Miryam lan Harun Nantang Musa

Miryam lan Harun ngaku yen dheweke uga nglantarake pangandikane Rama kita kaya Musa. Panjenengane mangsuli yen karo Musa Panjenengane ngandika adhep-adhepan, dudu kanthi pasemon. Miryam metu kena lara kulit; Musa enggal nyuwunake kawarasane, lan sakabehe pakuwon ngenteni pitung dina.

Pasal 12.

Miryam lan Harun padha ngala-ala Musa marga saka wong wadon Kus kang wis diepek bojo — awit Musa pancen wis ngepek wong wadon Kus dadi bojone. Pangucape: “Apa Rama kita anggone ngandika mung lumantar Musa? Apa Panjenengane ora uga ngandika lumantar kita?” Lan Rama kita miyarsa prakara iku.

Anadene Musa iku wong kang banget andhap-asore, ngluwihi sakabehing wong ing salumahe bumi.

Dumadakan Rama kita ngandika marang Musa, Harun lan Miryam: “Kowe wong telu padha metua menyang Tarub Pasewakan.” Wong telu mau banjur padha metu.

Rama kita banjur tumedhak ing sajroning tugu mega, jumeneng ana ing lawanging tarub, nimbali Harun lan Miryam, sarta sakarone banjur padha maju.

Panjenengane ngandika: “Padha rungokna pangandikanKu: manawa ana nabi ing antaramu, Aku, Ramamu, bakal ngatingal marang dheweke sajroning wahyu, lan ngandika marang dheweke sajroning impen. Ora mangkono tumrap Musa, abdiKu; dheweke setya ing saindenging padalemanKu. Marang dheweke Aku ngandika adu arep, kanthi cetha lan ora nganggo pasemon, sarta dheweke ndeleng rupaning Rama kita. Yagene kowe padha ora wedi ngala-ala Musa, abdiKu?”

Mulane dukane Rama kita mulad-mulad marang wong loro mau, banjur Panjenengane jengkar.

Bareng megane sumingkir saka sadhuwure tarub, lah Miryam kataman ing lelara kusta, putih kaya salju. Harun noleh marang Miryam, lah dheweke kataman ing lelara. Harun matur marang Musa: “Dhuh bendara kula, mugi dosa punika sampun ngantos Panjenengan tanggelaken dhateng kula sadaya, inggih dosa ingkang kula tindakaken margi saking bodho saha kalepatan. Miryam mugi sampun ngantos dados kados bayi ingkang pejah wonten ing kandhutan, ingkang dagingipun sampun rusak separo nalika medal saking guwa-garbaning biyungipun.”

Mulane Musa sesambat marang Rama kita: “Dhuh Rama kawula, kawula nyuwun mugi Paduka kersa paring kawarasan dhateng piyambakipun!”

Nanging Rama kita ngandika marang Musa: “Saupama bapakne mung ngidoni raine bae, apa dheweke ora bakal kawirangan pitung dina lawase? Mulane dheweke kurungen ing sanjabaning palereban pitung dina, sawise iku lagi baleekna.”

Miryam banjur dikurung ing sanjabaning palereban pitung dina lawase, lan bangsa iku ora budhal nganti Miryam dibalekake maneh. Sawise iku bangsa mau banjur budhal saka Hazerot, lan padha masanggrahan ing ara-ara samun Paran.