Księga Liczb 12

12 ¹Miriam i Aaron mówili przeciwko Mojżeszowi z powodu Kuszytki, którą poślubił — poślubił bowiem kobietę kuszycką. ²Mówili: „Czy nasz Ojciec przemówił tylko przez Mojżesza? Czy nie przemówił także przez nas?” A nasz Ojciec to usłyszał.

³A Mojżesz był mężem bardzo pokornym, bardziej niż ktokolwiek inny na całej ziemi.

⁴Nagle nasz Ojciec powiedział do Mojżesza, Aarona i Miriam: „Wyjdźcie wy troje do Namiotu Spotkania”. I wyszli we troje.

⁵Wtedy nasz Ojciec zstąpił w słupie obłoku, stanął u wejścia do namiotu, zawołał Aarona i Miriam, a oboje wystąpili.

⁶Powiedział: „Słuchajcie moich słów: jeśli jest wśród was prorok, ja, wasz Ojciec, objawiam mu się w widzeniu, przemawiam do niego we śnie. ⁷Nie tak jest z moim sługą Mojżeszem; jest on wierny w całym moim domu. ⁸Z nim rozmawiam usta w usta, wyraźnie, a nie w zagadkach, i widzi on postać naszego Ojca. Dlaczego więc nie baliście się mówić przeciwko memu słudze Mojżeszowi?”

⁹I rozpalił się gniew naszego Ojca przeciwko nim, i odszedł.

¹⁰A gdy obłok uniósł się znad namiotu, oto Miriam była trędowata, biała jak śnieg. Aaron zwrócił się ku Miriam, a oto była trędowata. ¹¹Aaron powiedział do Mojżesza: „Proszę, panie mój, nie poczytuj nam grzechu naszej głupoty i złego postępku. ¹²Niech nie będzie ona jak martwo urodzone dziecko, którego ciało na wpół strawione, gdy wychodzi z łona swej matki”.

¹³Wtedy Mojżesz zawołał do naszego Ojca: „Proszę, mój Ojcze, proszę, uzdrów ją!”

¹⁴Ale nasz Ojciec powiedział do Mojżesza: „Gdyby jej ojciec plunął jej w twarz, czyż nie wstydziłaby się przez siedem dni? Zamknijcie ją poza obozem na siedem dni; potem przyjmijcie ją z powrotem”.

¹⁵I została Miriam zamknięta poza obozem na siedem dni; a lud nie wyruszył, dopóki Miriam nie została przyjęta z powrotem. ¹⁶Potem lud wyruszył z Chaserot i rozbił obóz na pustyni Paran.