خلاف گناهه ڪري، تہ پنهنجي ڏوهه جي قرباني طور ڌڻ مان بي عيب مينڍو اسان جي پيءُ وٽ آڻي، جنهن جي قيمت پاڪ هنڌ جي معيار موجب چانديءَ جي وزن سان مقرر ٿيل هجي، اها ڏوهه جي قرباني آهي. a a v15 ڏوهه جي قرباني لاءِ رڳو ذبيحو ڪافي نہ هو، پر ڪيل غلطيءَ جو معاوضو بہ ڏيڻو پوندو هو. يسعياه بعد ۾ ڏک سهندڙ خادم کي پاڻ ئي ڏوهه جي قرباني سڏي ٿو (يسعياه 53:10) — يسوع اهو آهي جيڪو اسان جو قرض بہ ادا ڪري ٿو ۽ ان لاءِ پاڻ کي بہ ڏئي ٿو. جنهن پاڪ شيءِ جي خلاف گناهه ڪيائين، ان جي ادائگي ڪري، پنجون حصو وڌائي ڪاهن کي ڏئي. ڪاهن ڏوهه جي قرباني واري مينڍي سان سندس ڪفارو ڏيندو، تہ کيس معافي ملندي.

”جيڪڏهن ڪو ماڻهو گناهه ڪري، يعني اهو ڪم ڪري جنهن کان اسان جي پيءُ منع ڪئي هئي، ڀلي اڻڄاڻائيءَ ۾ ڪري، تہ بہ هو ڏوهي آهي ۽ پنهنجي بدڪاريءَ جو بار کڻندو. ڌڻ مان بي داغ مينڍو، مقرر ڪيل قيمت موجب، ڏوهه جي قرباني طور ڪاهن وٽ آڻي؛ ڪاهن سندس اڻڄاڻائيءَ وارو گناهه ڪفارو ڏيندو، تہ کيس معافي ملندي. اها ڏوهه جي قرباني آهي؛ هو اسان جي پيءُ جي اڳيان ضرور ڏوهي هو.“